Internazionale Milano

👁 Image
Tam ad	Football Club Internazionale Milano
Takma ad	I Nerazzurri (Mavi-Siyahlılar) La Beneamata Il Biscione (Natriks yılanları)
Kısa ad	Internazionale Inter Milan Inter
Renkler	Mavi-Siyah
Kuruluş	9 Mart 1908
Stadyum	Giuseppe Meazza Stadyumu, Milano (Kapasite: 80.018)
Sahip	Oaktree Sermaye Yönetimi (%99,6) Diğer hissedarlar (%0,04)
Başkan	👁 İtalya Giuseppe Marotta
Teknik direktör	👁 Romanya Cristian Chivu
Lig	Serie A
2024-25	2.
Resmî site	inter.it
👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image İç saha forması 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image Dış saha forması 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image Üçüncü forma

Football Club Internazionale Milano, veya Internazionale (/ˌinternattsjoˈnaːle/) ya da kısaca Inter Milan^[a] veya Inter Milano'da 1908 yılında kurulmuş İtalyan profesyonel bir futbol kulübüdür. Kulüp, maçlarını Milano'da bulunan 80.065 seyirci kapasiteli Giuseppe Meazza Stadyumu'nda oynamaktadır.^[1]

Takım, Serie A'da kazandığı 20 şampiyonlukla sadece rakibi Juventus'un gerisindedir. Ayrıca, İtalya Kupası'nı 9 kez, İtalya Süper Kupası'nı ise 8 kez kazanmıştır.^[2] Serie A'da küme düşmeyen tek takım konumundadır.

Ayrıca Inter, sadece İtalya'da değil, Avrupa'daki ve diğer kıtalararası turnuvalarda da kupa kazanmıştır. Takım, Şampiyonlar Ligi ve UEFA Kupası'nı 3'er kez, Kıtalararası Kupa'yı 2 kez, Kulüpler Dünya Kupası'nı ise 1 kez şampiyonlukla tamamlamıştır. Aynı zamanda, G-14 adı verilen ve şubat 2008'de dağılmış Avrupa'nın en büyük ve prestijli kulüplerinin oluşturduğu grubun da kurucu üyelerinden biriydi. G-14, daha sonra Avrupa Kulüpler Birliği adı altında yeniden kurulmuş ve bu oluşumun da üyelerinden biri olmuştur.^[3]

Football Club Internazionale Milano, 9 Mart 1908 tarihinde, 1899'da kurulmuş olan Milan futbol takımından kovulan 44 üyeyle birlikte kuruldu. Takımın renkleri günümüzde de kulübün geçerli renkleri olan altın, mavi ve siyahtı. Takımın tamamı İsviçreli ve İtalyan futbolculardan oluşuyordu ve bu nedenle de yabancı oyunculara açık bir takımdı.^[4]

Inter, I. Dünya Savaşı sırasında ölen antrenörleri Virgilio Fossati ile birlikte 1909-10 sezonunda ilk, Fossati'den yoksun olmalarına rağmen 1919-20'de ise ikinci defa şampiyonluk yaşadı.

1922'de Inter Serie A'da B Grubu'nda 11 puan toplayarak son sırada yer aldı.^[4] Buna rağmen, Serie B'ye düşmemek için yapılan play-off maçını kazanıp tekrar ligde kaldı ve 1928 yılında da başlayan faşizm dönemiyle birlikte kulübün adı önce "Milanese Unione Sportiva", daha sonra "Ambrosiana SS Milano" oldu.^[4]

👁 Image

Süreç geride kaldıktan sonra, kulüp 1939 yılında oyuncuları Giuseppe Meazza'nın önderliğinde Coppa Italia'yı kazandı. Meazza'nın ismi, daha sonra da kulübün stadı olan Giuseppe Meazza Stadyumu'na verildi. 1939-40'ta ise, 1929-30 ve 1937-38'den sonra 5. Serie A şampiyonluğu Meazza'nın yokluğunda kazanıldı.

Bu başarıların ardından II. Dünya Savaşı başladı. Savaş boyunca yapılmayan ligler tekrar başladı ve Inter, şu anda geçerli olan "FC Internazionale Milano" ismini aldı. 1952-53 ve 1953-54 yıllarında, iki sene üst üste de Serie A'yı kazandı.

Inter, üst üste gelen şampiyonluklarla tarihinin en iyi dönemine girdi ve "Grande Inter" (Muhteşem Inter) adıyla anılmaya başladı. Bu yıllarda takımın başına geçen Helenio Herrera ile üç kez Serie A'yı, iki kez de Avrupa Kupası'nı kazandı. Finallerden birinde Real Madrid ile, diğerinde de kupayı daha önce iki kez kazanmış Benfica ile karşılaştı.^[5]

1990'da başlayan 14 yıllık süreç Nerazzurri için hayal kırıklığıydı. Milan ve Juventus'un Avrupa'da yakaladıkları başarıları Inter yakalayamadı ve 1994 yılında da küme düşmekten 1 puan farkla kurtuldu. Kulübün bu dönemdeki başarıları ise 1991, 1994 ve 1998 yıllarında kazanılan üç UEFA Kupası'ydı.

1995'te Massimo Moratti'nin başkanlığa geçmesiyle Inter, Christian Vieri, Hernan Crespo ve Ronaldo gibi birçok önemli transfere imza attı. Ayrıca, bu transferlere ödediği paralar ile de iki kez en yüksek transfer ücreti rekorunu kırdı.^[6] Fakat yine de bu yıllarda Inter, Serie A'yı kazanamadı.

Taraftarlar, zaman içinde, devam eden başarısız süreçten Moratti'yi sorumlu tutmaya başladılar. Özellikle, Moratti'nin teknik direktörleri Luigi Simoni'nin sözleşmesini sezon başında feshetmesi bir kriz oluşumuna sebep oldu.^[4] Devam eden 1998-99 sezonunda da Inter ligi 8. sırada tamamlayarak Avrupa kupalarına gitme şansını 10 yıldan beri ilk defa yitirdi.

Ertesi sezon, Supercoppa Italiana'da da Lazio'ya karşı alınan yenilgiyle ikinci olan Inter, Şampiyonlar Ligi ön elemesinde de Helsingborgs'a yenilerek turnuvaya erken veda etti. Aynı zamanda ezeli rakiplere karşı da yenilgiler alındı.

2001-02 sezonunda ise Inter, UEFA Kupası'nda yarı finale çıkmanın yanı sıra, ligin son haftasına kadar da Serie A'yı kazanma şansını da devam ettirdi. Lazio'yla yaptığı maçla birlikte, rakipleri Juventus'un ve Roma'nın maçları da büyük önem taşıyordu. Inter, son dakikada yediği iki golle şampiyonluğu kaçırırken, Juventus, Reggina'yla yaptığı maçı kazanarak şampiyon oldu.^[4]

2002-03'te mavi-siyahlılar, Scudetto ikincisi ve Şampiyonlar Ligi yarı finalisti oldu. Inter, ikisi de aynı stadda oynanan maçlarda, Milan'a yarı finalde 1-1'lik toplam skora rağmen deplasman golü kuralıyla elendi.

Yeni sezonda ise takım bazı değişikliklere uğradı. Teknik direktör Hector Cuper ve Hernan Crespo kısa sürede gönderildi. Takıma Adriano ve Dejan Stankovic gibi oyuncular getirildi.

15 Haziran 2005'te kazanılan Coppa Italia, Inter için diriliş döneminin başlangıcıydı.^[4]Nerazzurri, aynı zamanda, Juventus'u da mağlup ederek Supercoppa Italia'yı da kazandı.

Inter, 2005-06 sezonunda ligi üçüncü sırada bitirmesine rağmen, İtalya'da açığa çıkan şike skandalı kapsamında, Milan ve Juventus'tan silinen puanlarla Serie A'yı kazanmış oldu. Devamında takip eden 2006-07 ve 2007-08 sezonlarında ise İtalya'daki kulvarların çoğunda şampiyonluklar kazanıldı. Yeni transferlerin yanı sıra, Hernan Crespo geri getirildi.

Başlamak üzere olan 2008-09 sezonu öncesinde ise yönetim, Roberto Mancini'yi Liverpool maçı sonrası verdiği demeçler sonucu görevden aldı ve Jose Mourinho'yu teknik direktörlüğe getirdi. Bu seçim, Mourinho'yu da Serie A'daki tek yabancı teknik direktör yapmıştır.^[7] Mourinho'nun gelişi altın sezonu başlatan adımdır.

Mourinho'nun gelmesiyle çok farklı bir takım kimliğine bürünen mavi-siyahlılar, 2008-09 sezonunu şampiyon tamamladıktan sonra 2009-10 sezonunda Serie A, Coppa Italia, Şampiyonlar ligi ve FIFA Kulüpler Dünya Kupası'nı kazanarak katıldığı tüm kupaları müzesine götürmüştür. Şampiyonlar Ligi'ni kazandıktan sonra Mourinho kulüpten ayrılma isteğini belirtmiş ardından İspanya'nın güçlü ekibi Real Madrid'e gitmiştir. Mourinho'dan boşalan koltuğu ise Liverpool'un İspanyol teknik direktörü Rafael Benitez doldurmuştur. Ancak Benitez'in Inter macerası çok kısa sürerek Başkan Massimo Moratti radikal bir kararla ezeli rakibi Milan'ın efsanevi oyuncusu ve aynı zamanda geçen yıl Milan'ı da çalıştıran Leonardo Araújo'yu takımın başına getirmiştir.

Inter, kupalarla dolu yıllar ve ligde 5 sezon üst üste şampiyon olduktan sonraki diğer sezonları hayal kırıklığı olarak geçmiştir. Tüm kupaları kazandığı 2009-10 sezonundan sonra, sadece 2010-11 Coppa Italia'yı kazanmıştır. 2011 Supercoppa Italiana'da ise Milan'a 2-1 kaybetmiştir. Bu sezondan itibaren ligde ve diğer kulvarlarda varlığını çok gösteremeyen mavi-siyahlı ekip, 10 sezon sonra 2019-20 sezonunda şampiyonluğa en yakın olduğu zaman 1 puan farkla şampiyonluğu Juventus'a verip, 82 puanla ligi 2. bitirmiş, ardından Avrupa Ligi'nde ise finale kadar çıkıp finalde ise Sevilla'ya kaybetmiştir.

Yaşanan olumsuz sezonların ardından 2020-21 sezonu başlamadan önce Antonio Conte önderliğinde takıma başta Hakimi, Barella, Vidal, Sanchez, Perisic gibi önemli isimler transfer edilirken Mauro Icardi gibi isimlerle de yollar ayrıldı. Mavi-siyahlı ekip bu transferlerden olumlu sonuçlar alarak 11 sezon aradan sonra Serie A'da şampiyon olmayı başardı ve Serie A şampiyonluğunu 19'a yükseltti. böylece Juventus'un 9 sezonluk şampiyonluk serisini bitirdi.

Sezon bittikten sonra Antonio Conte ile yollar ayrılarak, yeni sezona Simone Inzaghi ile başlama kararı alındı. Yeni sezon öncesi ise takıma Dumfries, Edin Džeko, Hakan Çalhanoğlu gibi isimler transfer edilerek takım güçlendirildi. 2021-22 sezonunun devre arasında ise takıma Robin Gosens transferi yapıldı. Sezon başında Süper Kupa'da Coppa Italia şampiyonu Juventus ile karşılaştı. Normal süresi 1-1 biten maçta dakika 120+1'de Alexis Sánchez ile bulduğu golle bu kupayı da 11 sezon aradan sonra müzesine götürdü. Başarılı geçen İtalya Kupası'nda finale kadar yükselen mavi-siyahlı ekip, 11 Mayıs 2022 tarihinde finalde tekrar Juventus ile karşı karşıya geldi. Karşılaşmayı 4-2 kazanan Milan ekibi, 11 yıl aradan sonra 8. Coppa Italia şampiyonluğunu ilan etti. Aynı sezon Serie A şampiyonu Milan'ı da Süper kupa'da yenerek bu kupayı 7. defa kazandı.

Bir sonraki sezonda kazanmış olduğu Coppa Italia ve Süper kupa başarılarını tekrarlayarak bu kupaları tekrar müzesine götürmesinin yanı sıra, Şampiyonlar Ligi'nde finale kadar çıkmayı başardı. Finalde ise İngiliz ekibi Manchester City'e 1-0 kaybetti. Ligde ise Lazio'nun ardından 72 puanla üçüncü sırada bitirdi. Takım, 2023-24 sezonunda ise ligin bitimine 5 hafta kala Milan'ı mağlup edip ligde ki 20. şampiyonluğuna ulaşarak ikinci yıldızı taktı. Coppa Italia'da ise Son 16 turunda Bologna'ya uzatmalarda 2-1 kaybederek elendi.

22 Mayıs 2024'te Oaktree Capital Management, COVID-19 salgını sırasında oluşan zararları karşılamak için Mayıs 2021'de kulübe verilen önemli miktardaki kredinin Suning Holdings Group tarafından ödenmemesinin ardından Inter Milan'ın mülkiyetini üstlendi. Şirket, Suning Holdings Group'un 395 milyon € (428 milyon $) tutarındaki borcunu ödeyememesinin ardından kulübün kontrolünü ele geçirdi. Bu gelişme Oaktree tarafından e-postayla gönderilen bir açıklamada doğrulandı.  Sonuç olarak, yeni sahiplik CEO Giuseppe Marotta'yı kulübün yeni başkanı olarak atamayı seçti.^[8]

2024-25 sezonuna çok iyi bir başlangıç yapan takım, bu iyi başlangıcını sezon sonunda koruyamayarak ligin 37. haftasında evinde Lazio ile 2-2 berabere kalarak sezonu 82 puanlı Napoli'nin bir puan ardından 81 puan ile ikinci sırada bitirdi. Coppa Italia'da ise yarı final etabında iki maçın sonunda toplam 4-1'lik skorla Milan'a elenen Inter, Supercoppa Italiana'da da yine Milan'a 3-2 mağlup olarak ikinci oldu. Şampiyonlar Ligi'nde ise finale kadar çıkmayı başaran takım, finalde Fransız ekibi Paris Saint-Germain'e 5-0'lık skorla mağlup olarak, son üç sezon içerisinde çıktığı ikinci Şampiyonlar Ligi finalinden de mağlup olarak ayrıldı. Sezon sonunda Simone Inzaghi ile yollar ayrılarak takımın başına eski oyuncularından Cristian Chivu getirildi.

1 Temmuz 2025 itibarıyla

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.

№ Mevki Uyruk Futbolcu 1 KL 👁 İsviçre   SUI Yann Sommer 2 OS 👁 Hollanda  NED Denzel Dumfries 6 DF 👁 Hollanda  NED Stefan de Vrij 7 OS 👁 Polonya  POL Piotr Zieliński 8 OS 👁 Hırvatistan  CRO Petar Sučić 9 FV 👁 Fransa  FRA Marcus Thuram 10 FV 👁 Arjantin  ARG Lautaro Martínez (👁 1. Kaptan ) 11 FV 👁 Brezilya  BRA Luis Henrique 12 KL 👁 İtalya  ITA Raffaele Di Gennaro 13 KL 👁 İspanya  ESP Josep Martínez 14 FV 👁 Fransa  FRA Ange-Yoan Bonny 15 DF 👁 İtalya  ITA Francesco Acerbi 16 OS 👁 İtalya  ITA Davide Frattesi

№ Mevki Uyruk Futbolcu 17 OS 👁 Fransa  FRA Andy Diouf 20 OS 👁 Türkiye  TUR Hakan Çalhanoğlu 22 OS 👁 Ermenistan  ARM Henrikh Mkhitaryan 23 OS 👁 İtalya  ITA Nicolò Barella 30 OS 👁 Brezilya  BRA Carlos Augusto 31 DF 👁 Almanya  GER Yann Aurel Bisseck 32 DF 👁 İtalya  ITA Federico Dimarco 36 DF 👁 İtalya  ITA Matteo Darmian 94 FV 👁 İtalya  ITA Francesco Pio Esposito 95 DF 👁 İtalya  ITA Alessandro Bastoni 99 FV 👁 İran  IRN Mehdi Taremi - DF 👁 İsviçre   SUI Manuel Akanji

Internazionale'da tarihi boyunca 57 teknik direktör görev yapmıştır. Bunlardan ilki Virgilio Fossati olurken, Helenio Herrera, takımda geçirdiği 9 yıllık süreyle Internazionale'da en uzun görev yapan teknik direktör unvanını taşımaktadır.

Inter'in tarihi boyunca tam 22 başkanı olmuştur. Bazıları onursal başkan kabul edilirken, bazıları da aynı zamanda kulübün sahibi olarak görev yapmıştır.^[9]

Internazionale, tarihi boyunca mavi ve siyah renkleri çubuklu formasında kullanmıştır. Mavi gündüzü, siyah ise karanlığı temsil etmektedir.^[10] Faşizm döneminde, kulübün adı değişmiş ve formalar da, beyaz renkli ve kırmızı haç şeklinde olan Milano bayrağını sembolize etmiştir. Başka renk değişikliği olmazken, Inter hâlen mavi-siyah formayı kullanmaktadır. Kırmızı-beyaz forma ise yalnızca deplasman forması formatında kullanılmıştır.

• 👁 1908-1928
  
  1908-1928
• 👁 1963-1979
  
  1963-1979
• 👁 1998-2007
  
  1998-2007
• 👁 2007-2014
  
  2007-2014
• 👁 2014-2021
  
  2014-2021
• 👁 2021–
  
  2021–

Inter'in en ünlü takma adları ise mavi-siyahlılar anlamına gelen Nerazzurri ve natriks yılanı I Biscione'dir.^[11] Yılan takma adının sebebi, Milano için tarihi bir değere sahip olmasıdır.

👁 Image

Inter, yapılan anketlere göre, İtalya'nın en çok taraftara sahip olan ikinci kulübüdür. Ancak, stada giden taraftar ve abonman satışları bakımından uzak ara birincidir. Taraftarı genellikle Milano kentinde yaşamaktadır, ancak bütün İtalya’da ve dünyada taraftarı vardır.

Inter Milan'ı destekleyen başlıca taraftar grupları Boys San, Viking, Irriducibili, Ultras, Brianza Alcoolica'dır. Taraftarlar takıma verdikleri desteklerin yanı sıra, olaylarla da tanınmaktadırlar. Bunun en belirgin örneği Şampiyonlar Ligi'nde 2004-05 sezonu çeyrek final maçında Milan ile yapılan maçta kırmızı-siyahlıların kalecisi Dida'ya tribünden atılan yabancı madde ile oyuncunun omzundan sakatlanmasına sebep olmalarıdır. Olay sonrası maç tatil edilmiş ve Milan hükmen galip sayılarak tur atlamıştır.

Milan'ın yanı sıra, diğer ezeli rakipleri ise İtalya'da bulunan ve diğer güçlü ekipler olan Juventus, Roma olarak kabul edilmektedir.

Yıl	Forma üreticisi	Forma sponsoru
1979-1981	Puma
1981-1982		Inno-Hit
1982-1986	Mecsport	Misura
1986-1988	Le Coq Sportif
1988-1991	Uhlsport
1991-1992	Umbro	FitGar
1992-1995		Fiorucci
1995-1998		Pirelli
1998-2021	Nike
2021-		Socios

• 👁 Serie A
  Serie A
  • Şampiyon (20): 1909-10, 1919-20, 1929-30, 1937-38, 1939-40, 1952-53, 1953-54, 1962-63, 1964-65, 1965-66, 1970-71, 1979-80, 1988-89, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2020-21, 2023-24
  • İkinci (17): 1932-33, 1933-34, 1934-35, 1940-41, 1948-49, 1950-51, 1961-62, 1963-64, 1966-67, 1969-70, 1992-93, 1997-98, 2002-03, 2010-11, 2019-20, 2021-22, 2024-25

• 👁 Coppa Italia
  Coppa Italia
  • Şampiyon (9): 1938-39, 1977-78, 1981-82, 2004-05, 2005-06, 2009-10, 2010-11, 2021-22, 2022-23
  • Finalist (6): 1958-59, 1964-65, 1976-77, 1999-00, 2006-07, 2007-08

• 👁 Supercoppa Italiana
  Supercoppa Italiana
  • Şampiyon (8): 1989, 2005, 2006, 2008, 2010, 2021, 2022, 2023
  • Finalist (5): 2000, 2007, 2009, 2011, 2024

• Şampiyon Kulüpler Kupası/Şampiyonlar Ligi
  • Şampiyon (3): 1963-64, 1964-65, 2009-10
  • Finalist (4): 1966-67, 1971-72, 2022-23, 2024-25
• UEFA Kupası/Avrupa Ligi
  • Şampiyon (3): 1990-91, 1993-94, 1997-98
  • Finalist (2): 1996-97, 2019-20

• Kıtalararası Kupa
  • Şampiyon (2): 1964, 1965
• Kulüpler Dünya Kupası
  • Şampiyon (1): 2010

• Resmî site (İtalyanca) / (İngilizce) / (Çince)
• Facebook'ta FC Internazionale Milano
• Twitter'da FC Internazionale Milano
• Instagram'da FC Internazionale Milano
• UEFA.com'da Inter profili 16 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
• Transfermarkt.com.tr'de Inter profili 9 Şubat 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
• Inter Haberleri 25 Haziran 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=FC_Internazionale_Milano&oldid=37020799" sayfasından alınmıştır