Heb jij echt na twaalf jaar weer ingelogd om dit bericht te plaatsen en op mijn lage score te reageren?
👁 Image
Ik besef dat dit spel erg veel lovende kritiek heeft ontvangen, maar ik vind het allesbehalve een vermakelijk spel. Dan vind ik Syphon Filter, een game in hetzelfde genre (sneaky spionage) en dat slechts een jaartje later uitkwam, veel beter. Gabe Logan is een meer sympathieke protagonist. Daarnaast is het verhaal interessanter en de speelbaarheid een stuk beter.
Om de vergelijking verder te zetten, grafisch hebben deze games veel gemeen: ze maken gebruik van blauwgrijze tinten. MGS heeft wel meer groen, waardoor het lijkt alsof je onder water zit. De omgevingen zijn ook saaier en behoorlijk leeg.
In SF heb je meer het gevoel in een open wereld rond te lopen, terwijl je in MGS vastzit in een kleine omgeving met gangen en kleine kantoortjes en labo's. Je moet precies gaan waar je wordt verondersteld dat je je moet begeven. In SF heb je dat ook in zekere mate maar de wereld voelt organischer aan, met meer natuurlijke omgevingen zoals straten en in een metrostation. Bij MGS staan overal vierkante en rechthoekige containers om je achter te verschuilen. Het voelt aan als een kunstmatige omgeving.
Je krijgt ook niet het gevoel midden in de actie te zitten, doordat je door het vogelperspectief steeds boven je poppetje hangt. Daardoor kun je vaak niet zien of een gang doodlopend is of niet. Je loopt dan tegen de muren aan, op zoek naar een uitweg. Ook mikken en schieten wordt door deze vreemde camerastand bemoeilijkt. Soms krijg je weliswaar een firstperson view, bijvoorbeeld als je door een ventilatorschaft moet kruipen (en ja, heel traag op je buik door schaften kruipen is net zo saai als het klinkt). Je moet je soms ook verschuilen in kartonnen dozen en dan ziet de vijand je niet. Er is immers niets verdacht aan een kartonnen doos die voor je neus voorbij kruipt, toch?
Solid Snake (wat een naam ook!) kan via zijn Solitan Radar System alle vijanden als icoontjes op de map zien, zelfs in welke richting ze kijken. Als je wordt opgemerkt, verdwijnt deze gave plots zonder reden. Je moet ook lichtbundels op de grond omzeilen om niet gedetecteerd te worden. Je sluipt dus voortdurend rond met een oog op de map om lichtbundels en icoontjes, alsook camera's te vermijden. Verder heeft Snake ook een codec waarop hij de hele tijd gestoord wordt door zijn oversten die dan in zijn oor gaan zeuren. De twee vrouwelijke collega's Mei Ling en doctor Naomi beginnen meteen te flirten met Snake.
"Well if you make it back in one piece, maybe I'll let you do a strip search on me!"
Het spel neemt zichzelf veel te serieus met dramatische muziek en erg lange tussenfilmpjes, en veel gepraat tussendoor. Zoals gezegd, wordt je steeds gebeld en uit de flow van de actie gehaald. Het spel bestaat voornamelijk uit het rondsluipen, je achter muren of containers of in dozen verstoppen, rondkruipen en het vermijden van bosses die overpowered zijn.
Misschien is 1* wat weinig voor dit spel. Enkele details laten de technische prestatie zien, zoals ademwolkjes aan de mond van de poppetjes en voetafdrukken in de sneeuw. Maar voor de moderne gamer doet dat natuurlijk niets en het is niet voldoende om de erg saaie gameplay te verhullen en ik heb weinig plezier aan dit spel beleefd, enkel veel ergernis. Daarom kan ik gewoonweg niet hoger scoren. De MGS games zijn voor mij enorm overroepen, ik verbaas me dan ook over de hoge waardering die ze krijgen. Maar natuurlijk is het leuk voor jou als jij ze helemaal te gek vindt. Het weze je van harte gegund!
"Who are you?"
"I am deepthroat!"
👁 Image
