(od): od + -unu

(odun): odun + -u

• IPA^(anahtar):/o.du.ˈnu/
• Heceleme: o‧du‧nu

odunu

1. od (ad) sözcüğünün ikinci tekil şahıs belirtme tekil çekimi
2. odun (ad) sözcüğünün çekimi:
   1. belirtme tekil
   2. üçüncü tekil şahıs iyelik tekil