VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Warm_Leatherette

⇱ Warm Leatherette – Wikipedia, wolna encyklopedia

Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Warm Leatherette
Wykonawca albumu studyjnego
Grace Jones
Wydany

9 maja 1980

Nagrywany

1979–1980

Gatunek

new wave, reggae

Długość

39:04 (LP)
46:40 (CD i kaseta)

Wydawnictwo

Island Records[1]

Producent

Chris Blackwell, Alex Sadkin[1]

Oceny
Album po albumie
Muse
(1979) 		Warm Leatherette
(1980) 		Nightclubbing
(1981)

Warm Leatherette – czwarty album studyjny jamajskiej piosenkarki Grace Jones, wydany w 1980 roku przez Island Records.

Album stanowił zerwanie z poprzednim wizerunkiem i stylem muzycznym Jones. Wystylizowana przez ówczesnego partnera, francuskiego kreatora mody Jean-Paula Goude, artystka zaprezentowała nowy, androgyniczny image, a producenci Chris Blackwell i Alex Sadkin nadali płycie brzmienie ukierunkowane na muzykę nowofalową z wpływami reggae. W nagraniach Jones wspomagali m.in. jamajscy muzycy Sly & Robbie i Uziah Thompson. Na albumie znalazły się covery utworów z repertuaru takich wykonawców jak m.in. The Pretenders, Roxy Music i Tom Petty. Choć płyta nie była dużym sukcesem komercyjnym, to zawierała przełomowy dla Grace Jones przebój „Private Life”, dzięki któremu udało jej się przebić na rynku brytyjskim. Wersja CD miała inną szatę graficzną i wydłużone wersje większości utworów, a w 2016 roku ukazała się rozbudowana, dwupłytowa edycja albumu.

Lista utworów

[edytuj | edytuj kod]

Wydanie LP

[edytuj | edytuj kod]
Strona A
  1. „Warm Leatherette” – 4:25
  2. „Private Life” – 5:10
  3. „A Rolling Stone” – 3:30
  4. „Love Is the Drug” – 7:15
Strona B
  1. „The Hunter Gets Captured by the Game” – 3:50
  2. „Bullshit” – 5:20
  3. „Breakdown” – 5:30
  4. „Pars” – 4:05

Wydanie CD

[edytuj | edytuj kod]
  1. „Warm Leatherette” – 5:39
  2. „Private Life” – 6:19
  3. „A Rolling Stone” – 3:30
  4. „Love Is the Drug” – 8:41
  5. „The Hunter Gets Captured by the Game” – 6:45
  6. „Bullshit” – 5:20
  7. „Breakdown” – 5:30
  8. „Pars” – 4:44

Notowania

[edytuj | edytuj kod]
Kraj Najwyższa
pozycja
Australia[10] 47
Stany Zjednoczone (Billboard 200)[11] 132
Wielka Brytania (UK Albums Chart)[12] 45

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ a b Grace Jones – Warm Leatherette. Discogs. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
  2. ↑ Album of the Year: Grace Jones – Warm Leatherette. Album of the Year. [dostęp 2026-03-31]. (ang.).
  3. ↑ Ron Wynn: Grace Jones – Warm Leatherette. AllMusic. [dostęp 2009-10-15]. (ang.).
  4. ↑ Joe Muggs, Kristan Caryl, Stephen Worthy, Thomas Green, Ralph Moore, Ben Jolley: June: 18 albums you need to hear this month: Grace Jones, 'Warm Leatherette' (Deluxe Version) (Island/Universal). Mixmag. [dostęp 2026-03-31]. (ang.).
  5. ↑ T. Cole Rachel: Warm Leatherette: Grace Jones. Pitchfork. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
  6. ↑ d fois: Warm Leatherette | Grace Jones. Record Collector. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
  7. ↑ Robert Christgau: Grace Jones. robertchristgau.com. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
  8. ↑ (red.) Anthony DeCurtis, (red.) James Henke, (red.) Holly George-Warren: The Rolling Stone Album Guide – GRACE JONES. New York: Random House, 1992, s. 378. ISBN 0-679-73729-4. (ang.).
  9. ↑ Piers Martin: Grace Jones – Warm Leatherette Deluxe Edition. Uncut. [dostęp 2026-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-06)]. (ang.).
  10. ↑ David Kent: Australian Chart Book 1970–1992. 1993, s. 160. ISBN 0-646-11917-6. (ang.).
  11. ↑ Grace Jones – Chart History – Billboard 200. Billboard.com. [dostęp 2021-02-01]. (ang.).
  12. ↑ Official Albums Chart Top 75: 31 August 1980 – 06 September 1980. Official Charts Company. [dostęp 2021-02-01]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Albumy studyjne
Albumy kompilacyjne
Single
Powiązane

Strona internetowa: Grace Jones

Kategorie: