World in Conflict – strategiczna gra czasu rzeczywistego stworzona przez Massive Entertainment, wydana przez Sierra Entertainment na platformę Windows. Czas akcji to rok 1989^[2], w którym problemy ekonomiczne, podobne do tych z rzeczywistości, zmuszają Związek Radziecki do wkroczenia na teren Europy Zachodniej, wchodząc w konflikt z wojskami NATO.

Zimą 1988, doprowadzony przez zimną wojnę na krawędź upadku ekonomicznego Związek Radziecki żąda pomocy od Zachodu. Wiosną 1989, wskutek przedłużających się negocjacji, napięcie po obu stronach żelaznej kurtyny rośnie. Równocześnie ONZ prowadzi rozmowy dyplomatyczne, które mają skłonić ZSRR do przeprowadzenia reform gospodarczych i ustrojowych w zamian za pomoc ekonomiczną. W lecie 1989 negocjacje zostają zerwane przez niespodziewany nagły atak na pozycje NATO sił Układu Warszawskiego. Wkrótce okazuje się, że Europa miała być tylko odwróceniem uwagi od groźniejszego i ważniejszego celu. Niedługo po inwazji na Europę zachodnią, Sowieci dokonują inwazji na Stany Zjednoczone wykonując desant morski w Seattle.

Jednostki którymi operujemy w grze, zostają nam przydzielane w formie zrzutu za punkty. W trybie gry jednoosobowej liczba punktów jest całkowicie zależna od fabuły. W trybie gry wieloosobowej gracz początkowo dostaje do dyspozycji 4000 punktów, natomiast reszta punktów – 2000 – stopniowo przelewa się na właściwe konto punktowe. Gdy gracz utraci jednostkę, jej punktowa równowartość wraca do puli punktów.

Ważną częścią gry są tak zwane punkty dowodzenia. Są to dwa, trzy lub cztery okręgi (zwane punktami perymetru) połączone liniami (w trybie gry jednoosobowej spotykane są samotne punkty perymetru). Punkty perymetru można zdobyć umieszczając w nich swoje jednostki. Zdobycie wszystkich punktów perymetru oznacza zdobycie kontroli nad punktem dowodzenia.

Zdobyte punkty dowodzenia można fortyfikować – jeśli w punkcie perymetru znajduje się choć jedna jednostka, zaczyna się jego budowa. Są to kolejno fortyfikacje: przeciwpiechotna, przeciwpancerna i przeciwlotnicza. Jeśli wrogi punkt perymetru posiada choć jedną fortyfikację, punktu tego nie można zdobyć, nie niszcząc wrogiej fortyfikacji.

Dostępna jest rozgrywka sieciowa, w której grają dwie drużyny (USA, NATO albo ZSRR).

• Dominacja – gracze obstawiając punkty dowodzenia zwiększają przewagę na pasku dominacji (pasek z flagami obu drużyn – flaga drużyny wygrywającej jest większy). Im więcej punktów dowodzenia jest zajętych przez daną drużynę, tym szybciej dana drużyna dochodzi do całkowitej dominacji i wygrywa mecz. W przypadku, gdy koniec meczu (trwającego 20 minut) nastąpi szybciej niż całkowita dominacja danej drużyny, wygrywa drużyna mająca procentowo większą przewagę.
• Atak – jedna drużyna musi po kolei zdobywać punkty dowodzenia przeciwnika. W połowie rozgrywki mapa się resetuje, a drużyna atakująca i broniąca zamieniają się miejscami. Wygrywa ta drużyna, która szybciej zajmie punkt dowodzenia lub zdobędzie ich więcej.
• Przeciąganie liny – mapę przecina na pół linia frontu – punkt dowodzenia złożony z czterech punktów perymetru. Drużyna, która zdobędzie wszystkie punkty, przesuwa linię frontu w stronę przeciwnika. Wygrywa ta drużyna, która przepchnie linię frontu do końca mapy lub będzie miała większy obszar, gdy skończy się czas.
• Tryb kilku graczy – jest to tryb, który można rozegrać na każdej mapie. Może w niej uczestniczyć max. 4 graczy. W tym trybie każdy z graczy dowodzi wszystkimi jednostkami i zamiast 6000 punktów ma ich aż 18 000. Jest to jednak tylko uzupełnienie do innych trybów, więc zadania postawione na mapie nie znikają.

Każdy gracz może grać jednocześnie jednym typem jednostek. Możliwe jest wezwanie niektórych jednostek innych typów, ale za wyższą cenę. Dostępne są cztery typy jednostek:

• Lotnictwo – składają się na nie dwa rodzaje helikopterów szturmowych, helikopter zwiadowczy i transportowy. Są bardzo wrażliwe na jednostki przeciwlotnicze, ale nadrabiają to dużą mobilnością, a w przypadku ciężkich helikopterów, ogromną siła ognia.
• Broń pancerna – trzy rodzaje czołgów, transporter opancerzony i amfibijny. Ciężko opancerzonymi i silnie uzbrojonymi jednostkami gracz przerywa linie obronne przeciwnika. Pojazdy typu: trans. opancerzony są słabsze od ciężkiego czołgu, jednak szybsze i posiadają zdolność obronny przed helikopterami.
• Piechota – oddział piechoty zwykłej, przeciwpancernej, snajper, saper, pojazd transportowy piechoty i ciężarówka. Jednostki najbardziej wszechstronne, ale najwrażliwsze na ataki. Może wchodzić do budynków albo lasów, co ukrywa je przed większością jednostek wroga i sprawia, że otrzymują mniej obrażeń. Odpowiednio użyte potrafią zatrzymać kolumnę wojsk przeciwnika, zestrzelić potężne helikoptery, czy zniszczyć czołgi wroga.
• Wojska wsparcia – rodzaj wojsk trudny w opanowaniu, ale niezbędny w silnej i zorganizowanej armii. Posiada dwa rodzaje pojazdów przeciwlotniczych, artyleryjskich i czołg naprawczy. Używane we właściwy sposób będą trzymać wrogie helikoptery na dystans, naprawią uszkodzony sprzęt, czy postawia zaporę artyleryjską. Jednostki szczególnie wrażliwe na ataki pancerne.

W trybie gry jednoosobowej podział ten nie istnieje – jednostki możliwe do wezwania są zależne od fabuły.