| edit |
| G-protein spregnuti receptor 183 | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Identifikatori | |||||||||||
| Simboli | GPR183; EBI2 | ||||||||||
| Vanjski ID | OMIM: 605741 MGI: 2442034 HomoloGene: 28066 IUPHAR: EBI2 GeneCards: GPR183 Gene | ||||||||||
| |||||||||||
| Pregled RNK izražavanja | |||||||||||
| 👁 Image | |||||||||||
| podaci | |||||||||||
| Ortolozi | |||||||||||
| Vrsta | Čovek | Miš | |||||||||
| Entrez | 1880 | 321019 | |||||||||
| Ensembl | ENSG00000169508 | ENSMUSG00000051212 | |||||||||
| UniProt | P32249 | Q3U6B2 | |||||||||
| RefSeq (mRNA) | NM_004951 | NM_183031 | |||||||||
| RefSeq (protein) | NP_004942 | NP_898852 | |||||||||
| Lokacija (UCSC) | Chr 13: 98.74 - 98.76 Mb | Chr 14: 121.09 - 121.1 Mb | |||||||||
| PubMed pretraga | [1] | [2] | |||||||||
G-protein spregnuti receptor 183, koji je tako]e poznat kao Epštajn-Barovim virusom-indukovani G-protein spregnuti receptor 2 (EBI2), je protein koji je kod ljudi kodiran GPR183 genom.[1][2]
Ovaj gen je bio identifikovan putem njegovog povišenog izražavanja izazvanog Epštajn-Barovom virusnom infekcijom primarnih B limfocita. Za ovaj gen je predviđeno da kodira G protein-spregnuti receptor koji je najsrodniji sa trombin receptorom. Izražavanje ovog gena je bilo detektovano u B-limfocitnim ćelijskim linijama i limfoidnim tkivima ali ne u T-limfocitnim ćelijskim linijama, ili u T limfocitima periferne krvi. Funkcija ovog gena je nepoznata.[2]
- ↑ Birkenbach M, Josefsen K, Yalamanchili R, Lenoir G, Kieff E (Apr 1993). „Epstein-Barr virus-induced genes: first lymphocyte-specific G protein-coupled peptide receptors”. J Virol 67 (4): 2209–20. PMC 240341. PMID 8383238.
- ↑ 2,0 2,1 „Entrez Gene: EBI2 Epstein-Barr virus induced gene 2 (lymphocyte-specific G protein-coupled receptor)”.
- Maruyama K, Sugano S (1994). „Oligo-capping: a simple method to replace the cap structure of eukaryotic mRNAs with oligoribonucleotides.”. Gene 138 (1-2): 171–4. DOI:10.1016/0378-1119(94)90802-8. PMID 8125298.
- Suzuki Y, Yoshitomo-Nakagawa K, Maruyama K, et al. (1997). „Construction and characterization of a full length-enriched and a 5'-end-enriched cDNA library.”. Gene 200 (1-2): 149–56. DOI:10.1016/S0378-1119(97)00411-3. PMID 9373149.
- Strausberg RL, Feingold EA, Grouse LH, et al. (2003). „Generation and initial analysis of more than 15,000 full-length human and mouse cDNA sequences.”. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 99 (26): 16899–903. DOI:10.1073/pnas.242603899. PMID 12477932.
- Gerhard DS, Wagner L, Feingold EA, et al. (2004). „The status, quality, and expansion of the NIH full-length cDNA project: the Mammalian Gene Collection (MGC).”. Genome Res. 14 (10B): 2121–7. DOI:10.1101/gr.2596504. PMID 15489334.
- Rosenkilde MM, Benned-Jensen T, Andersen H, et al. (2006). „Molecular pharmacological phenotyping of EBI2. An orphan seven-transmembrane receptor with constitutive activity.”. J. Biol. Chem. 281 (19): 13199–208. DOI:10.1074/jbc.M602245200. PMID 16540462.