| Pełne imię i nazwisko |
Olga Wasiljewna Morozowa Rubenowa | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Państwo | ||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
22 lutego 1949 | |||||||||||||||
| Wzrost |
170 cm | |||||||||||||||
| Gra |
praworęczna, jednoręczny backhand | |||||||||||||||
| Status profesjonalny |
1968 | |||||||||||||||
| Zakończenie kariery |
1977 | |||||||||||||||
| Gra pojedyncza | ||||||||||||||||
| Wygrane turnieje |
11 | |||||||||||||||
| Najwyżej w rankingu |
7 (3 listopada 1975) | |||||||||||||||
| Australian Open |
QF (1972, 1975) | |||||||||||||||
| Roland Garros |
F (1974) | |||||||||||||||
| Wimbledon |
F (1974) | |||||||||||||||
| US Open |
QF (1972) | |||||||||||||||
| Gra podwójna | ||||||||||||||||
| Wygrane turnieje |
21 | |||||||||||||||
| Australian Open |
F (1975) | |||||||||||||||
| Roland Garros |
W (1974) | |||||||||||||||
| Wimbledon |
SF (1974) | |||||||||||||||
| US Open |
F (1976) | |||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Olga Wasiljewna Morozowa, ros. Ольга Васильевна Морозова, zamężna Rubenowa (ur. 22 lutego 1949 w Moskwie) – tenisistka rosyjska, zwyciężczyni wielkoszlemowego French Open w grze podwójnej, finalistka French Open i Wimbledonu w grze pojedynczej, reprezentantka w Pucharze Federacji.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Praworęczna Olga Morozowa preferowała ofensywny styl gry „serwis-wolej”. Jest uważana za najwybitniejszą reprezentantkę ZSRR w tenisie, pierwszą z tytułem wielkoszlemowym, a także pierwszą z tytułem międzynarodowej mistrzyni USA (halowe mistrzostwo w 1973 z Maryną Kroszyną). W 1965 wygrała grę pojedynczą juniorek na Wimbledonie. W 1968 w parze z Gruzinem w barwach radzieckich Aleksandrem Metrewelim dotarła po raz pierwszy do wimbledońskiego finału gry mieszanej, przegrywając z Australijczykami Kenem Fletcherem i Margaret Court 1:6, 12:14. Dwa lata później w finale miksta na Wimbledonie, ponownie z Metrewelim, nie sprostała Rumunowi Ilie Năstase i Amerykance Rosie Casals, przegrywając po zaciętym meczu 3:6, 6:4, 7:9.
W grze pojedynczej w każdej z imprez Wielkiego Szlema doszła przynajmniej do ćwierćfinału. Najlepsze rezultaty uzyskała w 1974, kiedy spotkała się w finale French Open i Wimbledonu z Chris Evert. Oba mecze przegrała w dwóch setach. Na mistrzostwach Francji powetowała sobie porażkę singlową tytułem w grze podwójnej, partnerując swojej finałowej rywalce Evert. W drodze do finału na Wimbledonie pokonała w ćwierćfinale obrończynię tytułu Billie Jean King, a w półfinale Brytyjkę Virginię Wade. Miała na koncie także zwycięstwa m.in. nad Evonne Goolagong, Haną Mandlíkovą, Mimą Jaušovec, Wendy Turnbull, Virginią Ruzici. W latach 1973–1976 figurowała w czołowej dziesiątce rankingu światowego, w tym jako nr 4 w 1974.
Do innych znaczących osiągnięć singlowych Morozowej można zaliczyć finał Italian Open w Rzymie w 1972 (porażka z Lindą Tueno) oraz mistrzostwo Europy amatorów w tymże roku. W 1971 wygrała międzynarodowe mistrzostwa Polski. Kilkakrotnie zdobywała tytuł mistrzyni ZSRR. Karierę zawodową zakończyła formalnie w 1977, kiedy władze radzieckie zabroniły międzynarodowych kontaktów sportowych w proteście wobec dopuszczenia do rywalizacji zawodników z RPA. Od tego czasu występowała jedynie w rozgrywkach Pucharu Federacji, w ramach których łącznie rozegrała 18 spotkań (z czego 14 zwycięskich). Ostatni raz wystąpiła w reprezentacji ZSRR w 1980, ponosząc dotkliwą porażkę z Tracy Austin.
Ukończyła studia medyczne na uniwersytecie w Moskwie, wyszła za mąż za inżyniera Wiktora Rubenowa. Po zakończeniu kariery zawodniczej była m.in. trenerką narodowej ekipy radzieckiej i brytyjskiej oraz osobistą trenerką Jeleny Diemientjewej.
Historia występów wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
A, brak startu
NH, turniej się nie odbył
Początek Ery Open
Występy w grze pojedynczej
[edytuj | edytuj kod]| Turniej | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 | 1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | Tytuły (w EO) | Z–P (w EO) | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | A | A | QF | A | A | QF | A | A | 0 / 2 (0 / 2) | 4 – 2 (4 – 2) | |||||||||||||||||||||||
| French Open | A | 1R | 2R | 3R | 2R | 2R | QF | 2R | F | SF | A | A | 0 / 9 (0 / 8) | 17 – 9 (17 – 8) | |||||||||||||||||||||||
| Wimbledon | 1R | A | 1R | 4R | 2R | 3R | 4R | QF | F | QF | QF | A | 0 / 10 (0 / 9) | 22 – 10 (22 – 9) | |||||||||||||||||||||||
| US Open | A | A | A | A | 3R | A | QF | 3R | A | 2R | 3R | A | 0 / 5 (0 / 5) | 9 – 5 (9 – 5) | |||||||||||||||||||||||
| Ranking na koniec roku[a] | 10 | 8 | 7 | 9 | –[b] | 0 / 26 (0 / 24) | 52 – 26 (52 – 24) | ||||||||||||||||||||||||||||||
Występy w grze podwójnej
[edytuj | edytuj kod]| Turniej | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 | 1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | Tytuły (w EO) | Z–P (w EO) | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | A | A | SF | A | A | F | A | A | 0 / 2 (0 / 2) | 4 – 2 (4 – 2) | |||||||||||||||||||||||
| French Open | A | 1R | 1R | 2R | 3R | 3R | QF | SF | W | F | A | A | 0 / 9 (0 / 8) | 11 – 7 (11 – 6) | |||||||||||||||||||||||
| Wimbledon | 1R | A | 2R | 2R | 3R | 2R | QF | 3R | SF | QF | 1R | A | 0 / 10 (0 / 9) | 14 – 10 (14 – 9) | |||||||||||||||||||||||
| US Open | A | A | A | A | QF | A | QF | SF | A | QF | F | A | 0 / 5 (0 / 5) | 14 – 5 (14 – 5) | |||||||||||||||||||||||
| Ranking na koniec roku | Ranking nie był publikowany | 1 – 26 (1 – 24) | 43 – 24 (43 – 22) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Występy w grze mieszanej
[edytuj | edytuj kod]| Turniej | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 | 1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1989 | Tytuły (w EO) | Z–P (w EO) | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | Turniej nie był rozgrywany | A | 0 / 0 | 0 – 0 | |||||||||||||||||||||||||||
| French Open | A | 1R | 1R | 3R | QF | SF | QF | 2R | A | 2R | A | A | A | 0 / 8 (0 / 7) | 9 – 8 (9 – 7) | ||||||||||||||||||||
| Wimbledon | A | A | F | 3R | F | 3R | 4R | SF | QF | SF | 1R | A | A | 0 / 9 (0 / 9) | 24 – 9 (24 – 9) | ||||||||||||||||||||
| US Open | A | A | A | A | 2R | A | 3R | QF | A | SF | 2R | A | 1R | 0 / 6 (0 / 6) | 8 – 5 (8 – 5) | ||||||||||||||||||||
| 0 / 23 (0 / 22) | 41 – 22 (41 – 21) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Finały turniejów WTA
[edytuj | edytuj kod]| Legenda | |
|---|---|
| Wielki Szlem | |
| Igrzyska olimpijskie | |
| WTA Tour Championships | |
| 1971 – 1987 |
|
| Virginia Slims Circuit | |
| Grand Prix Series | |
| Colgate Series | |
Gra pojedyncza 21 (11–10)
[edytuj | edytuj kod]| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 22 lutego 1970 | Moskwa | Dywanowa (hala) | 👁 RFN Helga Niessen Masthoff |
5:7, 6:2, 3:6 |
| Finalistka | 2. | 13 czerwca 1970 | Beckenham | Trawiasta | 👁 Stany Zjednoczone Patti Hogan |
1:6, 3:6 |
| Zwyciężczyni | 1. | 26 grudnia 1970 | Adelaide | Trawiasta | 👁 Stany Zjednoczone Kristien Kemmer |
6:4, 4:6, 9:7 |
| Finalistka | 3. | 10 stycznia 1971 | Sydney | Trawiasta | 👁 Australia Margaret Smith Court |
2:6, 2:6 |
| Zwyciężczyni | 2. | 21 lutego 1971 | Moskwa | Dywanowa (hala) | 👁 ZSRR Maria Kull |
6:1, 7:5 |
| Zwyciężczyni | 3. | 2 maja 1971 | Buenos Aires | Ceglana | 👁 Włochy Anna-Maria Nasuelli |
6:3, 6:4 |
| Finalistka | 4. | 23 stycznia 1972 | Adelaide | Trawiasta | 👁 Australia Evonne Goolagong |
6:7(4), 3:6 |
| Finalistka | 5. | 6 lutego 1972 | Perth | Trawiasta | 👁 Australia Evonne Goolagong |
2:6, 5:7 |
| Finalistka | 6. | 2 maja 1972 | Rzym | Ceglana | 👁 Stany Zjednoczone Linda Tuero |
4:6, 3:6 |
| Zwyciężczyni | 4. | 17 czerwca 1972 | Beckenham | Trawiasta | 👁 Wielka Brytania Jill Cooper |
6:4, 6:1 |
| Zwyciężczyni | 5. | 27 sierpnia 1972 | Orange | Trawiasta | 👁 ZSRR Maryna Kroszyna |
6:2, 6:7, 7:5 |
| Finalistka | 7. | 25 marca 1973 | Akron | Dywanowa (hala) | 👁 Stany Zjednoczone Chris Evert |
3:6, 4:6 |
| Zwyciężczyni | 6. | 23 czerwca 1973 | Londyn | Trawiasta | 👁 Australia Evonne Goolagong |
6:2, 6:3 |
| Zwyciężczyni | 7. | 22 lipca 1973 | Kitzbühel | Ceglana | 👁 Australia Evonne Goolagong |
tytuł wspólny, mecz nie odbył się |
| Zwyciężczyni | 8. | 28 kwietnia 1974 | Filadelfia | Dywanowa (hala) | 👁 Stany Zjednoczone Billie Jean King |
7:6, 6:1 |
| Finalistka | 8. | 15 czerwca 1974 | French Open | Ceglana | 👁 Stany Zjednoczone Chris Evert |
1:6, 2:6 |
| Finalistka | 9. | 6 lipca 1974 | Wimbledon | Trawiasta | 👁 Stany Zjednoczone Chris Evert |
0:6, 4:6 |
| Zwyciężczyni | 9. | 8 grudnia 1974 | Adelaide | Trawiasta | 👁 Australia Evonne Goolagong |
7:6, 2:6, 6:2 |
| Finalistka | 10. | 15 grudnia 1974 | Perth | Trawiasta | 👁 Australia Margaret Smith Court |
4:6, 5:7 |
| Zwyciężczyni | 10. | 19 stycznia 1975 | Moskwa | Dywanowa (hala) | 👁 ZSRR Jelena Granaturowa |
6:0, 1:6, 6:4 |
| Zwyciężczyni | 11. | 12 czerwca 1976 | Beckenham | Trawiasta | 👁 Południowa Afryka Marise Kruger |
7:5, 2:6, 6:3 |
Gra podwójna 35 (21–14)
[edytuj | edytuj kod]Gra mieszana 4 (2–2)
[edytuj | edytuj kod]| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 6 lipca 1968 | Wimbledon | Trawiasta | 👁 ZSRR Aleksandre Metreweli |
👁 Australia Margaret Smith Court 👁 Australia Ken Fletcher |
1:6, 12:14 |
| Finalistka | 2. | 3 lipca 1970 | Wimbledon | Trawiasta | 👁 ZSRR Aleksandre Metreweli |
👁 Stany Zjednoczone Rosie Casals 👁 Rumunia Ilie Năstase |
3:6, 6:4, 7:9 |
| Zwyciężczyni | 1. | 21 lutego 1971 | Moskwa | Dywanowa (hala) | 👁 ZSRR Aleksandre Metreweli |
👁 ZSRR Jewgienija Biriukowa 👁 ZSRR Siergiej Lichaczow |
6:3, 6:4 |
| Zwyciężczyni | 2. | 17 czerwca 1973 | Beckenham | Trawiasta | 👁 ZSRR Aleksandre Metreweli |
👁 Stany Zjednoczone Marita Redondo 👁 Francja Jean-Baptiste Chanfreau |
6:3, 6:1 |
Występy w Turnieju Mistrzyń
[edytuj | edytuj kod]W grze pojedynczej
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Rezultat | Rywalka | Wynik |
| 1975 | Faza grupowa | 👁 Australia Evonne Goolagong 👁 Stany Zjednoczone Chris Evert 👁 Stany Zjednoczone Marcie Louie |
5:7, 3:6 0:6, 2:6 4:6, 6:1, 6:1 |
| 1976 | Runda kwalifikacyjna | 👁 Francja Françoise Durr |
6:7, 3:6 |
Występy w turnieju WTA Doubles Championships
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
| 1976 | Półfinał | 👁 Wielka Brytania Virginia Wade |
👁 Stany Zjednoczone Mona Guerrant 👁 Stany Zjednoczone Ann Kiyomura |
3:6, 1:6 |
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2023-08-28] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2023-08-28] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2023-08-28] (ang.).
- Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997
- Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978
