3bdelilah schreef:
Zo'n 10 jaar geleden speelde ik Dragon Age: Origins op de PS3 en ik kan me herinneren dat ik het een absolute schijtgame vond. Nou weet ik niet hoe de PS3-versie zich verhield tot de andere versies, maar aannemelijker is waarschijnlijk dat ik destijds meer bekend was met actie-RPGs (zoals een Elder Scrolls) en nog niet echt thuis was in dit soort "tactische" post-D&D RPGs.
Na 10 jaar is het me wel veel beter bevallen (ditmaal op de PC), maar tot mijn all-time favorieten zie ik Origins nog niet behoren. Ondanks dat de wereld rijk aan lore is en overduidelijk over is nagedacht, kon het me persoonlijk niet echt trekken. Naar mijn mening oogt de hele wereld van Ferelden als een stereotype, onoriginele fantasie met elven, dwergen, orks, demonen en magie. Dan vind ik dat BioWare een veel interessantere, levendige wereld heeft geschapen met Mass Effect. Daarnaast vind ik de wereld ook visueel saai ogen: eentonig en over het algemeen nogal kleurloos. Het visueel design spreekt niet echt tot de verbeelding, iets wat in zo'n fantasie eigenlijk niet zou moeten ontbreken.
Desalniettemin heb ik toch zo'n 50 uur doorgebracht in Ferelden en dan doe je als game toch wel íéts goed zou je denken. En dat is ook zo. Met name het vechten en de verhaaltechnische dingetjes ben ik goed over te spreken.
Het gevechtssysteem werkt bijvoorbeeld goed, is voldoende uitgediept en biedt veel ruimte tot aanpassing en speelvrijheid. Maar op momenten kan dit alleen wel nogal eentonig en soms frustrerend worden, vooral richting het einde wanneer je regelmatig overrompeld wordt door vijanden. Verhaaltechnisch zijn keuzes en consequenties ook mooi uitgewerkt. Keuzes die je maakt hebben niet alleen directe gevolgen, maar zorgen vaak ook voor interactie tussen jouw team en de individuele personages. Regelmatig liggen ze met elkaar in de clinch of geven zij hun kijk op een bepaalde situatie. Dat is inmiddels wel echt klassiek BioWare, maar blijft toch gaaf om te zien.
Op naar Dragon Age II, dat volgens veel fans een stuk minder is, om vervolgens te eindigen met Inquisition en tegen die tijd Dreadwolf.
De expansie Awakenings is zeker ook nog de moeite waard. Deze voegt een hilarische depressieve Golem toe als personage, die bijvoorbeeld mijmert over hoe vaak hij is ondergescheten door duiven.
Ik vond deel II ondergewaardeerd. Het combat systeem is soepeler gemaakt daarin en grafisch is er ook een sprong gemaakt. Dat zich dan veel teveel in Kirkwall afspeelt is jammer, maar evengoed is er nog een goed verhaal dat wat minder cheesy is dan Origins. Verder hebben de karakters nog genoeg persoonlijkheid. Vooral in deel 3 is er veel te veel opvulling.
