Mirt (Myrtus L.) – rodzaj roślin z rodziny mirtowatych. Obejmuje tylko dwa gatunki występujące w basenie Morza Śródziemnego (na wschodzie sięgające po Pakistan, na południu po Etiopię)^[3], dawniej zaliczano tu wiele gatunków tworzących współcześnie osobne rodzaje, występujące m.in. w Ameryce Południowej i Nowej Zelandii^[5]. Rośliny te rosną w naturze w suchych formacjach zaroślowych^[5].

W starożytności mirt był symbolem piękna i młodości^[5], używany był w rytuałach świątecznych i ceremoniach, wieńce z jego gałązek zakładano na głowy zwycięzcom igrzysk olimpijskich, zdobiły głowy sędziów i składano je do rzymskich grobów^[6]. Gałązki mirtu tradycyjnie wykorzystywane są przy tworzeniu bukietów ślubnych^[5]. Wonne, bogate w olejki kwiaty i owoce służą do wyrobu perfum, wykorzystywane są także leczniczo. Drewno służy do wyrobu lasek i mebli, kora i korzenie są źródłem tanin używanych do garbowania skóry. Mirt zwyczajny uprawiany jest w kilku odmianach jako ozdobny^[6].

Pokrój

Gęste^[7] krzewy do 5 m wysokości^[5].

Liście

Zimozielone, skrętoległe, pojedyncze, silnie aromatyczne^[5], ciemnozielone^[7].

Kwiaty

Pojedyncze w kątach liści. Działki kielicha w liczbie 4 lub 5 u dołu zrośnięte w rurkę, często czerwono nabiegłe. Płatki korony cztery, białe, zaokrąglone. Pręciki liczne, białe. Dolna zalążnia zawiera liczne zalążki, zwieńczona jest pojedynczą szyjką słupka^[5].

Owoce

Jagody zwieńczone trwałym kielichem, fioletowe lub czarne, rzadko białawe, zawierające liczne nasiona^[5].

Pozycja systematyczna

Rodzaj z podrodziny Myrtoideae, rodziny mirtowatych (Myrtaceae)^[2]. Należy do plemienia Myrteae (liczącego 49 rodzajów i ok. 2,5 tys. gatunków), w którego obrębie zajmuje pozycję bazalną^[8].

Wykaz gatunków^[3]

• Myrtus communis L. – mirt zwyczajny
• Myrtus nivellei Batt. & Trab.