wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jedzenie, pokarm

czasownik

(2.1) jeść

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	yemek	yemekler
dopełniacz	yemeğin	yemeklerin
celownik	yemeğe	yemeklere
biernik	yemeği	yemekleri
miejscownik	yemekte	yemeklerde
ablatyw	yemekten	yemeklerden
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp yemeğim yemeklerim 2. os. lp yemeğin yemeklerin 3. os. lp yemeği yemekleri 1. os. lm yemeğimiz yemeklerimiz 2. os. lm yemeğiniz yemekleriniz 3. os. lm yemeği yemekleri

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(2.1) yemek odası → jadalnia

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

sütten ağzı yanan, yoğurdu üfleyerek yer

etymologia:

uwagi:

(2.1) zobacz też: Indeks:Turecki - Podstawowe czasowniki

źródła: