Spytek Tarnowski, Jan Spytek Tarnowski herbu Leliwa (ur. ok. 1493, zm. przed 27 stycznia 1553), podskarbi wielki koronny 1532–1550, wojewoda sieradzki od 1550.

Był najmłodszym synem wojewody krakowskiego Jana Feliksa „Szrama” Tarnowskiego, bratem kasztelanów sądeckich: Jana „Ciężkiego” i Stanisława, przed 3 września 1511 zawarł związek małżeński z Barbarą z Szydłowieckich, córką kasztelana sandomierskiego i podskarbiego wielkiego koronnego Jakuba, z którą miał syna Stanisława (Spytka) Tarnowskiego i Barbarę (zamężną za kasztelanem oświęcimskim Janem Komorowskim. Przed 23 lutego 1527 został kasztelanem żarnowskim. Od stycznia 1532 piastował urząd kasztelana zawichojskiego, a od marca tego roku podskarbiego wielkiego koronnego (rezygnacja 1550). Awans na kasztelanię radomską nastąpił w 1534, a na wojnicką w 1542. W latach 1549–1552 pełnił obowiązki żupnika krakowskiego, a od 1551 zarządcy ceł wielkopolskich. Starosta krzeszowski (od 1520), krzepicki (od 1532), brzeźnicki (od 1535), sieradzki i piotrkowski (w latach 1536–1547), ostrzeszowski (od 1550). Powiększył posiadłości rodowe (w spadku po ojcu otrzymał jedynie Wielowieś i kilkanaście okolicznych wsi), tak że umierając był właścicielem kompleksu ok. 10 miast i ponad pół setki wsi – oprócz sandomierskiego także na Rusi.

• Dworzaczek W., Hetman Jan Tarnowski. Z dziejów możnowładztwa małopolskiego, Warszawa 1985.
• Zielińska, T., Tarnowscy, [w:] Zielińska T., Poczet polskich rodów arystokratycznych, Poznań 1997, s. 406–429.