• Heceleme: a‧lay

alay (belirtme hâlialayı, çoğulualaylar)

1. herhangi bir törende veya gösteride yer alan topluluk, kalabalık

   Düğün alayı. Fener alayı.

2. bayram, cenaze v.s. törenlerde sıralı olarak giden insan topluluğu, kortej
3. hayvan topluluğu

   Bizim alayımız leylek alayı. Havada uçarız dolayı dolayı. - Halk türküsü

4. (askeriye) bir albayın komutası altında üç ya da dört taburdan oluşan askeri birim

• Türk Dil Kurumuna göre "alay" maddesi

alay

1. alay

Eski Türkçe alaj

alay

1. alay

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

alay

1. öyle
2. bu suretle

alay

1. öyle, onun gibi

alaye (çoğulualayi)

1. alay