wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) doprowadzona do perfekcji umiejętność wykonywania czegoś lub posługiwania się czymś^[1]

(1.2) rzemiosło artystyczne wymagające kunsztu (1.1)^[1]

(1.3) daw. sztuczka kuglarska, żart, zabawa^[2]

odmiana:

(1.1-3)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kunszt	kunszty
dopełniacz	kunsztu	kunsztów
celownik	kunsztowi	kunsztom
biernik	kunszt	kunszty
narzędnik	kunsztem	kunsztami
miejscownik	kunszcie	kunsztach
wołacz	kunszcie	kunszty

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. kunsztowny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) майстэрства n
• rosyjski: (1.1) мастерство n

źródła: