wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) kierujący się tylko swoją własną wolą, uparty, nieustępliwy, nieprzejednany^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) självrådig, egenrådig, egenvillig, egenmäktig, envis, halsstarrig, trotsig, omedgörlig

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. egensinne

związki frazeologiczne:

etymologia:

szw. egen + sinne + -ig → własny + poczucie + …tworzy przymiotnik

uwagi:

źródła: