Diwar sav-, pennrann ar verb sevel, hag an dibenn-ger -et.

👁 Image
Furm verb

savet /ˈsɑːvet/

1. Anv-gwan-verb ar verb sevel.

   Savet an den eus e wele pe diwar ur gador.

   • Piou a c'hell donet ken abred
     D'am dieza a-veac'h savet? — (KLAODA ar Prat (Pluen-Zir), Trubuilhou An aotrou Gargam pe Torrou-penn an deiz kenta 'r bloaz, Pez-c'hoari farsus e daou Arvest, 1909, p. 2.)

   Savet gant e dud:

   • [...], met daoust da se n'on ket bet savet er vourc'h, met er c'hrav gozh war un tamm tosenn, [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 7.)

   Bezañ savet ha maget en un tu bennak.

   Bezañ savet diwar saout ar vro.

2. Furm ar verb sevel e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.
   • — Dizoloet ar gwele un tammig, ha savet ar c'holc'hed. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 81.)