Lackowa (słow. Lacková, łem. Лацкова, (997,1 m n.p.m.^[1]) – najwyższy szczyt po polskiej stronie Beskidu Niskiego, położony między Krynicą-Zdrój a Wysową, na granicy ze Słowacją. Wznosi się dobrze widoczną z daleka kopułą nad wsiami Izby oraz Bieliczna (z polskiej strony), a Frička i Cegiełka (po słowackiej stronie, bardziej oddalone). Pierwotnie góra nosiła łemkowską nazwę Łackowa (Wackowa). Inne nazwy, rzadziej używane: Chorągiewka Pułaskiego, Lachowa, czasem żartobliwie nazywana Górą Policyjną (ze względu na wysokość).

• 👁 Lackowa z wieży widokowej w Krynicy-Zdroju
  
  Lackowa z wieży widokowej w Krynicy-Zdroju
• 👁 Na wierzchołku
  
  Na wierzchołku
• 👁 Lackowa z Banicy
  
  Lackowa z Banicy

Górę budują osadowe utwory fliszu karpackiego z okresu paleocenu - eocenu, w niższych partiach głównie pstre iłowce i drobnoziarniste piaskowce warstw belovežskich, a w partiach szczytowych, mniej więcej powyżej poziomicy 800 m n.p.m., okruchowe piaskowce warstw zlínskich^[2].

W czasie konfederacji barskiej okolica została ufortyfikowana i broniona, a z daleka widoczny, niezalesiony wówczas wierzchołek Lackowej służył do sygnalizacji (stąd nazwa „Chorągiewka Pułaskiego”). Po bitwie 3 i 4 października 1770 z rosyjskim oddziałem generała Drewicza, konfederaci zostali zmuszeni do przekroczenia granicy austriackiej.

Lackowa należy do Korony Gór Polski. Zachodni stok góry, którym biegnie czerwony szlak turystyczny, jest najbardziej stromym w Beskidzie Niskim i jednym z najbardziej stromych w polskich górach (poza Tatrami) odcinkiem znakowanego szlaku.

Piesze szlaki turystyczne:

• 👁 szlak turystyczny czerwony
  Przełęcz Tylicka – Dzielec – Czerteż – Przełęcz Beskid (644 m n.p.m.) – Lackowa (997 m n.p.m.) – Ostry Wierch (938 m n.p.m.) – Przełęcz pod Stawiskami (647 m n.p.m.) – Przełęcz Wysowska

• okopy konfederatów barskich