Deel 1 van Kingdom Hearts vond ik een verslavend leuke game. Kingdom Hearts II lijkt op bijna ieder gebied beter te zijn dan zijn voorganger, hoewel ik er vanuit een kritische blik redelijk wat minpunten voor zou kunnen noemen. De meest opmerkelijke verbetering bij Kingdom Hearts II is dat de besturing soepeler is: Sora beweegt een stuk vlotter, lock-on systeem vormt nergens een hinder, de vijanden zijn leuker om te bevechten en de game maakt het makkelijker speciale moves te gebruiken door allerlei handige shortcuts. Er zijn in Kingdom Hearts II een overweldigende hoeveelheid vijanden en boss battles om te bevechten, die ieder een andere techniek gebruiken. Regelmatig stijgen de personages levels waardoor ze nieuwe, handige vaardigheden leren om je techniek te kunnen aanpassen. Dit systeem zorgt ervoor dat met iedere wereld de gevechten vers en interessant bleven.
Naast de gameplay is ook de level design en de algehele kwaliteit van de graphics omhoog gegaan. Een probleem dat ik met deel 1 had is dat de levels leegjes en hoekig aanvoelde. Ditmaal zijn de levels een stuk levendiger vormgegeven en er zit aanzienlijk meer variatie in de stijlen van de werelden. Zoals je kunt verwachten geeft het Disney thema gelegenheid om veel verschillende soorten werelden te bezoeken. Zo kun je het ene moment door een cartoonisch level lopen, het andere moment door een semi-realistische wereld, Sora kan veranderen in een dier of er zit een andere verrassing voor je klaar. Ook de soundtrack laat zich wederom van een goede kant zien door ieder level een extra graad leven te geven. Soms bestaat de muziek uit melodielijnen van de betreffende Disneyfilm, of soms zijn het nummers die qua sfeer overheen komen met de setting van de film. Bv: de muziek van het Lion King level komt niet uit de film, maar het heeft de avontuurlijke, Afrikaanse sfeer die je zou associëren met The Lion King.
De hoogtepunten, voor mij, zijn de boss battles. Zij aan zij vechten met nostalgische Disney personages is één ding, maar het opnemen tegen nostalgische Disney vijanden in spectaculaire gevechten is iets anders. Bijna iedere boss heeft een andere techniek dan de andere en hier en daar konden sommige van deze gevechten pittig zijn. Voornamelijk de optionele gevechten kunnen een grote uitdaging vormen.
Zoals gezegd kan ik vanuit een kritiche blik redelijk wat minpunten opnoemen. Eén van de grootste zwaktes in Kingdom Hearts is het verhaal: het verkiest kwantiteit boven kwaliteit. De game lijkt geen moeite te doen de muziek, belichting of algehele structuur van bepaalde Disneyscenes mee te nemen in hun cutscenes. In plaats daarvan zijn de cutscenes meestal zwakke, korte imitaties ipv trouwe herbelevingen. Je vecht bijvoorbeeld samen met Jack Sparrow, op een bepaald punt in de game. Het idee klinkt gaaf en qua presentatie + gameplay zit het zeker goed in elkaar. Jack gedraagt zich echter niet als het komische personage wat ik van The Curse of the Black Pearl film ken. Waar zijn de gluiperige acties die hij tijdens gevechten uitvoert? Waar zijn leuke one-liners of gekke dronkenman's trekjes? Dit voelde niet als hetzelfde personage van de film, ondanks dat hij er indrukwekkend uitziet voor PS2 graphics en het level leuk is om te spelen. Ik had liever gewild dat ze een game van 10-20 uur maakte waarin ze volledig los gingen in het namaken van de films, dan dat de game 30-40 uur is terwijl ze op deze zwakke manier scenes imiteren. Naast de Disney scenes is het verhaal onnodig complex gemaakt: je krijgt met allerlei nieuwe personages te maken, onverklaarde gebeurtenissen of vreemde wendingen. Dit maakt het moeilijk om te volgen wat er precies gebeurd en naar mijn smaak had het narratief een stuk simpeler gemogen.
Kingdom Hearts II komt traag op gang door een uitgerekte opening waarin je veel mini-games moet doen en simpele gevechten moet houden, voordat je begint aan de reis van Sora. Ik raakte zo dusdanig verveeld tijdens de opening dat ik overwoog met de game te stoppen. Ik ben erg blij dat niet gedaan te hebben want de game waar de opening naar opbouwt is zeker de moeite waard, en de 3-5 uur die de opening kost om te spelen weegt in de 50+ uur die ik aan de volledige game kwijt was maar weinig. Toch moet ik bekennen hersendood te worden van al het grinden dat ik voor de optionele uitdagingen moest doen. Hoewel de extra boss battles erg goed zijn werd het hoge repetitieve gehalte van het grinden, rond dit punt, mij teveel. Deze bosses zijn echter optioneel; als je aan het hoofdverhaal genoeg hebt dan kun je deze zonder probleem negeren.
Kingdom Hearts II heeft zeker potentie voor een 5*: de gameplay is verslavend leuk, er zitten ijzersterke boss battles in, muziek is prachtig, graphics zijn van hoog niveau en het is leuk om een nostalgische reis af te leggen door de Disneywerelden. Het verhaal is echter ondermaats en onnodig lastig om te volgen, de intro is slecht en ik moest teveel grinden voor mijn smaak (althans: om op Proud Mode een kans te maken tegen de moeilijkste optionele bosses. Lingering Will lukt mij zelfs op level 99 niet). Als deze minpunten in Kingdom Hearts III verbeterd zijn dan zou die game een dikke 5* krijgen. Voor nu:
4,5* (voor de main story),
3,5* (voor de optionele bosses)
Dus een 4* in totaal
