VOOZH about

URL: https://pl.wiktionary.org/wiki/indywidualizm

⇱ indywidualizm – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny


Przejdź do zawartości
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

indywidualizm (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów
(1.2) filoz. zasada zgodnie z którą jednostka ludzka uznawana jest za najwyższe dobro; zob. też indywidualizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikindywidualizmindywidualizmy
dopełniaczindywidualizmuindywidualizmów
celownikindywidualizmowiindywidualizmom
biernikindywidualizmindywidualizmy
narzędnikindywidualizmemindywidualizmami
miejscownikindywidualizmie[1]indywidualizmach
wołaczindywidualizmie[1]indywidualizmy
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.2) kolektywizm
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. indywidualista m, indywidualistka ż, indywidualność ż, indywidualizowanie n, indywiduum n, indywidualizacja ż
czas. indywidualizować ndk., odindywidualizować dk., odindywidualizowywać ndk.
przym. indywidualny, indywidualistyczny
przysł. indywidualnie, indywidualistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. individualisme[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „zmie” wymawia się alternatywnie jako „zmie” albo „źmie”.
  2. 👁 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja
    Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN,Warszawa2003, ISBN 978-83-01-13868-4.