Ik begon met hoge verwachtingen aan dit spel (ik weet dat dat gevaarlijk is) en natuurlijk zijn de graphics erg mooi en de gezichtsanimatietechniek is geweldig, maar hoe zit het met het belangrijkste in een game: de gameplay? Hoewel er een mooie open wereld-weergave is van LA uit de jaren 40, is er behalve de hoofdmissies echt niets te doen in deze levenloze stad. Je hebt geen huis, er zijn geen interessante nevenmissies of minigames, geen misdaden die random plaatsvinden waarbij je de dief/aanrander kunt inrekenen. Je kunt wel doelloos door de stad rijden, en dat is het dan ook. Het rijden is prima trouwens en de auto's zien er mooi uit, het deed me erg denken aan Mafia 2.
Er is geen multiplayer of co-op, dus hoe zit het met de verhaalmodus? Nou, het is behoorlijk lineair en het wordt heel snel oud: dwaal rond op een plaats van de misdaad totdat je controller begint te trillen, waardoor je een hint krijgt dat er een aanwijzing is om naar te kijken. Je kunt de plaats niet verlaten voordat je elke aanwijzing hebt gevonden. Dan rijden jij en je partner naar een verdachte of getuige om hem een paar vragen te stellen die in je schriftje staan. Je moet naar hun gezichtsuitdrukking kijken om te beslissen of ze de waarheid vertellen. En dat werkt dus niet goed, ik kan helemaal niets aflezen aan hun gezicht. Ze kijken vaak alsof ze last van verstopping hebben, ik omschrijf het als de David Arquette-uitdrukking: is hij onzeker, probeert hij te lachen, voelt hij schaamte, of tracht hij verleidend te kijken? Wie zal het zeggen, zijn gezicht lijkt een mengelmoes van emoties en overprikkeling weer te geven.
Het systeem van 'waar, twijfel, leugen' is naar mijn mening niet erg efficiënt: als je voor twijfel kiest, zal je personage tegen de verdachte schreeuwen, maar als je kiest voor liegen, zal hij zachter zijn in zijn benadering, dat snap ik niet ! Het maakt ook niet uit of je tijdens de ondervragingen een fout maakt, want elke keer dat je een fout maakt, moet je het hele ding herhalen totdat je doet wat de game wil dat je doet. Je kunt dus gewoon elke vraag stellen en elke beslissing nemen, totdat je datgene hebt gevonden dat het spel wil dat je kiest.
Er zijn een paar gevallen waarin je een crimineel op straat moet vangen. Houd gewoon R2 vast om achter hem aan te rennen en schiet of arresteer hem als je dichtbij bent. Je hoeft geen knoppen in te drukken om over hekken of daken te springen, dat doet de game voor je! En er zijn ook een paar schietpartijen, verstop je gewoon achter een auto of een muur, gebruik het handige auto-aim-systeem om een paar criminelen neer te schieten, en dat is alles!
Deze game had zoveel potentieel, maar de actie is gewoon te saai en er is geen replay-waarde in deze game, geen multiplayer en geen interessante open wereld met side-quests of willekeurige evenementen. Je kunt niet met mensen op straat praten, je kunt je wapen ook niet naar believen gebruiken. Het is gewoon een interactieve film zonder vrije keuzes, je hoeft alleen maar te doen wat de game-ontwikkelaars willen dat je doet om tot de juiste conclusies te komen en de zaak af te ronden. Verschillende conclusies hebben geen invloed op de uitkomst van het spel, er is sowieso voor zover ik weet maar één uitkomst, dus echt nadenken is niet nodig. Gewoon vallen en opstaan, keer op keer totdat je de oplossing hebt gevonden en door naar de volgende zaak, om hetzelfde opnieuw te doen.
Desalniettemin is het een spel dat ik zeker in mijn verzameling laat zitten, omdat het in zijn genre (en het is uniek in zijn genre) wel heel goed gemaakt is. Hoewel deze review veel kritische punten bevat, heb ik toch respect voor de ontwikkelaars van dit spel, voor hun moed en lef om iets anders te proberen. Het hele film noir gevoel zit er wel goed in. Ik zal het dus zeker nog eens opnieuw proberen. En ik hoop dat er meer games zoals dit gemaakt worden, zij het met wat meer afwisseling en een open wereld waarin je meer interactief bezig kunt zijn.
