Ten artykuł od 2020-04 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Heksagraf (gr. ἕξ, hex, „sześć” i γράφω, grapho, „zapis”) – sześć liter oznaczających jedną głoskę.
W języku irlandzkim
[edytuj | edytuj kod]Przykładami heksagrafów są sześcioliterowe samogłoski używane w języku irlandzkim:
- eabhai – zapis dyftongu [əu̯] oraz w rejonie Donegalu do zapisu samogłoski [oː].
- eadhai – zapis dyftongu [əi̯] oraz w rejonie Donegalu do zapisu samogłoski [eː].
- eamhai – zapis dyftongu [əu̯] oraz w rejonie Donegalu do zapisu samogłoski [oː].
- eidhea – do zapisu dyftongu [əi̯].
- eighea – do zapisu dyftongu [əi̯].
- oidhea – do zapisu dyftongu [əi̯].
- oighea – do zapisu dyftongu [əi̯].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Ukryta kategoria:
