Pars pro toto (łac. „część za całość”) – figura retoryczna, odmiana synekdochy, polegająca na zastąpieniu nazwy przedmiotu przez nazwę jego części, np. własny kąt zamiast własny dom, dach nad głową zamiast dom^[1]. Przeciwieństwem pars pro toto jest totum pro parte.

W klasycznej retoryce jest to także technika świadomego wprowadzania słuchaczy w błąd poprzez podawanie jedynie części informacji (prawdy), przy jednoczesnym sugerowaniu (sposobem wypowiedzi, kontekstem itp.), że jest to cała prawda.