Iloperydon, iloperidon – organiczny związek chemiczny, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został zarejestrowany w Stanach Zjednoczonych w maju 2009 roku do leczenia objawów schizofrenii u dorosłych.

Związek jest antagonistą receptorów dopaminergicznych D₂ (K_i = 6,3 nM) i D₃ (K_i = 7,1 nM), antagonistą receptorów serotoninergicznych 5-HT_2A (K_i = 5,6 nM). Wykazuje również powinowactwo do receptorów adrenergicznych α₁ (K_i = 0,36 nM). W mniejszym stopniu wiąże się z receptorami D₄ (K_i = 25 nM), 5-HT₆ (K_i = 43 nM), 5-HT₇ (K_i = 22 nM), 5-HT_1A (K_i = 168 nM) i D₁. Nie ma lub ma znikome powinowactwo do receptorów muskarynowych (K_i >1000 nM)^[4].

Iloperydon jest metabolizowany w wątrobie przy udziale izoenzymów cytochromu P450: CYP3A4 i CYP2D6^[4].

Zalecane dawkowanie to 12–24 mg/dzień. Lek podawany jest w dwóch dawkach^[4].

U pacjentów ze schizofrenią iloperydon w dawce 20–24 mg/dzień miał skuteczność zbliżoną do skuteczności haloperydolu w dawce 15 mg/dzień i rysperydonu w dawce 4–8 mg/dzień, przy znacząco mniejszej liczbie działań niepożądanych^[5].