| 👁 Ilustracja | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
8 lipca 1970 | ||
| Wzrost |
198 cm | ||
| Gra |
praworęczny, oburęczny bekhend | ||
| Status profesjonalny |
1990 | ||
| Zakończenie kariery |
2004 | ||
| Gra pojedyncza | |||
| Wygrane turnieje |
8 | ||
| Najwyżej w rankingu |
4 (13 września 1999) | ||
| Australian Open |
F (1994) | ||
| Roland Garros |
4R (1991) | ||
| Wimbledon |
SF (1994, 1996) | ||
| US Open |
F (1999) | ||
| Gra podwójna | |||
| Wygrane turnieje |
5 | ||
| Najwyżej w rankingu |
30 (29 kwietnia 1996) | ||
| Australian Open |
2R (1994) | ||
| Roland Garros |
3R (1993) | ||
| Wimbledon |
3R (1994) | ||
| US Open |
2R (1990–1992) | ||
| |||
.jpg){kind=link}
Todd Christopher Martin (ur. 8 lipca 1970 w Hinsdale) – amerykański tenisista, zdobywca Pucharu Davisa, olimpijczyk z Sydney (2000).
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Karierę tenisową Martin rozpoczął w 1990 roku. Jako singlista odniósł wiele sukcesów zwyciężając w 8 turniejach rangi ATP World Tour oraz będąc w 12 kolejnych finałach, w tym wielkoszlemowych Australian Open 1994 oraz US Open 1999. W Australian Open Martin po drodze wyeliminował m.in. Stefana Edberga, natomiast w finale przegrał z ówczesnym liderem światowego rankingu, Pete’em Samprasem. Na kortach US Open w meczu 1/8 finału zdołał pokonać Grega Rusedskiego, pomimo tego że przegrywał w setach 0:2. Ostatecznie Martin wygrał pojedynek 5:7, 0:6, 7:6(3), 6:4, 6:4, a spotkanie o tytuł mistrzowski przegrał wynikiem 4:6, 7:6(5), 7:6(2), 3:6, 2:6 z Andre Agassim[1].
W grze podwójnej Amerykanin zwyciężył w 5 turniejach, m.in. w 2002 podczas zawodów ATP Masters Series w Cincinnati tworząc wówczas parę z Jamesem Blake. Ponadto Martin grał w 5 finałach.
Debiut Martina w reprezentacji USA w Pucharze Davisa miał miejsce w marcu 1994 roku z Indiami. Rok później zdobył wraz z zespołem tytuł mistrzowski. Martin w finale przeciwko Rosji rozegrał zwycięski mecz deblowy razem z Pete’em Samprasem z parą Jewgienij Kafielnikow–Andriej Olchowski. W 1997 roku Amerykanie ponownie awansowali do finału, lecz tym razem przegrali ze Szwecją. Martin wówczas z Jonathanem Starkiem przegrali z deblem Jonas Björkman–Nicklas Kulti.
We wrześniu 2000 roku zagrał w konkurencji gry pojedynczej na igrzyskach olimpijskich w Sydney, ponosząc porażkę w 1 rundzie z Niemcem Rainerem Schüttlerem[2].
W roku 2004 Amerykanin zakończył karierę, w przeciągu której zarobił na kortach ponad 8 milionów dolarów. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 4. miejscu we wrześniu 1999 roku, z kolei w zestawieniu deblistów pod koniec kwietnia 1996 roku zajmował 30. pozycję.
Finały w turniejach ATP World Tour
[edytuj | edytuj kod]| Legenda |
|---|
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP Finals |
| ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
| ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (8–12)
[edytuj | edytuj kod]| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalista | 1. | 14 lutego 1993 | Memphis | Twarda (hala) | 👁 Stany Zjednoczone Jim Courier |
7:5, 6:7(4), 6:7(4) |
| Zwycięzca | 1. | 16 maja 1993 | Delray Beach | Twarda | 👁 Stany Zjednoczone David Wheaton |
6:3, 6:4 |
| Finalista | 2. | 25 lipca 1993 | Waszyngton | Twarda | 👁 Izrael Amos Mansdorf |
6:7(3), 5:7 |
| Finalista | 3. | 1 sierpnia 1993 | Montreal | Twarda | 👁 Szwecja Mikael Pernfors |
6:2, 2:6, 5:7 |
| Finalista | 4. | 17 października 1993 | Tokio | Dywanowa (hala) | 👁 Stany Zjednoczone Ivan Lendl |
4:6, 4:6 |
| Finalista | 5. | 30 stycznia 1994 | Australian Open, Melbourne | Twarda | 👁 Stany Zjednoczone Pete Sampras |
6:7(4), 4:6, 4:6 |
| Zwycięzca | 2. | 13 lutego 1994 | Memphis | Twarda (hala) | 👁 Stany Zjednoczone Brad Gilbert |
6:4, 7:5 |
| Finalista | 6. | 1 maja 1994 | Atlanta | Ceglana | 👁 Stany Zjednoczone Michael Chang |
7:6(4), 6:7(4), 0:6 |
| Finalista | 7. | 8 maja 1994 | Pinehurst | Ceglana | 👁 Stany Zjednoczone Jared Palmer |
4:6, 6:7(5) |
| Zwycięzca | 3. | 12 czerwca 1994 | Londyn | Trawiasta | 👁 Stany Zjednoczone Pete Sampras |
7:6(4), 7:6(4) |
| Zwycięzca | 4. | 19 lutego 1995 | Memphis | Twarda (hala) | 👁 Holandia Paul Haarhuis |
7:6(2), 6:4 |
| Finalista | 8. | 17 grudnia 1995 | Monachium | Dywanowa (hala) | 👁 Chorwacja Goran Ivanišević |
6:7, 3:6, 4:6 |
| Zwycięzca | 5. | 14 stycznia 1996 | Sydney | Twarda | 👁 Chorwacja Goran Ivanišević |
5:7, 6:3, 6:4 |
| Finalista | 9. | 25 lutego 1996 | Memphis | Twarda (hala) | 👁 Stany Zjednoczone Pete Sampras |
4:6, 6:7(2) |
| Finalista | 10. | 10 listopada 1996 | Sztokholm | Twarda (hala) | 👁 Szwecja Thomas Enqvist |
5:7, 4:6, 6:7(0) |
| Zwycięzca | 6. | 19 kwietnia 1998 | Barcelona | Ceglana | 👁 Hiszpania Alberto Berasategui |
6:2, 1:6, 6:3, 6:2 |
| Zwycięzca | 7. | 15 listopada 1998 | Sztokholm | Twarda (hala) | 👁 Szwecja Thomas Johansson |
6:3, 6:4, 6:4 |
| Zwycięzca | 8. | 17 stycznia 1999 | Sydney | Twarda | 👁 Hiszpania Àlex Corretja |
6:3, 7:6(5) |
| Finalista | 11. | 11 kwietnia 1999 | Estoril | Ceglana | 👁 Hiszpania Albert Costa |
6:7(4), 6:2, 3:6 |
| Finalista | 12. | 12 grudnia 1999 | US Open, Nowy Jork | Twarda | 👁 Stany Zjednoczone Andre Agassi |
4:6, 7:6(5), 7:6(2), 3:6, 2:6 |
Gra podwójna (5–5)
[edytuj | edytuj kod]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sport: Agassi captures US Open. bbc.co.uk, 13 września 1999. [dostęp 2017-05-04]. (ang.).
- ↑ Todd Martin Bio, Stats, and Results. sports-reference.com. [dostęp 2017-05-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 listopada 2012)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-08-20] (ang.).