wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) anat. kciuk^[1]

odmiana:

(1.1) en tumme, tummen, tummar, tummarna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

(1.1) hålla tummarna • det bidde en tumme • ha tumme med någon • ha tummen mitt i handen

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: części ciała w języku szwedzkim

źródła: