VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Furtok

⇱ Jan Furtok – Wikipedia, wolna encyklopedia

Przejdź do zawartości
Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 9 mar 2026. Od tego czasu wykonano 2 zmiany, które oczekują na przejrzenie.
Jan Furtok
👁 Ilustracja

Jan Furtok (2010)
Data i miejsce urodzenia

9 marca 1962
Katowice

Data i miejsce śmierci

26 listopada 2024
Katowice

Obywatelstwo

polskie

Wzrost

174 cm

Pozycja

napastnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1976–1977 Górnik Katowice
1977–1978 GKS Katowice
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1979–1988 GKS Katowice 169 (77)
1988–1993 Hamburger SV 135 (51)
1993–1995 Eintracht Frankfurt 53 (9)
1995–1998 GKS Katowice 40 (8)
W sumie: 397 (145)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1984–1993 👁 Image
 Polska 		36 (10)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2005 GKS Katowice
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Odznaczenia
👁 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
👁 Image
 		Multimedia w Wikimedia Commons

Jan Zbigniew Furtok (ur. 9 marca 1962 w Katowicach, zm. 26 listopada 2024 tamże[1]) – polski piłkarz, występujący na pozycji napastnika. Uznawany za jednego z najwybitniejszych zawodników w historii GKS Katowice oraz za legendę tego klubu, w którym spędził wiele lat swojej kariery, osiągając liczne sukcesy.

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

W polskiej lidze występował w barwach GKS-u Katowice w latach 1980–1988 oraz 1995–1997. W 1986 roku zdobył z tym klubem Puchar Polski, a dwa lata później wywalczył wicemistrzostwo Polski, zostając wówczas indywidualnie wicekrólem strzelców. W trakcie swojej kariery w GKS strzelił łącznie 122 gole, co do dziś pozostaje najlepszym wynikiem w historii klubu[2]. Numer 9, z którym grał na koszulce, został zastrzeżony i przypisany na zawsze Furtokowi.

Grał także w niemieckich klubach – Hamburger SV, gdzie w 1991 roku zdobył tytuł wicekróla strzelców Bundesligi, oraz Eintrachcie Frankfurt, gdzie strzelił 60 goli w 188 meczach.

Do 2009 roku związany był z GKS Katowice jako prezes klubu. 5 stycznia 2010 roku objął funkcję dyrektora sportowego reprezentacji Polski[3].

W 2017 roku otrzymał specjalną nagrodę „Złoty Buk” w plebiscycie kibiców GKS Katowice, organizowanym pod nazwą „Złote Buki”[4].

W 2019 roku został jednym z setki piłkarzy nominowanych przez PZPN do „Reprezentacji 100-lecia” – plebiscytu zorganizowanego z okazji obchodów stulecia Polskiego Związku Piłki Nożnej, w ramach którego kibice wybierali najlepszą "jedenastkę" w całej historii reprezentacji Polski[5].

Reprezentacja Polski

[edytuj | edytuj kod]

W latach 1984–1993 wystąpił w 36 meczach w reprezentacji Polski, zdobywając 10 goli. Był uczestnikiem mistrzostw świata rozegranych w 1986 roku w Meksyku.

W historii reprezentacji Polski zapisał się m.in. dzięki kontrowersyjnemu golowi zdobytemu w 1993 roku ręką w meczu z reprezentacją San Marino. Był to jedyny gol, jaki padł w tym meczu.

Występy w reprezentacji Polski
l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 23 maja 1984 Dublin 👁 Image
 Irlandia		 0−0 towarzyski do 67'
2. 4 września 1985 Brno 👁 Image
 Czechosłowacja		 1−3 towarzyski od 46'
3. 8 grudnia 1985 Tunis 👁 Image
 Tunezja		 0−1 towarzyski od 46'
4. 11 grudnia 1985 Adana 👁 Image
 Turcja		 1−1 towarzyski do 45' 👁 Gol
5. 16 czerwca 1986 Guadalajara 👁 Image
 Brazylia		 0−4 MŚ 1986 od 60'
6. 7 października 1986 Bydgoszcz 👁 Image
 Korea Północna		 2−2 towarzyski od 46'
7. 12 listopada 1986 Warszawa 👁 Image
 Irlandia		 1−0 towarzyski do 45'
8. 18 marca 1987 Rybnik 👁 Image
 Finlandia		 3−1 towarzyski 90' 👁 Gol
9. 24 marca 1987 Wrocław 👁 Image
 Norwegia		 4−1 towarzyski 90' 👁 Gol
10. 12 kwietnia 1987 Gdańsk 👁 Image
 Cypr		 0−0 kwal. Euro 1988 do 45'
11. 29 kwietnia 1987 Ateny 👁 Image
 Grecja		 0−1 kwal. Euro 1988 do 66'
12. 1 czerwca 1988 Moskwa 👁 Image
 ZSRR		 1−2 towarzyski do 64'
13. 13 lipca 1988 New Britain 👁 Image
 Stany Zjednoczone		 2−0 towarzyski do 68'
14. 15 lipca 1988 Toronto 👁 Image
 Kanada		 2−1 towarzyski 90'
15. 24 sierpnia 1988 Białystok 👁 Image
 Bułgaria		 3−2 towarzyski 90' 👁 Gol
16. 21 września 1988 Chociebuż 👁 Image
 NRD		 2−1 towarzyski 90' 👁 Gol
 👁 Gol
17. 19 października 1988 Chorzów 👁 Image
 Albania		 1−0 kwal. MŚ 1990 do 71'
18. 12 kwietnia 1989 Warszawa 👁 Image
 Rumunia		 2−1 towarzyski 90'
19. 2 maja 1989 Oslo 👁 Image
 Norwegia		 3−0 towarzyski 90' 👁 Gol
 👁 Gol
20. 7 maja 1989 Solna 👁 Image
 Szwecja		 1−2 kwal. MŚ 1990 90'
21. 3 czerwca 1989 Londyn 👁 Image
 Anglia		 0−3 kwal. MŚ 1990 90'
22. 11 października 1989 Chorzów 👁 Image
 Anglia		 0−0 kwal. MŚ 1990 od 58'
23. 15 sierpnia 1990 Paryż 👁 Image
 Francja		 0−0 towarzyski 90'
24. 26 września 1990 Bukareszt 👁 Image
 Rumunia		 1−2 towarzyski do 83'
25. 17 października 1990 Londyn 👁 Image
 Anglia		 0−2 kwal. Euro 1992 do 75'
26. 27 marca 1991 Ołomuniec 👁 Image
 Czechosłowacja		 0−4 towarzyski 90'
27. 1 maja 1991 Dublin 👁 Image
 Irlandia		 0−0 kwal. Euro 1992 do 88'
28. 29 maja 1991 Radom 👁 Image
 Walia		 0−0 towarzyski 90'
29. 11 września 1991 Eindhoven 👁 Image
 Holandia		 1−1 towarzyski do 71'
30. 16 października 1991 Poznań 👁 Image
 Irlandia		 3−3 kwal. Euro 1992 90' 👁 Gol
 👁 Żółta kartka
31. 13 listopada 1991 Poznań 👁 Image
 Anglia		 1−1 kwal. Euro 1992 90'
32. 31 marca 1993 Brzeszcze 👁 Image
 Litwa		 1−1 towarzyski 90'
33. 28 kwietnia 1993 Łódź 👁 Image
 San Marino		 1−0 kwal. MŚ 1994 90' 👁 Gol
34. 19 maja 1993 Serravalle 👁 Image
 San Marino		 3−0 kwal. MŚ 1994 do 81'
35. 29 maja 1993 Chorzów 👁 Image
 Anglia		 1−1 kwal. MŚ 1994 90'
36. 8 września 1993 Londyn 👁 Image
 Anglia		 0−3 kwal. MŚ 1994 do 45'
👁 Image
Mural Jana Furtoka na katowickim śródmieściu, odsłonięty w lipcu 2021 roku.[6]

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W 2015 roku u Jana Furtoka zdiagnozowano chorobę Alzheimera[7]. Po długiej walce z chorobą zmarł 26 listopada 2024 roku[1].

W 2024 Prezydent RP Andrzej Duda odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[8][9]. Został pochowany 29 listopada 2024 roku na cmentarzu przy parafii Trójcy Przenajświętszej w Katowicach. W uroczystości pogrzebowej uczestniczyli m.in. Jan Urban, Jerzy Brzęczek, Kazimierz Węgrzyn, Marek Koniarek, Lukas Podolski oraz delegacje GKS-u Katowice i Górnika Zabrze, a także wojewoda śląski Marek Wójcik, minister sportu i turystyki Sławomir Nitras oraz Prezydent Miasta Katowice Marcin Krupa[10].

Upamiętnienie

[edytuj | edytuj kod]

29 listopada 2024 roku Polski Związek Piłki Nożnej ogłosił, że wszystkie mecze I, II oraz III ligi rozgrywane w dniach 29 listopada – 2 grudnia zostaną poprzedzone minutą ciszy ku pamięci Jana Furtoka. Odpowiedni komunikat wydała również Ekstraklasa.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ a b Nie żyje Jan Furtok
  2. ↑ red.: Nie żyje Jan Furtok, największa legenda GKS-u Katowice. Rzeczpospolita, 2024-11-26. [dostęp 2024-11-26]. (pol.).
  3. ↑ "życie Warszawy", informacja dot. nominacji na dyrektora kadry
  4. ↑ Jubileuszowa edycja zakończona. „Złote buki” rozdane. sportowasilesia.pl, 2017-12-12. [dostęp 2018-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-29)].
  5. ↑ Poznaliśmy Reprezentację 100-lecia! Zobacz najlepszy zespół w historii Polski! - Federacja [online], PZPN - Łączy nas piłka [dostęp 2024-12-02].
  6. ↑ MichałM. Sikora MichałM., Katowice. Jan Furtok ma swój mural, to żywa legenda GieKSy [online], WP Wiadomości, 29 lipca 2021 [dostęp 2024-12-02] (pol.).
  7. ↑ W lustrze jest już ktoś inny. sportowefakty.wp.pl, 2021-09-30. [dostęp 2021-09-30].
  8. ↑ M.P. z 2025 r. poz. 39
  9. ↑ ŁukaszŁ. Kuczera ŁukaszŁ., Andrzej Duda pośmiertnie odznaczył Jana Furtoka [online], WP SportoweFakty, 29 listopada 2024 [dostęp 2024-12-02] (pol.).
  10. ↑ Amanda Gawron: Jan Furtok z pośmiertnym odznaczeniem. Wzruszające sceny, wszystko na oczach gwiazd futbolu. sport.interia.pl, 2024-11-29. [dostęp 2024-11-29]. (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
1973–1980
1981–1990
1991–2000
2001–2010
2011–2020
od 2021
  1. ↑ a b c d e f tymczasowo
Kategorie: