wokalizm (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wokalizm dopełniacz wokalizmu celownik wokalizmowi biernik wokalizm narzędnik wokalizmem miejscownik wokalizmie[1] wołacz wokalizmie[1]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wokal mrz, wokalista mos, wokalistka ż, wokaliza ż, wokalizacja ż, wokalizowanie n
- czas. wokalizować ndk.
- przym. wokalny, wokaliczny
- przysł. wokalnie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) bokalismo
- białoruski: (1.1) вакалізм m
- francuski: (1.1) vocalisme
- niemiecki: (1.1) Vokalismus m
- rosyjski: (1.1) вокализм m
- włoski: (1.1) vocalismo m
- źródła:
- 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „‑zmie” wymawia się alternatywnie jako „‑zmie” albo „‑źmie”.
- ↑ 👁 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN,Warszawa2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
Ukryte kategorie:
- polski (indeks a tergo)
- Język polski - rzeczowniki
- Język polski - rzeczowniki rodzaju męskiego
- Język polski - rzeczowniki rodzaju męskorzeczowego
- Wymowa polska - zmiękczenie
- Wymowa polska - utrata dźwięczności w wygłosie
- Strony używające rozszerzenia Phonos
- Alternatywna wymowa -izmów
- Język francuski w etymologii