VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Leonid_Bieda

⇱ Leonid Bieda – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Leonid Bieda
Леонид Игнатьевич Беда
👁 ilustracja
👁 generał porucznik lotnictwa
generał porucznik lotnictwa
Data i miejsce urodzenia

16 sierpnia 1920
Nowopokrowka, Kazachstan

Data i miejsce śmierci

26 grudnia 1976
Mińsk

Przebieg służby
Lata służby

1940–1976

Siły zbrojne

👁 Image
Wojskowe Siły Powietrzne

Jednostki

505 pułk lotniczy, 26 Armia Lotnicza

Stanowiska

dowódca 26 Armii Lotniczej

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
👁 Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
👁 Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego

👁 Order Lenina
👁 Order Czerwonego Sztandaru
👁 Order Czerwonego Sztandaru
👁 Order Czerwonego Sztandaru
👁 Order Czerwonego Sztandaru
👁 Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
👁 Order Aleksandra Newskiego (ZSRR)
👁 Order Czerwonej Gwiazdy
👁 Medal „Za zasługi bojowe”
👁 Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina”
👁 Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”
👁 Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
👁 Medal „Za zdobycie Królewca”
👁 Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
👁 Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR”
👁 Medal „Za nienaganną służbę” I Klasy (ZSRR)
👁 Medal „Za nienaganną służbę” II Klasy (ZSRR)

Leonid Ignatjewicz Bieda (ros. Леонид Игнатьевич Беда; ur. 16 sierpnia 1920 w Nowopokrowce k. Kustanaju, zm. 26 grudnia 1976 w Mińsku) – radziecki lotnik wojskowy, generał porucznik lotnictwa, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1944 i 1945).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na terytorium obecnego północnego Kazachstanu w rodzinie ukraińskiej, w 1940 skończył Uralski Instytut Pedagogiczny i klub lotniczy w Uralsku. W sierpniu 1940 został wcielony do Armii Czerwonej, w 1942 skończył Czkałowską Wojskową Szkołę Lotniczą w guberni orenburskiej. Od sierpnia 1942 walczył na frontach II wojny światowej jako lotnik, od stycznia 1943 starszy lotnik, potem nawigator i dowódca eskadry, pomocnik dowódcy 505 pułku lotniczego. Do kwietnia 1944 wykonał 109 lotów bojowych. Walczył pod Stalingradem, na Froncie Południowym, 4 Froncie Ukraińskim i 3 Froncie Białoruskim, brał udział w operacji melitopolskiej, operacji krymskiej, operacji białoruskiej i nadbałtyckiej. Podczas wojny wykonał 214 lotów bojowych na Ił-2. Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 26 października 1944 został uhonorowany Złotą Gwiazdą Bohatera ZSRR i Orderem Lenina. 29 czerwca 1945 ponownie otrzymał ten tytuł i gwiazdę.

W 1945 skończył kurs dokształcający dla dowódców w szkole lotniczej w Lipiecku, do 1947 służył w jednostkach lotniczych Białoruskiego Okręgu Wojskowego. W 1950 skończył Wojskową Akademię Lotniczą w Monino. Był dowódcą pułku i zastępcą dowódcy dywizji lotniczej w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym. W 1957 skończył Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. Dowódca dywizji powietrznej w Lidzie (1966-1968), I zastępca dowódcy (1968-1972), następnie dowódca 26 Armii Lotniczej Białoruskiego Okręgu Wojskowego. Deputowany do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR. Mieszkał w Mińsku. Zginął w wypadku samochodowym w obwodzie brzeskim wraz z przewodniczącym Prezydium Rady Najwyższej Białoruskiej SRR Fiodorem Surganowem. Pochowany na Cmentarzu Wschodnim w Mińsku.

Jego imieniem nazwano ulice w Kustanaju, Mińsku i Lidzie. W Kustanaju znajduje się jego popiersie. W domu, w którym mieszkał (przy ul. Janka Kupały 7) wmurowano tablicę pamiątkową.

Odznaczenia i nagrody

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]