yaman (karşılaştırmadaha yaman, üstünlüken yaman)

1. güç, etki veya beceri bakımından alışılmışın üzerinde olan (kişi)

   Sen yaman bir inkılapçı olacaksın Yıldız. - A. Gündüz

2. kötü, korkulan (kişi)
3. alışılmadık, olağanın dışında

   Köhne çatısı yaman bir gürültü ile birdenbire sarsıldı. - E. E. Talu

yaman

1. kötü
2. huysuz

1. kötü, fena, bed

yaman

1. kötü
2. fena

yaman

1. çirkin, berbat
2. kötü, fena

yaman

1. kötü, fena
2. güçlü
3. zorlu