| 👁 Ilustracja | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
9 listopada 1995 | ||
| Wzrost |
172 cm | ||
| Gra |
praworęczna, oburęczny backhand | ||
| Zakończenie kariery |
aktywna | ||
| Trener |
Maxime Braeckman | ||
| Gra pojedyncza | |||
| Wygrane turnieje |
0 WTA, 2 ITF | ||
| Najwyżej w rankingu |
215 (13 maja 2019) | ||
| Australian Open |
1Q (2019) | ||
| Wimbledon |
1Q (2019) | ||
| Gra podwójna | |||
| Wygrane turnieje |
3 WTA, 2 WTA 125, 18 ITF | ||
| Najwyżej w rankingu |
37 (6 marca 2023) | ||
| Australian Open |
2R (2023) | ||
| Roland Garros |
QF (2022) | ||
| Wimbledon |
2R (2023) | ||
| US Open |
1R (2022, 2023) | ||
| Gra mieszana | |||
| Wygrane turnieje |
0 | ||
| Australian Open |
1R (2023) | ||
| US Open |
1R (2022) | ||
| |||
Kimberley Zimmermann (ur. 9 listopada 1995 w Brukseli) – belgijska tenisistka.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Zimmermann rozpoczęła treningi tenisowe w wieku sześciu lat. W rozgrywkach zawodowych zadebiutowała w lipcu 2010 roku, dochodząc do 2. rundy do turnieju rangi ITF w Brukseli. Pierwszy sukces odniosła cztery lata później, wygrywając turniej ITF w Tarsus w grze podwójnej. Na pierwszy sukces w grze pojedynczej, musiała poczekać do 2016 roku, kiedy okazała się najlepsza w turnieju ITF w Wanfercee-Baulet. W sumie na swoim koncie ma wygrane dwa turnieje w singlu i osiemnaście w deblu rangi ITF.
Ostatni mecz singlowy Zimmermann rozegrała w sierpniu 2021 roku, poświęcając się później już tylko grze podwójnej.
W zawodach cyklu WTA Tour Belgijka zaczęła odnosić sukcesy dopiero w XXI wieku. Pierwszy finał rangi WTA 250 osiągnęła w Palermo w lipcu 2021 roku. W parze z Erin Routliffe wygrała mecz finałowy. W turnieju WTA tym włoskim mieście Zimmermann triumfowała w sumie aż trzy razy – ponownie w 2022 i 2023 roku. Podczas French Open 2022 w parze z Maryną Zanewśką awansowała do ćwierćfinału. Belgijki wyeliminowały wówczas rozstawione z numerem piątym Desirae Krawczyk i Demi Schuurs oraz bardzo dobry i doświadczony duet Latisha Chan–Samantha Stosur.
W 2024 roku wygrała zmagania w turnieju rangi WTA 125 w Hamburgu. W parze ze swoją najczęstszą towarzyszką Anną Bondár pokonały Arantxę Rus i Ninę Stojanović.
Historia występów wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji
A, brak startu
NH, turniej nie odbył się
Występy w grze pojedynczej
[edytuj | edytuj kod]| Turniej | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | Tytuły | Z–P | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | Q1 | A | A | 0 / 0 | 0 – 0 | |||||||||||||
| French Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 0 / 0 | 0 – 0 | |||||||||||||
| Wimbledon | A | A | A | A | A | A | A | A | A | Q1 | NH | A | 0 / 0 | 0 – 0 | |||||||||||||
| US Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 0 / 0 | 0 – 0 | |||||||||||||
| Ranking na koniec roku | –[a] | –[a] | 960 | 876 | 782 | 722 | 450 | 313 | 248 | 401 | 469 | 530 | 0 / 0 | 0 – 0 | |||||||||||||
Występy w grze podwójnej
[edytuj | edytuj kod]| Turniej | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | Tytuły | Z–P | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 1R | 2R | 1R | 1R | 0 / 4 | 1 – 4 | |||||||||
| French Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | QF | 1R | 1R | 0 / 3 | 4 – 3 | ||||||||||
| Wimbledon | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | NH | A | 1R | A | 1R | 0 / 2 | 0 – 2 | ||||||||||
| US Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 1R | 1R | A | 0 / 2 | 0 – 2 | ||||||||||
| Ranking na koniec roku | 982 | 739 | 1231 | 478 | 511 | 448 | 533 | 267 | 250 | 211 | 171 | 94 | 44 | 64 | 89 | 0 / 11 | 5 – 11 | ||||||||||
Występy w grze mieszanej
[edytuj | edytuj kod]| Turniej | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | Tytuły | Z–P | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 1R | A | A | 0 / 1 | 0 – 1 | |||||||||
| French Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | NH | A | A | A | A | 0 / 0 | 0 – 0 | ||||||||||
| Wimbledon | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | NH | A | A | A | A | 0 / 0 | 0 – 0 | ||||||||||
| US Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | NH | A | 1R | A | A | 0 / 1 | 0 – 1 | ||||||||||
| 0 / 2 | 0 – 2 | ||||||||||||||||||||||||||
Finały turniejów WTA
[edytuj | edytuj kod]| Legenda | |
|---|---|
| Wielki Szlem | |
| Igrzyska olimpijskie | |
| WTA Tour Championships | |
| od 2021 |
|
| WTA 1000 (obowiązkowe) | |
| WTA 1000 (nieobowiązkowe) | |
| WTA 500 | |
| WTA 250 | |
| WTA 125 | |
Gra podwójna 5 (3–2)
[edytuj | edytuj kod]| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1. | 25 lipca 2021 | Palermo | Ceglana | 👁 Nowa Zelandia Erin Routliffe |
👁 Rosja Nateła Dzałamidze 👁 Rosja Kamilla Rachimowa |
7:6(5), 4:6, 10–4 |
| Finalistka | 1. | 18 września 2021 | Luksemburg | Twarda (hala) | 👁 Nowa Zelandia Erin Routliffe |
👁 Belgia Greet Minnen 👁 Belgia Alison Van Uytvanck |
3:6, 3:6 |
| Finalistka | 2. | 17 lipca 2022 | Budapeszt | Ceglana | 👁 Polska Katarzyna Piter |
👁 Gruzja Ekaterine Gorgodze 👁 Gruzja Oksana Kalasznikowa |
6:1, 4:6, 6–10 |
| Zwyciężczyni | 2. | 24 lipca 2022 | Palermo | Ceglana | 👁 Węgry Anna Bondár |
👁 brak flagi Amina Anszba 👁 Węgry Panna Udvardy |
6:3, 6:2 |
| Zwyciężczyni | 3. | 23 lipca 2023 | Palermo | Ceglana | 👁 brak flagi Jana Sizikowa |
👁 Włochy Angelica Moratelli 👁 Włochy Camilla Rosatello |
6:2, 6:4 |
Finały turniejów WTA 125
[edytuj | edytuj kod]Gra podwójna 4 (2–2)
[edytuj | edytuj kod]| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1. | 24 września 2022 | Budapeszt | Ceglana | 👁 Węgry Anna Bondár |
👁 Czechy Jesika Malečková 👁 Czechy Renata Voráčová |
6:3, 2:6, 10–5 |
| Finalistka | 1. | 23 września 2023 | Parma | Ceglana | 👁 Węgry Anna Bondár |
👁 brak flagi Irina Chromaczowa 👁 Słowenia Dalila Jakupović |
2:6, 3:6 |
| Finalistka | 2. | 14 października 2023 | Rouen | Twarda (hala) | 👁 Węgry Anna Bondár |
👁 Wielka Brytania Maia Lumsden 👁 Francja Jessika Ponchet |
3:6, 6:7(4) |
| Zwyciężczyni | 2. | 10 sierpnia 2024 | Hamburg | Ceglana | 👁 Węgry Anna Bondár |
👁 Holandia Arantxa Rus 👁 Serbia Nina Stojanović |
5:7, 6:3, 11–9 |
Finały turniejów ITF
[edytuj | edytuj kod]| turnieje z pulą nagród 100 000 $ (W100) |
| turnieje z pulą nagród 80 000 $ (W80) |
| turnieje z pulą nagród 60 000 $ (W75) |
| turnieje z pulą nagród 40 000 $ (W50) |
| turnieje z pulą nagród 25 000 $ (W35) |
| turnieje z pulą nagród 15 000 $ (W15) |
| turnieje z pulą nagród 10 000 $ |
Gra pojedyncza 4 (2–2)
[edytuj | edytuj kod]| Rezultat | Data | Turniej | ($) | Naw. | Przeciwniczka | Wynik | |
| Finalistka | 1. | 10/07/2016 | 👁 Belgia Bruksela |
10 000 | Ceglana | 👁 Australia Ellen Perez |
2:6, 3:6 |
| Zwyciężczyni | 1. | 28/08/2016 | 👁 Belgia Wanfercée-Baulet |
10 000 | Ceglana | 👁 Belgia Hélène Scholsen |
6:2, 6:2 |
| Zwyciężczyni | 2. | 27/05/2018 | 👁 Włochy Caserta |
25 000 | Ceglana | 👁 Włochy Stefania Rubini |
1:6, 7:5, 6:1 |
| Finalistka | 2. | 09/09/2018 | 👁 Szwajcaria Montreux |
60 000 | Ceglana | 👁 Polska Iga Świątek |
2:6, 2:6 |
Gra podwójna 40 (18–22)
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2025-01-27] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2025-01-27] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2025-01-27] (ang.).
