poprawianie (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA:[ˌpɔpraˈvʲjä̃ɲɛ], AS:[popravʹi ̯ä̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• -ni…• akc. pob.• i→j
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas.odpoprawiać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik poprawianie dopełniacz poprawiania celownik poprawianiu biernik poprawianie narzędnik poprawianiem miejscownik poprawianiu wołacz poprawianie
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. poprawa ż, poprawka ż, poprawkowicz m, poprawkowiczka ż, poprawiacz m, poprawiciel m, poprawiny nmos, poprawność ż, poprawczak m, poprawienie n
- czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
- przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
- przysł. poprawnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
Ukryte kategorie:
- polski (indeks a tergo)
- Język polski - rzeczowniki
- Język polski - rzeczowniki rodzaju nijakiego
- Wymowa polska - zmiękczenie
- Wymowa polska - podwyższona artykulacja
- Wymowa polska - nazalizacja
- Wymowa polska - końcówki -ni...
- Wymowa polska - akcent poboczny
- Wymowa polska - wymowa i jako /j/
- Strony używające rozszerzenia Phonos
- Język polski - rzeczowniki odczasownikowe
