wymowa:

IPA:[zaˈlʲit͡ʃka], AS:[zalʹička], zjawiska fonetyczne: zmięk.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności^[1], zwracana w przypadku niewywiązania się z umowy

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zaliczka	zaliczki
dopełniacz	zaliczki	zaliczek
celownik	zaliczce	zaliczkom
biernik	zaliczkę	zaliczki
narzędnik	zaliczką	zaliczkami
miejscownik	zaliczce	zaliczkach
wołacz	zaliczko	zaliczki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) brać / dostać / pobrać zaliczkę • wpłacić zaliczkę • dać / przyznać / wypłacić komuś zaliczkę

synonimy:

(1.1) akonto, przest. forszus

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. zaliczkowy

przysł. zaliczkowo

czas. zaliczać ndk., zaliczkować ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) Prawo rozróżnia pojęcia zaliczki i zadatku, mają one inne skutki prawne i nie należy ich mylić.^[2]

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) advance
• arabski: (1.1) عربون m (ʿurbūn)
• baskijski: (1.1) aurrerakin
• bośniacki: (1.1) predujam ż
• chorwacki: (1.1) predujam ż
• czeczeński: (1.1) аванс
• esperanto: (1.1) ekpago
• francuski: (1.1) acompte m
• hiszpański: (1.1) adelanto m, anticipo m
• kazachski: (1.1) алғытөлем
• niemiecki: (1.1) Anzahlung ż, Vorschuss m, Vorschusszahlung ż, Bevorschussung ż
• nowogrecki: (1.1) προκαταβολή ż, προπληρωμή ż
• rosyjski: (1.1) аванс m
• słowacki: (1.1) preddavok m
• wepski: (1.1) ezimaks, ezipauk

źródła: