Sanctus (łac. święty) – aklamacja w części drugiej liturgii łacińskiej mszy wiernych, wykonywana po prefacji.
- łac. Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus, Deus Sabaoth. Pleni sunt caeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis.
- pl. Święty, Święty, Święty Pan, Bóg Zastępów. Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej. Hosanna na wysokości.
Tekst nawiązuje do Iz 6,3.
Obecnie w rzymskokatolickiej posoborowej liturgii Mszy św. Sanctus łączy się z Benedictus:
- łac. Benedictus, qui venit in nomine Domini.
- pl. Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie.
po czym powtarza się: Hosanna na wysokości.
Całość śpiewa się po prefacji jako tzw. Święty.
Trzykrotne powtórzenie swój początek ma w księdze Izajasza, gdyż w kulturze semickiej nie ma stopniowania, ale też jest to nawiązanie do Trójcy Świętej. Por. Trisagion.
Sanctus w liturgii luterańskiej
edytuj
Treść tego artykułu od 2023-02 należy opracować w taki sposób, aby nie uwypuklała nadmiernie polskiej specyfiki / aby nie zawężała się tylko do polskich warunków
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
W polskim Kościele Ewangelicko-Augsburskim część ordinarium "sanctus" śpiewa się na koniec Prefacji.
Obrzędy mszy rytu rzymskiego
| Wstęp | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Liturgia spowiednia | |||||||
| Liturgia wstępna | |||||||
| Liturgia Słowa Bożego |
| ||||||
| Liturgia Sakramentu Ołtarza |
| ||||||
| Liturgia końcowa | |||||||
| Agendy i śpiewniki |
Kontrola autorytatywna (hymn chrześcijański):
Ukryta kategoria: