| 👁 Ilustracja | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
12 sierpnia 1977 | ||
| Wzrost |
175cm | ||
| Gra |
praworęczna | ||
| Status profesjonalny |
1991 | ||
| Gra pojedyncza | |||
| Wygrane turnieje |
8 WTA, 2 ITF | ||
| Najwyżej w rankingu |
4 (5 lutego 1996) | ||
| Australian Open |
QF (1996) | ||
| Roland Garros |
W (1997) | ||
| Wimbledon |
QF (1997) | ||
| US Open |
4R (1994) | ||
| Gra podwójna | |||
| Wygrane turnieje |
1 WTA, 0 ITF | ||
| Najwyżej w rankingu |
24 (21 sierpnia 1995) | ||
| Australian Open |
3R (1998) | ||
| Roland Garros |
3R (1997, 2002, 2003) | ||
| Wimbledon |
QF (2001) | ||
| US Open |
QF (1997) | ||
| |||
Iva Majoli, zamężna Marić (ur. 12 sierpnia 1977 w Zagrzebiu) – chorwacka tenisistka, występująca na światowych kortach od 1991 do 2004 roku, mistrzyni French Open 1997 w grze pojedynczej, półfinalistka Mistrzostw WTA 1996 w grze pojedynczej, klasyfikowana w rankingu WTA na 4. miejscu w grze pojedynczej (1996) i na 24. miejscu w grze podwójnej (1995), reprezentantka Chorwacji w Pucharze Federacji, Pucharze Hopmana i na letnich igrzyskach olimpijskich (1996, 2000). Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem. Od 2012 kapitan reprezentacji Chorwacji w Pucharze Federacji.
Spis treści
Kariera tenisowa
edytujW ciągu kariery zawodowej (1991-2004) wygrała osiem turniejów w grze pojedynczej i jeden w deblu, legitymując się bilansem singlowym 316 wygranych – 225 przegranych meczów. W lutym 1996 osiągnęła pozycję nr 4 na liście rankingowej WTA, w sierpniu 1995 była klasyfikowana na pozycji nr 24 w grze podwójnej. Kilkakrotnie występowała w turnieju Masters, osiągając półfinał w 1996 i ćwierćfinał w 1997.
Jej największym sukcesem była wygrana French Open w 1997. Niepodziewanie pokonała w finale Szwajcarkę Martinę Hingis 6:4, 6:2, dla której była to jedyna porażka w turniejach wielkoszlemowych w sezonie. Miesiąc po sukcesie na kortach Rolanda Garrosa osiągnęła swój jedyny ćwierćfinał na Wimbledonie, w którym uległa Rosjance Annie Kurnikowej. Ćwierćfinały w turniejach wielkoszlemowych osiągnęła ponadto trzykrotnie na French Open (1995, 1996, 1998) i raz na Australian Open (1996). Na US Open dotarła najwyżej do IV rundy (1/8 finału) w 1994.
W latach 1994, 1997-2000, 2002 i 2004 była członkinią reprezentacji narodowej w Pucharze Federacji. Występowała także na igrzyskach olimpijskich w 1996 i 2000. Zdobyła dwie prestiżowe nagrody przyznawane przez stowarzyszenie tenisistek zawodowych WTA – dla najlepszej młodej zawodniczki sezonu w 1993 oraz za udany powrót do czołówki światowej w 2000.
Krótko po sukcesie wielkoszlemowym przestała osiągać dobre rezultaty. Z powodu kontuzji w 1998 wypadła po raz pierwszy od czterech lat z czołowej dwudziestki rankingu światowego, a rok później nawet z pierwszej setki. Podjęła próbę powrotu do czołówki światowej i rok 2000 zakończyła na miejscu 73, 2001 na miejscu 42, a 2002 na miejscu 32. Wkrótce jednak ponownie utraciła miejsce w czołowej setce i w listopadzie 2004 zakończyła karierę zawodniczą.
9 września 2006 roku została żoną biznesmena Stipe Maricia. 31 października 2006 urodziła swoją pierwszą córkę, Mię.
W 2007 roku wystąpiła w chorwackiej edycji Tańca z gwiazdami, w którym zajęła 6. miejsce. Partnerował jej Marko Herceg.
Pod koniec 2015 roku zdecydowała się powrócić do zawodowego tenisa. Wraz z Anastasiją Buchanko otrzymały dziką kartę do zawodów deblowych podczas turnieju w Moskwie[1].
Finały turniejów WTA
edytuj| Legenda | |
|---|---|
| Wielki Szlem | |
| Igrzyska olimpijskie | |
| WTA Tour Championships | |
| 1988 – 2008 |
|
| Kategoria I | |
| Kategoria II | |
| Kategoria III | |
| Kategoria IV | |
| Kategoria V | |
Gra pojedyncza
edytuj| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 13 lutego 1994 | Osaka | Dywanowa (hala) | 👁 Szwajcaria Manuela Maleewa |
1:6, 6:4, 5:7 |
| Finalistka | 2. | 24 kwietnia 1994 | Barcelona | Ceglana | 👁 Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario |
0:6, 2:6 |
| Finalistka | 3. | 30 października 1994 | Essen | Dywanowa (hala) | 👁 Czechy Jana Novotná |
2:6, 4:6 |
| Finalistka | 4. | 26 lutego 1995 | Barcelona | Ceglana | 👁 Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario |
7:5, 0:6, 2:6 |
| Zwyciężczyni | 1. | 8 października 1995 | Zurych | Dywanowa (hala) | 👁 Francja Mary Pierce |
6:4, 6:4 |
| Zwyciężczyni | 2. | 15 października 1995 | Filderstadt | Twarda (hala) | 👁 Argentyna Gabriela Sabatini |
6:4, 7:6 |
| Zwyciężczyni | 3. | 4 lutego 1996 | Tokio | Dywanowa (hala) | 👁 Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario |
6:4, 6:1 |
| Finalistka | 5. | 18 lutego 1996 | Paryż | Dywanowa (hala) | 👁 Francja Julie Halard-Decugis |
5:7, 6:7 |
| Zwyciężczyni | 4. | 25 lutego 1996 | Essen | Dywanowa (hala) | 👁 Czechy Jana Novotná |
7:5, 1:6, 7:6 |
| Finalistka | 6. | 6 października 1996 | Lipsk | Dywanowa (hala) | 👁 Niemcy Anke Huber |
7:5, 3:6, 1:6 |
| Zwyciężczyni | 5. | 23 lutego 1997 | Hanower | Dywanowa (hala) | 👁 Czechy Jana Novotná |
4:6, 7:6, 6:4 |
| Zwyciężczyni | 6. | 4 maja 1997 | Hamburg | Ceglana | 👁 Rumunia Ruxandra Dragomir |
6:3, 6:2 |
| Zwyciężczyni | 7. | 8 czerwca 1997 | Paryż | Ceglana | 👁 Szwajcaria Martina Hingis |
6:4, 6:2 |
| Finalistka | 7. | 12 listopada 2000 | Kuala Lumpur | Twarda | 👁 Słowacja Henrieta Nagyová |
4:6, 2:6 |
| Finalistka | 8. | 23 września 2001 | Quebec | Dywanowa (hala) | 👁 Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy |
1:6, 3:6 |
| Zwyciężczyni | 8. | 21 kwietnia 2002 | Charleston | Ceglana | 👁 Szwajcaria Patty Schnyder |
7:6(5), 6:4 |
| Finalistka | 9. | 5 maja 2002 | Bol | Ceglana | 👁 Szwecja Åsa Svensson |
3:6, 6:4, 1:6 |
Gra podwójna
edytuj| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 30 kwietnia 1995 | Linz | Dywanowa (hala) | 👁 Austria Petra Schwarz |
👁 Stany Zjednoczone Meredith McGrath 👁 Francja Nathalie Tauziat |
1:6, 2:6 |
| Finalistka | 2. | 26 lutego 1995 | Barcelona | Ceglana | 👁 Południowa Afryka Mariaan de Swardt |
👁 Łotwa Łarysa Sawczenko 👁 Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario |
5:7, 6:4, 5:7 |
| Finalistka | 3. | 20 sierpnia 1995 | Toronto | Twarda | 👁 Szwajcaria Martina Hingis |
👁 Argentyna Gabriela Sabatini 👁 Holandia Brenda Schultz-McCarthy |
6:4, 0:6, 3:6 |
| Finalistka | 4. | 4 maja 1997 | Hamburg | Ceglana | 👁 Rumunia Ruxandra Dragomir |
👁 Niemcy Anke Huber 👁 Francja Mary Pierce |
6:2, 6:7, 2:6 |
| Zwyciężczyni | 1. | 11 lutego 2001 | Paryż | Dywanowa (hala) | 👁 Francja Virginie Razzano |
👁 Stany Zjednoczone Kimberly Po-Messerli 👁 Francja Nathalie Tauziat |
6:3, 7:5 |
Przypisy
edytuj- ↑ Bartosz Gębicz: Majoli znów na korcie. Chorwacka mistrzyni Garrosa z 1997 roku zagra w deblu w Moskwie. przegladsportowy.pl, 2015-10-19. [dostęp 2015-10-20]. (pol.).
Bibliografia
edytuj- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2016-02-24] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2016-02-24] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2016-02-24] (ang.).
| 1901–1910 | |
|---|---|
| 1911–1920 |
|
| 1921–1930 | |
| 1931–1939 | |
| 1940–1950 |
|
| 1951–1960 | |
| 1961–1970 | |
| 1971–1980 | |
| 1981–1990 | |
| 1991–2000 |
|
