Teoria Borna-Infelda – nieliniowe uogólnienie elektrodynamiki Maxwella^[1]. Relatywistyczna gęstość lagranżjanu w tej teorii ma postać^{[potrzebny przypis]}:

👁 {\displaystyle {\mathcal {L}}_{BI}=-b^{2}{\sqrt {-\det \left(\eta +{\frac {F}{b}}\right)}}+b^{2},}

gdzie:

👁 {\displaystyle \eta }
– metryka czasoprzestrzeni Minkowskiego,

👁 {\displaystyle F}
– tensor Faradaya opisujący pole elektromagnetyczne w przestrzeni Minkowskiego (oba tensory są kwadratowymi macierzami),

👁 {\displaystyle b}
– parametr skali energetycznej.