Voozh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Rejon chyrowski
Хирівський район
brak współrzędnych
Rejon
👁 Ilustracja
Państwo	👁 Image ZSRR
Republika związkowa	👁 Image Ukraińska SRR
Obwód	drohobycki
Siedziba	Chyrów
Data powstania	1940, 1944
Data likwidacji	1941, 1957

Rejon chyrowski (ukr. Хирівський район) – dawna jednostka podziału administracyjnego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1940–1941 i 1944–1957. Należał do obwodu drohobyckiego. Siedziba władz rejonu znajdowała się w Chyrowie.

Rejon chyrowski został utworzony 17 stycznia 1940 na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, kiedy to w obwodzie drohobyckim utworzono 30 rejonów, między innymi chyrowski^[1]. Rejon objął następujące obszary, należące przed wojną do powiatu dobromilskiego w województwie lwowskim^[2]:

miasto Chyrów
całą zniesioną gminę Bąkowice;
całą zniesioną gminę Krościenko;
całą zniesioną gminę Starzawa.

Rejon chyrowski przestał istnieć wraz z wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941. Jego tereny weszły głównie w skład Landkreis Przemysl dystryktu krakowskiego oraz częściowo Landkreis Drohobycz dystryktu galicyjskiego Generalnego Gubernatorstwa^[3].

Rejon został odtworzony 31 lipca 1944, po zajęciu tych terenów przez Armię Czerwoną^[4].

W marcu 1945, w wyniku wytyczenia granicy między ZSRR a Polską, niewielki skrawek rejonu chyrowskiego (część Liskowatego na wschód od Górnego Końca) włączono do Polski.

w 1946 roku rejon chyrowski podzielony był na 18 rad: jedną miejską i 17 wiejskich (stan na 1 września 1946)^[5]:

rada wiejska Bąkowice (Буньковицька сільська рада) – wieś Bąkowice (Буньковичі), wieś Suszyca Mała (Мала Сушиця);
rada miejska Chyrów (Хирівська міська рада) – miasto Chyrów (Хирів);
rada wiejska Grodowice (Городовицька сільська рада) – wieś Grodowice (Городовичі);
rada wiejska Katyna (Катинська сільська рада) – wieś Katyna (Катине), chutor Łopuszanka (Лопушанка);
rada wiejska Krościenko (Коростенківська сільська рада) – wieś Krościenko (Коростенко), chutor Wolica (Болиця);
rada wiejska Liskowate (Ліскуватенська сільська рада) – wieś Liskowate (Ліскувате), chutor Wyżne (Високий);
rada wiejska Łopusznica (Лопушницька сільська рада) – wieś Łopusznica (Лопушниця);
rada wiejska Maksymówka (Максимівська сільська рада) – wieś Maksymówka (Максимівка);
rada wiejska Nanowa (Нанівська сільська рада) – wieś Nanowa (Нанове);
rada wiejska Polana (Полянівська сільська рада) – wieś Polana (Поляна), wieś Śliwnica (Сливниця);
rada wiejska Rosochy (Росохівська сільська рада) – wieś Rosochy (Росохи);
rada wiejska Słochynie (Слохинівська сільська рада) – wieś Słochynie (Слохині);
rada wiejska Smereczna (Смеречнянська сільська рада) – wieś Smereczna (Смеречна);
rada wiejska Smolnica (Смільницька сільська рада) – wieś Smolnica (Смільниця);
rada wiejska Starzawa (Старявська сільська рада) – wieś Starzawa (Старява);
rada wiejska Stebnik (Стебницька сільська рада) – wieś Stebnik (Стебник);
rada wiejska Suszyca Wielka (Великосушицька сільська рада) – wieś Suszyca Wielka (Велика Сушиця);
rada wiejska Terło (Терлівська сільська рада) – wieś Terło (Терло).

W maju 1948 małą część rejonu chyrowskiego (północna część Liskowatego) przekazano Polsce w ramach korekty granic z ZSRR^[5]^[6].

10 grudnia 1951 zniesiono cztery wiejskie rady^[7]:

rada wiejska Krościenko (Коростенківська сільська рада) – wieś Krościenko (Коростенко), chutor Wolica (Болиця);
rada wiejska Liskowate (Ліскуватенська сільська рада) – wieś Liskowate (Ліскувате), chutor Wyżne (Високий);
rada wiejska Nanowa (Нанівська сільська рада) – wieś Nanowa (Нанове);
rada wiejska Stebnik (Стебницька сільська рада) – wieś Stebnik (Стебник) (z Głazami).

Przyczyną tego było włączenie tej części rejonu chyrowskiego do Polski w ramach umowy o zmianie granic z 15 lutego 1951, w zamian za Sokalszczyznę. Fragment ten odpowiadał zachodniej części przedwojennej gminy Krościenko, którą reaktywowano o zmniejszonych granicach w nowo utworzonym powiecie ustrzyckim w woj. rzeszowskim^[8]^[9]. Spośród czterech zniesionych chyrowskich rad wiejskich, trzy doczekały się kontynuacji jako gromady w Polsce (Krościenko i Liskowate w gminie Krościenko i Stebnik w nowej gminie Jasień)^[10]. Nanowa znalazła się w ciągu pasa granicznego i została zupełnie wysiedlona.

Rejon chyrowski zniesiono w czerwcu 1957, włączając jego obszar do rejonu dobromilskiego^[11]^[12].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

↑ Хроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН Україн
↑ Головне Управління Геодезії і Kартографії при НКР СРСР (1941). Cписок адміністративних районів Дрогобицької області. Харків.
↑ Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.
↑ 1944 рік в історії (history.org.ua)
↑ ^a ^b NBUV
↑ Zapałowski, A. (2016). Granica w ogniu: 35." Przemyska" Komenda Odcinka WOP w działaniach przeciw OUN i UPA w latach 1945-1948. Oficyna Wydawnicza Aspra-JR.
↑ УКАЗ Президії Верховної Ради Української РСР ПРО ЛІКВІДАЦІЮ НИЖНЬО-УСТРІЦЬКОГО РАЙОНУ І ДЕЯКИХ СІЛЬСЬКИХ РАД СТРІЛКІВСЬКОГО ТА ХИРІВСЬКОГО РАЙОНІВ ДРОГОБИЦЬКОЇ ОБЛАСТІ
↑ Dz. U. z 1951 r. Nr 65, poz. 448
↑ Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. 1952, nr 12, poz. 55
↑ Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. 1952, nr 12, poz. 55
↑ State Archive of the Lviv region.
↑ SSB

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Drogobyczskaja obłast (ros.). whp057.narod.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-11)].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Obwód drohobycki (1939–41 i 1944–59 →)

Miasta na prawach rejonów	Borysław (1939–41, 1944–59) Drohobycz (1939–41, 1944–59) Przemyśl (1939–41, 1944–45 →) Sambor (1939–41, 1944–59) Stryj (1939–41, 1944–59)
Rejony	birczański (1940–41, 1944–45 →) boryński (← 1940–41, 1944–59) borysławski (1940 →) chodorowski (1940–41, 1944–59) (1940–41, 1944–57 →) dobromilski (1940–41, 1944–59) drohobycki (1940–41, 1944–59) dublański (1940–41, 1944–59 →→→) komarniański (1940–41, 1944–59) krukienicki (1940–41, 1944–59 →→→) leski (1940–41, 1944–45 →) ławoczniański (1940 →) medenicki (1940–41, 1944–59) medycki (1940–41, 1944–48 →→→) mikołajowski (1940–41, 1944–59) mościski (1940–41, 1944–59) niżankowicki (← 1945–59) nowostrzeliski (1940–41, 1944–59 →) podbuski (1940–41, 1944–59) przemyski (1940–41, 1944–45 →→) rudecki (1940–41, 1944–59) samborski (1940–41, 1944–59) sądowowiszniański (1940–41, 1944–59) skolski (1940–41, 1944–59) sławski (← 1940–41, 1944–59) starosamborski (1940–41, 1944–59) stryjski (1940–41, 1944–59) strzyłecki (1940–41, 1944–59 →) turczański (1940–41, 1944–59) ustrzycki (1940–41, 1944–51 →) wysocki (1940 →) żurawieński (1940–41, 1944–59 →) żydaczowski (1940–41, 1944–59)

Miasta na prawach rejonów