Su-1, I-330 – radziecki samolot myśliwski zaprojektowany przez Pawła Suchoja. Oblatany w październiku 1940 roku. Nie produkowany seryjnie. Jego wersją rozwojową był Su-3.

W końcu 1939 roku Pawieł Suchoj utworzył własne biuro konstrukcyjne OKB, któremu na początku następnego roku powierzono opracowanie jednomiejscowego myśliwca przeznaczonego do działań na dużych wysokościach. Projekt otrzymał oznaczenie I-330, zastosowano w nim konstrukcję mieszaną. Skrzydło miało konstrukcję metalową, z jednym dźwigarem i pokryciem ze duraluminium. Drewniany kadłub miał konstrukcję półskorupową, był pokryty sklejką. Napęd stanowił dwunastocylindrowy, chłodzony cieczą, silnik Klimow M-105P, który rozwijał przy starcie moc 1100 KM. Jednostkę wyposażono w dwie turbosprężarki TK-2. Uzbrojenie przewidziane dla samolotu obejmowało jedno działko kalibru 20 mm oraz dwa karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm^[1].

Testy prototypu rozpoczęto pod koniec 1940 roku, maszyna otrzymała oznaczenie Su-1. Próby państwowe przeprowadzono latem 1941 roku. Zastosowane turbosprężarki okazały się jednak konstrukcją zawodną. Z uwagi na ich częste awarie samolot wielokrotnie wykonywał loty bez instalacji TK-2. Przy sprawnych turbosprężarkach osiągi odpowiadały wymaganiom, lecz ich niska niezawodność nie została wyeliminowana. Po agresji Niemiec na ZSRR biuro Suchoja ewakuowano z Moskwy do Nowosybirska, a jedyny prototyp Su-1 uległ uszkodzeniu i nie został już odbudowany. Dalsze prace rozwojowe nad myśliwcem wysokościowym kontynuowano w projekcie Su-3^[2].

• Su-1. [dostęp 2010-01-31]. (niem.).