| 👁 Ilustracja | ||||||||||
| Państwo | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
29 kwietnia 1987 | |||||||||
| Wzrost |
164 cm | |||||||||
| Gra |
praworęczna | |||||||||
| Status profesjonalny |
2002 | |||||||||
| Zakończenie kariery |
aktywna | |||||||||
| Trener |
Pablo Lozano | |||||||||
| Gra pojedyncza | ||||||||||
| Wygrane turnieje |
9 WTA, 1 WTA 125, 4 ITF | |||||||||
| Najwyżej w rankingu |
5 (20 maja 2013) | |||||||||
| Australian Open |
QF (2012) | |||||||||
| Roland Garros |
F (2012) | |||||||||
| Wimbledon |
3R (2010, 2012) | |||||||||
| US Open |
SF (2012) | |||||||||
| Gra podwójna | ||||||||||
| Wygrane turnieje |
36 WTA, 7 ITF | |||||||||
| Najwyżej w rankingu |
1 (10 września 2012) | |||||||||
| Australian Open |
W (2013, 2014) | |||||||||
| Roland Garros |
W (2012, 2025) | |||||||||
| Wimbledon |
W (2014) | |||||||||
| US Open |
W (2012) | |||||||||
| Gra mieszana | ||||||||||
| Wygrane turnieje |
4 | |||||||||
| Australian Open |
2R (2011, 2016) | |||||||||
| Roland Garros |
W (2025) | |||||||||
| Wimbledon |
2R (2012) | |||||||||
| US Open |
W (2024, 2025) | |||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
| ||||||||||
Sara Errani (ur. 29 kwietnia 1987 w Bolonii) – włoska tenisistka, występująca na światowych kortach od 2002 roku, złota medalistka igrzysk olimpijskich z Paryża (2024) w grze podwójnej, finalistka French Open 2012 w grze pojedynczej, mistrzyni French Open 2012 i 2025, US Open 2012, Australian Open 2013 i 2014 oraz Wimbledonu 2014 w grze podwójnej, US Open 2024 i 2025 oraz French Open 2025 w mikście, zdobywczyni Karierowego Złotego Wielkiego Szlema w deblu, uczestniczka Mistrzostw WTA w grze pojedynczej i podwójnej, klasyfikowana w rankingu WTA na 5. miejscu w grze pojedynczej (2013) i na 1. miejscu w grze podwójnej (2012), trzykrotna zdobywczyni Pucharu Federacji/Pucharu Billie Jean King (2009, 2010, 2013 i 2024) wraz z drużyną Włoch, pięciokrotna reprezentantka Włoch na letnich igrzyskach olimpijskich (2008, 2012, 2016, 2021, 2024). Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.
Spis treści
Kariera tenisowa
edytujDotychczas wygrała dziewięć turniejów WTA i dwa turnieje ITF w grze pojedynczej. Jej pierwsze zwycięstwo miało miejsce w Palermo, kiedy to pokonała w finale Mariję Korytcewą 6:2, 6:3. Dwa tygodnie później ponownie wygrała, w Słowenii podczas Banka Koper Slovenia Open, pokonując w finale Hiszpankę Anabel Medinę Garrigues 6:3, 6:3. W grze podwójnej odniosła trzydzieści jeden pięć turniejowych.
2012
edytujW czerwcu 2012 awansowała do finału wielkoszlemowego French Open zarówno w grze pojedynczej, jak i w podwójnej w parze z Robertą Vinci. Została drugą Włoszką w dziejach, która wystąpiła w finale turnieju tej kategorii w singlu (wcześniej w Paryżu dwukrotnie grała w decydującym meczu Francesca Schiavone). Jest to również pierwszy przypadek od Australian Open 2010, kiedy tenisistka dostała się do finału obydwu konkurencji w turnieju Wielkiego Szlema (poprzednio dokonała tego Serena Williams). W finale gry pojedynczej przegrała z Mariją Szarapową 6:3, 6:2. W grze podwójnej odniosła zwycięstwo, pokonując w finale Kirilenko i Pietrową 4:6, 6:4, 6:2. W lipcu odniosła zwycięstwo w Palermo. W finale pokonała Barborę Záhlavovą-Strýcovą 6:1, 6:3. Podczas US Open 2012 osiągnęła półfinał gry pojedynczej, w którym przegrała z Sereną Williams, a także zwyciężyła w rywalizacji deblowej. Podczas Mistrzostw WTA, rozstawiona z numerem szóstym w singlu i pierwszym w deblu, zanotowała odpowiednio trzecie miejsce w grupie i półfinał.
2013
edytujW Australian Open 2013 odpadła już w pierwszej rundzie singla, przegrywając z Carlą Suárez Navarro 6:4, 6:4. W zawodach gry podwójnej odniosła trzecie wielkoszlemowe zwycięstwo. Razem z Vinci pokonały w finale Ashleigh Barty i Casey Dellacqua wynikiem 6:2, 3:6, 6:2. W Paryżu osiągnęła finał, w którym przegrała z Moną Barthel 5:7, 6:7(4). Zwyciężyła natomiast w zawodach gry podwójnej w parze z Vinci. W lutym razem z Vinci wygrała w Ad-Dausze, pokonując Pietrową i Srebotnik 2:6, 6:3, 10–6. W następnym tygodniu osiągnęła finał singla w Dubaju, w którym przegrała z Petrą Kvitovą 2:6, 6:1, 1:6. Zwyciężyła w rywalizacji singlowej podczas zawodów w Acapulco, gdzie w finale pokonała Carlę Suárez Navarro 6:0, 6:4. W Indian Wells i w Miami osiągnęła ćwierćfinały, w których ulegała Marii Szarapowej. Ponadto w pierwszym turnieju odpadła w drugiej rundzie, a w kolejnych zawodach w półfinale debla.
Następnie w Stuttgarcie przegrała w pierwszej rundzie. W Madrycie i Rzymie osiągała półfinały gry pojedynczej. W drugim z turniejów osiągnęła także finał debla. Na French Open przegrała w półfinale z najwyżej rozstawioną Sereną Williams. W grze podwójnej Włoszki nie obroniły tytułu, przegrywając w decydującym o triumfie meczu. Na Wimbledonie odpadła w pierwszej rundzie singla i trzeciej debla.
W finale w Palermo przegrała z Vinci. W Toronto Errani osiągnęła ćwierćfinały singla i debla, natomiast w Cincinnati zaszła w grze pojedynczej o jedną rundę bliżej. W New Haven przegrała w swoim debiutowym spotkaniu singla.
Włoszka na US Open osiągnęła drugą rundę rozgrywek gry pojedynczej i ćwierćfinał rozgrywek gry podwójnej. W Tokio przegrała w drugiej rundzie. W Pekinie zanotowała trzecią rundę singla i półfinał w deblu. Podczas WTA Tour Championships nie przeszła fazy grupowej w singlu i półfinału w deblu.
Sezon zakończyła jako liderka rankingu WTA Tour deblistek oraz w klasyfikacji par deblowych.
2014
edytujWłoszka sezon 2014 rozpoczęła od udziału w zawodach w Shenzhen, gdzie dotarła do drugiej rundy. Ćwierćfinał singlowy i finał w deblu zanotowała w Sydney. Na Australian Open przegrała w pierwszym meczu gry pojedynczej. W grze podwójnej obroniła tytuł zdobyty rok wcześniej.
Po zawodach wielkoszlemowych Errani wzięła udział w turnieju w Paryżu, gdzie awansowała do finału singla i półfinału debla, którego Włoszki oddały walkowerem. 17 lutego utraciła pozycję liderki rankingu WTA, którą posiadała przez 42 tygodnie z rzędu[1]. W meczu mistrzowskim przegrała z Anastasiją Pawluczenkową w trzech setach. W Ad-Dausze odniosła porażki w ćwierćfinale singla i półfinale debla. W Dubaju wygrała jeden mecz w grze podwójnej.
Podczas zawodów w Indian Wells i Miami Sara Errani dochodziła do trzecich rund gry pojedynczej, a w grze podwójnej przegrywała już w pierwszym meczu. Ćwierćfinały gry singlowej osiągnęła w Charleston. W Stuttgarcie przeszła rundę dalej, a w grze podwójnej odniosła kolejne karierowe zwycięstwo. W Madrycie zanotowała trzecią rundę singla i triumf w deblu. W Rzymie osiągnęła finał w obu konkurencjach. Na French Open zanotowała ćwierćfinał singla, a w deblu para włoska awansowała do finału, w którym uległa Hsieh Su-wei i Peng Shuai 4:6, 1:6.
Zawody na kortach trawiastych w Eastbourne zakończyła na pierwszej rundzie gry pojedynczej i półfinale debla. Na Wimbledonie nie osiągnęła zwycięstwa w singlu, w grze podwójnej natomiast nikt nie zdołał z nią wygrać. W meczu mistrzowskim Włoszki pokonały Tímeę Babos i Kristinę Mladenovic 6:1, 6:3.
2015
edytujSezon Errani rozpoczęła od porażek w I rundzie z Danielą Hantuchovą w Auckland oraz Garbiñe Muguruzą w Sydney. W Australian Open pokonała dwie rywalki, by w trzeciej rundzie ulec Yaninie Wickmayer. W drugiej dekadzie lutego po niemalże dwóch latach przerwy wygrała turniej rangi WTA Tour, w Rio de Janeiro, pokonując w meczu mistrzowskim Annę Karolínę Schmiedlovą 7:6(2), 6:1. W następnym tygodniu szybko pożegnała się z rywalizacją w Acapulco z Mónicą Puig. W Monterrey dotarła do półfinału, przegrywając z późniejszą triumfatorką imprezy Timeą Bacsinszky.
W Indian Wells i Miami awansu do dalszych etapów rozgrywek uniemożliwiła jej Sabine Lisicki, z którą przegrywała kolejno w 3. i 4. rundzie. W kwietniu zagrała w Charleston, ale w drodze do finału przegrała z Lucie Hradecką, zaś w Stuttgarcie pokonała m.in. Agnieszkę Radwańską, lecz będąc w najlepszej czwórce uległa Simonie Halep. Miesiąc później wygrała po jednym meczu turniejów w Madrycie i Rzymie. Dwa tygodnie później, podczas French Open pokonywała kolejno Alison Riske, Carinę Witthöft, Andreę Petković, Julię Görges, by w ćwierćfinale nie sprostać Serenie Williams. Po miesiącu przerwy wróciła do gry na tydzień przed rozpoczęciem Wimbledonu, w Eastbourne, gdzie doszła do 3. rundy. W Wimbledonie pokonała jedynie rodaczkę Francescę Schiavone, by w kolejnej rundzie nie dać rady Aleksandrze Krunić. W kolejnym tygodniu w Bukareszcie w osiemnastym finale w karierze uległa Annie Karolínie Schmiedlovej.
2016
edytujWłoszka rozpoczęła starty w tym sezonie od występu w Brisbane, przegrywając z Belindą Bencic 6:1, 6:2. W następnym tygodniu uczestniczyła w Apia International Sydney na twardych kortach NSW Tennis Centre, dochodząc do ćwierćfinału, pogromczynią Errani okazała się późniejsza zwyciężczyni turnieju, Swietłana Kuzniecowa. Na wielkoszlemowym Australian Open Włoszka uległa w 1. rundzie Margaricie Gasparian.
Na Dubai Duty Free Tennis Championships Errani odniosła dziesiąte zwycięstwo w karierze, a także pierwszą wygraną w turniejach WTA Premier Series (wcześniej odnotowywała tryumfy w najniżej kategorii WTA Tour, International), wygrywając w dwusetowym spotkaniu z Barborą Strýcová.
2017
edytuj7 sierpnia ogłoszono zawieszenie Sary Errani na dwa miesiące, do 3 października, z powodu pozytywnych wyników testów dopingowych[2]. Wykryto u niej letrozol, który jest wykorzystywany w hormonoterapii raka piersi. Errani twierdziła, że substancję prawdopodobnie przyjęła, przypadkiem zażywając lekarstwo przeciwrakowe swojej matki podczas wizyty w domu rodzinnym[3].
Historia występów wielkoszlemowych
edytuj- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji
A, brak startu
NH, turniej nie odbył się
Występy w grze pojedynczej
edytuj| Turniej | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | Tytuły | Z–P | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | A | Q1 | 1R | 3R | 3R | 1R | QF | 1R | 1R | 3R | 1R | 2R | Q3 | A | Q1 | 3R | Q1 | Q1 | 1R | Q2 | 0 / 12 | 13 – 12 | |
| French Open | A | A | A | A | A | Q1 | 1R | 1R | 1R | 2R | F | SF | QF | QF | 1R | 2R | 1R | A | 2R | Q2 | Q2 | 2R | 2R | Q2 | 0 / 14 | 24 – 14 | |
| Wimbledon | A | A | A | A | Q1 | A | 1R | 2R | 3R | 2R | 3R | 1R | 1R | 2R | 2R | 1R | A | A | NH | Q1 | Q1 | 1R | 1R | A | 0 / 12 | 8 – 12 | |
| US Open | A | A | A | A | Q1 | 2R | 2R | 3R | 3R | 1R | SF | 2R | QF | 3R | 1R | A | A | A | A | 1R | Q1 | Q1 | 3R | A | 0 / 12 | 20 – 12 | |
| Ranking na koniec roku | 742 | 569 | 521 | 359 | 171 | 70 | 42 | 48 | 43 | 45 | 6 | 7 | 15 | 20 | 49 | 143 | 108 | 200 | 130 | 118 | 109 | 101 | 105 | 0 / 50 | 65 – 50 | ||
Występy w grze podwójnej
edytuj| Turniej | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | Tytuły | Z–P | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | A | A | 1R | 1R | 1R | 1R | F | W | W | 3R | 1R | 2R | A | A | A | A | A | A | 3R | 2R | 2 / 12 | 23 – 9 | |
| French Open | A | A | A | A | A | A | 2R | 2R | 2R | 3R | W | F | F | A | 1R | A | 2R | A | A | A | A | 1R | F | W | 2 / 12 | 33 – 10 | |
| Wimbledon | A | A | A | A | A | A | 2R | 2R | 3R | 3R | QF | 3R | W | A | 1R | A | A | A | NH | A | A | 1R | 3R | 2R | 1 / 11 | 20 – 10 | |
| US Open | A | A | A | A | A | A | 1R | 1R | 1R | QF | W | QF | 2R | SF | A | A | A | A | A | 1R | A | A | 2R | SF | 1 / 11 | 22 – 10 | |
| Ranking na koniec roku | 836 | 524 | 556 | 203 | 197 | 159 | 103 | 73 | 32 | 27 | 2 | 1 | 1 | 42 | 44 | 179 | 108 | 630 | 378 | 131 | 305 | 125 | 8 | 6 / 46 | 98 – 39 | ||
Występy w grze mieszanej
edytuj| Turniej | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | Tytuły | Z–P | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 2R | A | A | A | A | 2R | A | A | A | A | A | A | A | A | 2R | 0 / 3 | 3 – 2 | |
| French Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | NH | A | A | A | A | W | 1 / 1 | 4 – 0 | |
| Wimbledon | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 2R | A | A | A | A | A | A | A | NH | A | A | A | 1R | 2R | 0 / 3 | 1 – 3 | |
| US Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | NH | A | A | A | W | W | 2 / 2 | 9 – 0 | |
| 3 / 9 | 17 – 5 | ||||||||||||||||||||||||||
Finały turniejów WTA
edytuj| Legenda | |
|---|---|
| Wielki Szlem | |
| Igrzyska olimpijskie | |
| WTA Tour Championships | |
| 1988 – 2008 |
|
| Kategoria I | |
| Kategoria II | |
| Kategoria III | |
| Kategoria IV | |
| Kategoria V | |
| 2009 – 2020 |
|
| WTA Premier Mandatory | |
| WTA Premier 5 | |
| WTA Premier | |
| WTA International Series | |
| WTA 125K series (2012–2020) | |
| od 2021 |
|
| WTA 1000 (obowiązkowe) | |
| WTA 1000 (nieobowiązkowe) | |
| WTA 500 | |
| WTA 250 | |
| WTA 125 | |
Gra pojedyncza 19 (9–10)
edytuj| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1. | 13 lipca 2008 | Palermo | Ceglana | 👁 Ukraina Marija Korytcewa |
6:2, 6:3 |
| Zwyciężczyni | 2. | 27 lipca 2008 | Portorož | Twarda | 👁 Hiszpania Anabel Medina Garrigues |
6:3, 6:3 |
| Finalistka | 1. | 19 lipca 2009 | Palermo | Ceglana | 👁 Włochy Flavia Pennetta |
1:6, 2:6 |
| Finalistka | 2. | 26 lipca 2009 | Portorož | Ceglana | 👁 Rosja Dinara Safina |
7:6(5), 1:6, 5:7 |
| Finalistka | 3. | 13 lutego 2011 | Pattaya | Twarda | 👁 Słowacja Daniela Hantuchová |
0:6, 2:6 |
| Zwyciężczyni | 3. | 4 marca 2012 | Acapulco | Ceglana | 👁 Włochy Flavia Pennetta |
5:7, 7:6(2), 6:0 |
| Zwyciężczyni | 4. | 15 kwietnia 2012 | Barcelona | Ceglana | 👁 Słowacja Dominika Cibulková |
6:2, 6:2 |
| Zwyciężczyni | 5. | 5 maja 2012 | Budapeszt | Ceglana | 👁 Rosja Jelena Wiesnina |
7:5, 6:4 |
| Finalistka | 4. | 8 czerwca 2012 | French Open | Ceglana | 👁 Rosja Marija Szarapowa |
3:6, 2:6 |
| Zwyciężczyni | 6. | 15 lipca 2012 | Palermo | Ceglana | 👁 Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová |
6:1, 6:3 |
| Finalistka | 5. | 3 lutego 2013 | Paryż | Twarda (hala) | 👁 Niemcy Mona Barthel |
5:7, 6:7(4) |
| Finalistka | 6. | 23 lutego 2013 | Dubaj | Twarda | 👁 Czechy Petra Kvitová |
2:6, 6:1, 1:6 |
| Zwyciężczyni | 7. | 2 marca 2013 | Acapulco | Ceglana | 👁 Hiszpania Carla Suárez Navarro |
6:0, 6:4 |
| Finalistka | 7. | 14 lipca 2013 | Palermo | Ceglana | 👁 Włochy Roberta Vinci |
3:6, 6:3, 3:6 |
| Finalistka | 8. | 2 lutego 2014 | Paryż | Twarda (hala) | 👁 Rosja Anastasija Pawluczenkowa |
6:3, 2:6, 3:6 |
| Finalistka | 9. | 18 maja 2014 | Rzym | Ceglana | 👁 Stany Zjednoczone Serena Williams |
3:6, 0:6 |
| Zwyciężczyni | 8. | 22 lutego 2015 | Rio de Janeiro | Ceglana | 👁 Słowacja Anna Karolína Schmiedlová |
7:6(2), 6:1 |
| Finalistka | 10. | 19 lipca 2015 | Bukareszt | Ceglana | 👁 Słowacja Anna Karolína Schmiedlová |
6:7(3), 3:6 |
| Zwyciężczyni | 9. | 20 lutego 2016 | Dubaj | Twarda | 👁 Czechy Barbora Strýcová |
6:0, 6:2 |
Gra podwójna 53 (36–17)
edytujGra mieszana 4 (4–0)
edytuj| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1. | 5 września 2024 | US Open | Twarda | 👁 Włochy Andrea Vavassori |
👁 Stany Zjednoczone Taylor Townsend 👁 Stany Zjednoczone Donald Young |
7:6(0), 7:5 |
| Zwyciężczyni | 2. | 14 marca 2025 | Indian Wells | Twarda | 👁 Włochy Andrea Vavassori |
👁 Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands 👁 Chorwacja Mate Pavić |
6:7(3), 6:3, 10–8 |
| Zwyciężczyni | 3. | 5 czerwca 2025 | French Open | Ceglana | 👁 Włochy Andrea Vavassori |
👁 Stany Zjednoczone Taylor Townsend 👁 Stany Zjednoczone Evan King |
6:4, 6:2 |
| Zwyciężczyni | 4. | 20 sierpnia 2025 | US Open | Twarda | 👁 Włochy Andrea Vavassori |
👁 Polska Iga Świątek 👁 Norwegia Casper Ruud |
6:3, 5:7, 10–6 |
Finały turniejów WTA 125
edytujGra pojedyncza 5 (2–3)
edytuj| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1. | 4 marca 2018 | Indian Wells | Twarda | 👁 Ukraina Kateryna Bondarenko |
6:4, 6:2 |
| Finalistka | 1. | 19 czerwca 2022 | Gaiba | Trawiasta | 👁 Belgia Alison Van Uytvanck |
4:6, 3:6 |
| Zwyciężczyni | 2. | 10 lipca 2022 | Contrexéville | Ceglana | 👁 Węgry Dalma Gálfi |
6:4, 1:6, 7:6(4) |
| Finalistka | 2. | 2 kwietnia 2023 | San Luis Potosí | Ceglana | 👁 Włochy Elisabetta Cocciaretto |
7:5, 4:6, 5:7 |
| Finalistka | 3. | 17 września 2023 | Bukareszt | Ceglana | 👁 Australia Astra Sharma |
6:0, 5:7, 2:6 |
Gra podwójna 3 (2–1)
edytuj| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1. | 20 listopada 2022 | Buenos Aires | Ceglana | 👁 Rumunia Irina Bara |
👁 Korea Południowa Jang Su-jeong 👁 Chiny You Xiaodi |
6:1, 7:5 |
| Zwyciężczyni | 2. | 26 listopada 2023 | Florianópolis | Ceglana | 👁 Francja Léolia Jeanjean |
👁 Niemcy Julia Lohoff 👁 Szwajcaria Conny Perrin |
7:5, 3:6, 10–7 |
| Finalistka | 1. | 16 marca 2024 | Charleston | Twarda | 👁 Słowacja Tereza Mihalíková |
👁 Australia Olivia Gadecki 👁 Wielka Brytania Olivia Nicholls |
2:6, 1:6 |
Występy w Turnieju Mistrzyń
edytujW grze pojedynczej
edytuj| Rok | Rezultat | Przeciwniczka | Wynik |
| 2012 | Faza grupowa | 👁 Rosja Marija Szarapowa 👁 Australia Samantha Stosur 👁 Polska Agnieszka Radwańska |
3:6, 2:6 6:3, 2:6, 6:0 7:6(6), 5:7, 4:6 |
| 2013 | Faza grupowa | 👁 Białoruś Wiktoryja Azaranka 👁 Chiny Li Na 👁 Serbia Jelena Janković |
6:7(4), 2:6 3:6, 6:7(5) 6:4, 6:4 |
W grze podwójnej
edytuj| Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
| 2012 | Półfinał | 👁 Włochy Roberta Vinci |
👁 Rosja Marija Kirilenko 👁 Rosja Nadieżda Pietrowa |
6:1, 3:6, 4–10 |
| 2013 | Półfinał | 👁 Włochy Roberta Vinci |
👁 Rosja Jekatierina Makarowa 👁 Rosja Jelena Wiesnina |
6:4, 5:7, 3–10 |
| 2014 | Ćwierćfinał | 👁 Włochy Roberta Vinci |
👁 Czechy Květa Peschke 👁 Słowenia Katarina Srebotnik |
1:2 krecz |
| 2024 | Faza grupowa | 👁 Włochy Jasmine Paolini |
👁 Stany Zjednoczone Caroline Dolehide 👁 Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk 👁 Kanada Gabriela Dabrowski 👁 Nowa Zelandia Erin Routliffe 👁 Chińskie Tajpej Chan Hao-ching 👁 brak flagi Wieronika Kudiermietowa |
1:6, 6:1, 10–4 6:1, 6:7(1), 9–11 6:3, 6:7(3), 9–11 |
| 2025 | Faza grupowa | 👁 Włochy Jasmine Paolini |
👁 Stany Zjednoczone Asia Muhammad 👁 Holandia Demi Schuurs 👁 Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei 👁 Łotwa Jeļena Ostapenko 👁 brak flagi Wieronika Kudiermietowa 👁 Belgia Elise Mertens |
6:3, 6:3 3:6, 4:6 3:6, 3:6 |
Finały turniejów ITF
edytuj| turnieje z pulą nagród 100 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 75/80 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 50/60 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 25 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 15 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 10 000 $ |
Gra pojedyncza 8 (5–3)
edytuj| Rezultat | Data | Turniej | ($) | Naw. | Przeciwniczka | Wynik | |
| Zwyciężczyni | 1. | 27/02/2005 | 👁 Hiszpania Melilla |
10 000 | Twarda | 👁 Hiszpania Lucia Jimenez-Almendros |
6:1, 6:4 |
| Zwyciężczyni | 2. | 03/06/2007 | 👁 Włochy Galatina |
25 000 | Ceglana | 👁 Austria Tina Schiechtl |
6:1, 6:4 |
| Finalistka | 1. | 08/07/2007 | 👁 Włochy Cuneo |
50 000+H | Ceglana | 👁 Argentyna Maria-Emilia Salerni |
6:3, 1:6, 6:7(6) |
| Zwyciężczyni | 3. | 22/10/2017 | 👁 Chiny Suzhou |
60 000 | Twarda | 👁 Chiny Guo Hanyu |
6:1, 6:0 |
| Zwyciężczyni | 4. | 16/06/2019 | 👁 Włochy Rzym |
60 000+H | Ceglana | 👁 Austria Barbara Haas |
6:1, 6:4 |
| Finalistka | 2. | 03/11/2019 | 👁 Paragwaj Asunción |
60 000 | Ceglana | 👁 Włochy Elisabetta Cocciaretto |
1:6, 6:4, 0:6 |
| Zwyciężczyni | 5. | 05/03/2023 | 👁 Stany Zjednoczone Arcadia |
60 000 | Ceglana | 👁 Holandia Arantxa Rus |
walkower |
| Finalistka | 3. | 30/10/2023 | 👁 Hiszpania Les Franqueses del Valles |
100 000 | Twarda | 👁 Polska Magdalena Fręch |
5:7, 6:4, 4:6 |
Gra podwójna 11 (7–4)
edytujWystępy w Turnieju WTA Elite Trophy
edytujW grze pojedynczej
edytuj| Rok | Rezultat | Przeciwniczka | Wynik |
| 2015 | Faza grupowa | 👁 Czechy Karolína Plíšková 👁 Serbia Jelena Janković |
0:6, 3:6 4:6, 5:7 |
Występy w igrzyskach olimpijskich
edytujGra pojedyncza
edytuj| Runda | Przeciwniczka | Wynik |
|---|---|---|
| Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo 👁 Image Włochy | ||
| I runda | 👁 Image Australia: Samantha Stosur |
3:6, 2:6 |
| Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo 👁 Image Włochy [9] | ||
| I runda | 👁 Image Stany Zjednoczone: Venus Williams |
3:6, 1:6 |
| Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo 👁 Image Włochy | ||
| I runda | 👁 Image Holandia: Kiki Bertens |
4:6, 6:4, 6:4 |
| II runda | 👁 Image Czechy: Barbora Strýcová [16] |
6:2, 6:2 |
| III runda | 👁 Image Rosja: Darja Kasatkina |
5:7, 2:6 |
| Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo 👁 Image Włochy | ||
| I runda | 👁 Image Rosyjski Komitet Olimpijski: Anastasija Pawluczenkowa [13] |
0:6, 1:6 |
| Letnie Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024, reprezentując państwo 👁 Image Włochy [Alt] | ||
| I runda | 👁 Image Chiny: Zheng Qinwen [6/ITF] |
0:6, 0:6 |
Gra podwójna
edytujGra mieszana
edytuj| Runda | Partner | Przeciwnicy | Wynik |
|---|---|---|---|
| Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo 👁 Image Włochy | |||
| I runda | 👁 Włochy Andreas Seppi |
👁 Image Stany Zjednoczone: Lisa Raymond / Mike Bryan [3] |
5:7, 3:6 |
| Letnie Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024, reprezentując państwo 👁 Image Włochy | |||
| I runda | 👁 Włochy Andrea Vavassori |
👁 Image Indywidualni sportowcy neutralni: Mirra Andriejewa / Daniił Miedwiediew |
6:3, 6:2 |
| Ćwierćfinał | 👁 Image Holandia: Demi Schuurs / Wesley Koolhof |
7:6(4), 3:6, 9–11 | |
Przypisy
edytuj- ↑ Rafał Smoliński: Koniec okresu panowania Włoszek, Shuai Peng nową liderką rankingu deblowego. sportowefakty.pl, 2014-02-14. [dostęp 2014-02-14].
- ↑ WTA Staff: Errani vows to return ‘stronger than ever’. wtatennis.com, 2017-08-09. [dostęp 2017-12-19]. (ang.).
- ↑ The Associated Press: Sara Errani Is Suspended Two Months for a Doping Violation. The New York Times, 2017-08-07. [dostęp 2017-12-19]. (ang.).
Bibliografia
edytuj- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2025-11-08] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2025-11-08] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2025-11-08] (ang.).
|
| 2001–2010 |
|
|---|---|
| 2011–2020 |
|
| od 2021 |
| 2001–2010 |
|
|---|---|
| 2011–2020 | |
| od 2021 |
| 2001–2010 |
|
|---|---|
| 2011–2020 | |
| od 2021 |
| 2001–2010 | |
|---|---|
| 2011–2020 | |
| od 2021 |
| 2001–2010 | |
|---|---|
| 2011–2020 | |
| od 2021 |
- Włoskie tenisistki
- Liderki rankingu deblowego WTA
- Medaliści letnich igrzysk olimpijskich w tenisie
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2024
- Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016
- Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020
- Triumfatorki Australian Open
- Triumfatorki French Open
- Triumfatorki Wimbledonu
- Triumfatorki US Open
- Tenisiści ukarani dyskwalifikacją
- Włoscy sportowcy ukarani za doping
- Włoscy medaliści olimpijscy
- Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024
- Zdobywczynie Pucharu Federacji
- Ludzie urodzeni w Bolonii
- Urodzeni w 1987
