Véél beter dan de eerste. Deel één was toch een beetje te barebones voor wat het probeerde te zijn, dit tweede deel is zoveel rijker in elk opzicht. Veel meer non-lethal opties, interessantere powers en upgrades, uitgebreider bonecharms systeem, het voelt allemaal stukken dynamischer aan. Waar de powers in deel één de game vooral verder veréénvoudigde (zeker als je echt stealthy speelde), zijn de powers/upgrades in dit tweede deel veel sterker geïmplementeerd en creëren ze echt nieuwe, interessante speelstijlen.
Ook het level design ontstijgt het eerste deel met gemak. Grandioze en groots opgezette missies die je heerlijk op je eigen houtje kan verkennen, het voelt echt aan als een open-world game. Talloze geheimen, side-missions en locaties die je makkelijk kan missen tijdens een eerste speelbeurt. Oog voor detail is subliem. Met Prey in het achterhoofd zie je ook echt de ontwikkelingen die Arkane als developer gemaakt heeft, ondanks dat de setting totaal verschillend is zag ik veel overeenkomsten tussen beide games qua world building en level design. Verder nog enkele missies die zowaar enorm inventief zijn, zoals de Clockwork Mansion (ronduit briljant) en de Crack in the Slab missie met het tijdreis device (ietwat gimmicky, maar technisch gezien vrij geniaal). Mijn persoonlijke favoriet is echter de Royal Conservatory, zó ontzettend sfeervol.
Grafisch gezien uiteraard een enorme upgrade, dat was te verwachten. Wel lijken de makers hier voor een net iets realistischere aanpak te gaan. Het cartoony stijltje is nog steeds wel aanwezig, maar voor mijn gevoel niet zo prominent als in het eerste deel. Mij bevalt het wel, vond het sowieso net iets te kitscherig.
Een kritiekpunt dat ik ook voorbij zie komen is dat het verhaal an sich sterker was in het eerste deel. Nja, niet per se mee oneens, maar het verhaal kan me eerlijk gezegd gestolen worden in een spel als deze. Het eerste deel was verder ook weinig bijzonders en wat mij betreft is dit een gameplay-first spel pur sang. Ze zullen ook wel 't één en 't ander versimpeld hebben om het met twee verschillende personages speelbaar te maken, mij hoor je niet klagen in elk geval.
Enige jammere blijft toch wel het stealth systeem zelf. Heb me er minder aan gestoord dan in het eerste deel, mede dankzij enkele nieuwe, interessante powers die een stealth speelstijl wat dynamischer maken (Shadow Walk bijv), maar verder blijft het allemaal nogal aan de simpele kant. Zeker na net Thief: Deadly Shadows opnieuw gespeeld te hebben voelt het gebrek aan een schaduw/licht systeem aan als een gemis. Ook geluid speelde voor mijn gevoel een te kleine rol, alles is eigenlijk gebaseerd op line of sight. Wel beter dat vijanden je nu ook kunnen detecteren als je je boven ze begeeft, dat was in het eerste deel zo belachelijk overpowered.
Ik merk achteraf dat ik dit spel wel héél vaak vergelijk met het eerste deel, maar dat is vooral omdat Dishonored 2 wat mij betreft zovéél dingen beter doet. Hoewel de kern gameplay vrij vergelijkbaar is liggen mijn cijfers dan ook vrij ver uit elkaar (3* en 4,5*). Al bij al wordt ik in elk geval een stuk enthousiaster voor een potentieel derde deel. Misschien pik ik Death of the Outsider ook nog mee.
