VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_Passendorfer

⇱ Jerzy Passendorfer – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jerzy Passendorfer
👁 Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

8 kwietnia 1923
Wilno

Data i miejsce śmierci

20 lutego 2003
Konstancin-Jeziorna

Dyrektor Instytutu Polskiego w Wiedniu
Okres

od 1974
do 1979

Poprzednik

Mieczysław Kłos

Następca

Jerzy Solecki

Poseł II kadencji Sejmu
Okres

od 9 stycznia 1996
do 20 października 1997

Przynależność polityczna

Sojusz Lewicy Demokratycznej

Odznaczenia
👁 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
👁 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
👁 Złoty Krzyż Zasługi
👁 Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
👁 Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
👁 Srebrny Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (1976–2016)
👁 Medal 40-lecia Polski Ludowej
👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons
👁 Image
Cytaty w Wikicytatach
👁 Image
Grób Jerzego Passendorfera na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Jerzy Passendorfer (ur. 8 kwietnia 1923 w Wilnie, zm. 20 lutego 2003 w Konstancinie-Jeziornie) – polski reżyser filmowy, w latach 1971–1972 kierownik artystyczny Zespołu Filmowego „Tor”, autor filmów o tematyce okupacyjno-wojennej i serialu telewizyjnego Janosik, poseł na Sejm RP II kadencji.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Był synem Władysława, podpułkownika artylerii Wojska Polskiego, i Kamili[1]. W latach 1943–1945 występował w konspiracyjnym teatrze w Krakowie, a następnie rozpoczął naukę aktorstwa w Studium Dramatycznym Starego Teatru. Był założycielem (razem z Adamem Mularczykiem) teatru akademickiego w Krakowie. Ukończył kurs przygotowania filmowego w 1946 i rozpoczął pracę jako operator w krakowskiej redakcji Polskiej Kroniki Filmowej.

Studiował reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, następnie kontynuował studia na Wydziale Filmowym i Telewizyjnym Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze. W Czechosłowacji zrealizował kilka filmów oświatowych. Od 1952 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[2]. W 1953 został asystentem reżysera (m.in. Leonarda Buczkowskiego), w 1957 samodzielnym reżyserem. W latach 1971–1972 był kierownikiem artystycznym Zespołu Filmowego „Tor”, a w latach 1972–1975 zespołu „Panorama”. W latach 1974–1979 pracował jako dyrektor Instytutu Polskiego w Wiedniu, w latach 1980–1983 jako dyrektor biura współpracy z zagranicą Telewizji Polskiej. W latach 80. pełnił również funkcję prodziekana ds. artystycznych na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Był współzałożycielem i dwukrotnie wiceprezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich.

W latach 1996–1997 był posłem na Sejm II kadencji z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zastąpił Aleksandra Kwaśniewskiego, którego mandat wygasł w związku z wyborem na urząd prezydenta RP.

Pochowany na Starych Powązkach[3] (kwatera N/3/15)[4].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[5] i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2021-04-29].
  2. Kto jest kim w Polsce 1984. Informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 719–720. ISBN 83-223-2073-6.
  3. Wyszukiwarka grobów. polskie-cmentarze.pl. [dostęp 2021-04-18].
  4. Cmentarz Stare Powązki: PASSENDORFEROWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-11].
  5. Kto jest kim w Polsce: informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1989, s. 978–979. ISBN 978-83-223-2491-2.
  6. Medale dla twórców kultury. „Żołnierz Wolności”. Nr 256, s. 1, 29 października 1973.
  7. Dyplomy ministra spraw zagranicznych za upowszechnianie polskiej kultury. „Życie Warszawy”. Nr 240, s. 4, 8 października 1970.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]