VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Menno_Oosting

⇱ Menno Oosting – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Menno Oosting
👁 Ilustracja
Państwo

👁 Image
 
Holandia

Data i miejsce urodzenia

17 maja 1964
Son en Breugel

Data i miejsce śmierci

22 lutego 1999
Turnhout

Wzrost

180 cm

Gra

praworęczna

Status profesjonalny

1983

Zakończenie kariery

22 lutego 1999

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

72 (4 lipca 1988)

Australian Open

4R (1988)

Roland Garros

1R (1986, 1988)

Wimbledon

3R (1988)

US Open

2R (1988)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

7

Najwyżej w rankingu

20 (13 lutego 1995)

Australian Open

QF (1991)

Roland Garros

3R (1997)

Wimbledon

3R (1995)

US Open

3R (1996)

Menno Oosting (ur. 17 maja 1964 w Son en Breugel, zm. 22 lutego 1999 w Turnhout) – holenderski tenisista, zwycięzca French Open 1994 w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Dnia 22 lutego 1999 roku wracając z turnieju ATP Challenger Tour w Cherbourgu, zginął w wypadku samochodowym. Zaprzyjaźniony z Oostingiem Richard Krajicek, jego wielokrotny partner deblowy, dedykował zmarłemu swoje zwycięstwo turniejowe w Londynie.

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

Praworęczny tenisista, karierę zawodową rozpoczął w 1983 roku.

W karierze singlowej nie dotarł nigdy do finału ATP World Tour, był natomiast m.in. w 4 rundzie Australian Open w 1988 roku (przegrał z Toddem Witskenem) i 3 rundzie Wimbledonu, także w 1988 (przegrał z Matsem Wilanderem).

Większe sukcesy odnosił jako deblista. 18–krotnie dochodził do finałów turniejowych, z czego 7 wygrał.

W 1994 roku w parze z Kristie Boogert odniósł swoje jedyne wielkoszlemowe zwycięstwo, pokonując w finale gry mieszanej French Open Łarysę Sawczenko-Neiland i Andrieja Olchowskiego.

Oosting występował w latach 1983–1988 w reprezentacji narodowej w Pucharze Davisa. Holandia grała w tym czasie poza najwyższą klasą rozgrywkową. Oosting występował w singlu i deblu, wygrał 7 pojedynków, a 4 przegrał.

W rankingu gry pojedynczej Oosting najwyżej był na 72. miejscu (4 lipca 1988), a w klasyfikacji gry podwójnej na 20. pozycji (13 lutego 1995).

Finały w turniejach ATP World Tour

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra mieszana (1–0)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 4 czerwca 1994 French Open, Paryż Ceglana 👁 Holandia
Kristie Boogert
👁 Łotwa
Łarysa Sawczenko-Neiland
👁 Rosja
Andriej Olchowski
7:5, 3:6, 7:5

Gra podwójna (7–11)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 6 października 1991 Ateny Ceglana 👁 Finlandia
Olli Rahnasto
👁 Holandia
Jacco Eltingh
👁 Holandia
Mark Koevermans
7:5, 6:7, 5:7
Zwycięzca 1. 3 maja 1992 Monachium Ceglana 👁 Południowa Afryka
David Adams
👁 Australia
Carl Limberger
👁 Czechy
Tomáš Anzari
3:6, 7:5, 6:3
Finalista 2. 4 kwietnia 1993 Estoril Ceglana 👁 Niemcy
Udo Riglewski
👁 Południowa Afryka
David Adams
👁 Rosja
Andriej Olchowski
3:6, 5:7
Zwycięzca 2. 19 września 1993 Bukareszt Ceglana 👁 Belgia
Libor Pimek
👁 Rumunia
George Cosac
👁 Rumunia
Ciprian Porumb
7:6, 7:6
Zwycięzca 3. 20 marca 1994 Casablanca Ceglana 👁 Południowa Afryka
David Adams
👁 Włochy
Cristian Brandi
👁 Włochy
Federico Mordegan
6:3, 6:4
Finalista 3. 4 kwietnia 1994 Estoril Ceglana 👁 Holandia
Richard Krajicek
👁 Włochy
Cristian Brandi
👁 Włochy
Federico Mordegan
walkower
Zwycięzca 4. 1 maja 1994 Madryt Ceglana 👁 Szwecja
Rikard Bergh
👁 Francja
Jean-Philippe Fleurian
👁 Szwajcaria
Jakob Hlasek
6:3, 6:4
Finalista 4. 10 lipca 1994 Gstaad Ceglana 👁 Czechy
Daniel Vacek
👁 Hiszpania
Sergio Casal
👁 Hiszpania
Emilio Sánchez
6:7, 4:6
Zwycięzca 5. 9 października 1994 Tuluza Twarda (hala) 👁 Czechy
Daniel Vacek
👁 Stany Zjednoczone
Patrick McEnroe
👁 Stany Zjednoczone
Jared Palmer
7:6, 6:7, 6:3
Zwycięzca 6. 4 lutego 1996 Zagrzeb Dywanowa (hala) 👁 Belgia
Libor Pimek
👁 Czechy
Martin Damm
👁 Holandia
Hendrik Jan Davids
6:3, 7:6
Finalista 5. 25 lutego 1996 Antwerpia Dywanowa (hala) 👁 Rosja
Jewgienij Kafielnikow
👁 Szwecja
Jonas Björkman
👁 Szwecja
Nicklas Kulti
4:6, 4:6
Finalista 6. 26 maja 1996 Sankt Pölten Ceglana 👁 Południowa Afryka
David Adams
👁 Czechy
Ctislav Doseděl
👁 Czechy
Pavel Vízner
7:6, 4:6, 3:6
Finalista 7. 28 lipca 1996 Kitzbühel Ceglana 👁 Południowa Afryka
David Adams
👁 Belgia
Libor Pimek
👁 Południowa Afryka
Byron Talbot
6:7, 3:6
Finalista 8. 15 września 1996 Bukareszt Ceglana 👁 Południowa Afryka
David Adams
👁 Szwecja
David Ekerot
👁 Stany Zjednoczone
Jeff Tarango
6:7, 6:7
Finalista 9. 29 września 1996 Bazylea Twarda (hala) 👁 Południowa Afryka
David Adams
👁 Rosja
Jewgienij Kafielnikow
👁 Czechy
Daniel Vacek
3:6, 4:6
Finalista 10. 13 października 1996 Wiedeń Dywanowa (hala) 👁 Czechy
Pavel Vízner
👁 Rosja
Jewgienij Kafielnikow
👁 Czechy
Daniel Vacek
6:7, 4:6
Zwycięzca 7. 15 marca 1998 Kopenhaga Dywanowa (hala) 👁 Holandia
Tom Kempers
👁 Holandia
Jan Siemerink
👁 Nowa Zelandia
Brett Steven
6:4, 7:6
Finalista 11. 14 lutego 1999 Petersburg Dywanowa (hala) 👁 Rumunia
Andrei Pavel
👁 Stany Zjednoczone
Jeff Tarango
👁 Czechy
Daniel Vacek
6:3, 3:6, 5:7

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Triumfatorzy French Open w grze mieszanej (XX wiek)
1902–1910
1911–1920
1921–1930
1931–1939
1940–1950
1951–1960
1961–1970
1971–1980
1981–1990
1991–2000