Voozh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Menno Simons

👁 Ilustracja

Menno Simons na drzeworycie

Data i miejsce urodzenia

1496
Witmarsum, Holandia

Data i miejsce śmierci

31 stycznia 1561
Wüstenfelde, Niemcy

👁 Image

Multimedia w Wikimedia Commons

👁 Sprzątanie Wikipedii

Ten artykuł należy dopracować:

od 2025-06 → poszerzyć o istotne informacje,
od 2025-06 → dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Menno Simons (ur. 1496, zm. 1561) – reformator religijny, jeden z głównych przedstawicieli pacyfistycznego anabaptyzmu, założyciel mennonitów.

W młodości stracił brata w czasie starć między katolikami a anabaptystami^[1]. Początkowo zwolennik Marcina Lutra. Autor Fundamentbook (1539), przywódca gminy chrześcijańskiej nazwanej od niego mennonitami, którzy po jego śmierci rozdzielili się na dwie grupy: liberalnych i rygorystycznych. Nawiązując do starotestamentowej tradycji, ogłosił Kościół „społecznością świętych”, co było przejawem antyklerykalizmu i negacją stosunków panujących w Kościele katolickim.

W 1542 przybył do mennonitów osiedlonych na dzisiejszym terytorium Polski w celu rozstrzygnięcia sporu religijnego^[2].