Vezivno tkivo je jedno od četiri glavne vrste bioloških tkiva koji podržava, povezuje ili razdvaja različite vrste ostalih tkiva u tjelesnim organima. Ostala tri tipa su epitelno, mišićno, i nervno tkivo.^[1]

Vezivno tkivo se nalazi između ostalih tkiva svuda u tijelu, uključujući i centralni nervni sistem. Vanjske membrane u moždanim ovojnicama, koje pokrivaju mozak i kičmenu moždinu, se sastoje od vezivnog tkiva.

Sva vezivna tkiva, osim krvi i limfe sastoji se od tri glavne komponente:

• vlakna,
• potporna supstanca (kolagenskih vlakna), i
• ćelije.^[2]

Krv i limfa nemaju komponentu vlakana. Svi su uronjeni u tjelesnu tečnost.

Ćelije vezivnog tkiva uključuju:

• fibroblaste,
• adipocite,
• makrofage,
• mastociti i
• leukocite.

Prema široj podjeli, vezivna tkiva mogu biti podijeljena na:

• pravo ili pravilno vezivno tkivo,
• specijalno vezivno tkivo i
• niz drugih, manje rasprostranjenih vidova vezivnog tkiva.

Pravilno vezivno tkivo sastoji se od "labavog vezivnog tkiva" i "gustog vezivnog tkiva" (koji se dalje dijeli u "gusto redovno vezivno tkivo" i "gusto nepravilno vezivno tkivo". Posebno vezivno tkivo sastoji se od mrežastog (retikulatnog) vezivnog tkiva, masnog tkiva, hrskavice, kosti i krvi. Druge vrste vezivnog tkiva uključuju vlaknasta, elastična, i limfna vezivna tkiva.

Fibroblasti su ćelije odgovorne za proizvodnju nekih vezivnih tkiva.

Tip-I kolagena je prisutan u mnogim oblicima vezivnog tkiva, a čini oko 25% od ukupnog sadržaja proteina u sisavarskom tijelu.

Vezivno tkivo ima širok spektar funkcija koje zavise od vrste ćelija i različite klase uključenih vlakana. Rastresito vezivno tkivo i gusto nepravilno vezivno tkivo, formiraju uglavnom fibroblastna i kolagena vlakna, a imaju važnu ulogu kao medij za kisik i hranjive tvari u difuziji iz kapilara u ćelije i ugljendioksida i otpadnih tvari, difuzno od ćelija natrag u opticaj. Također omogućuju organima da se odupru istezanju i kidanju. Gusto redovno vezivno tkivo, koje čini organizirane strukture, je glavna funkcijska komponenta tetiva, ligamenata i aponeuroza, a također se nalaze i u visoko specijaliziranim organima, kao što su u rožnjači.

Elastična vlakna su napravljena od elastina i fibrilina. U krvotvornim i limfnim tkivima mrežaste niti su građene od mrežastih ćelija koje omogućuju stromu, kao strukturnu podršku za parenhim ili funkcijske dijelove organa.

Mezenhim je vezivno tkivo koje se nalazi u organima u razvoju embriona koji su sposobni za diferencijaciju u tipove zrelog vezivnog tkiva. Druga vrsta relativno nediferenciranog vezivnog tkiva je sluznica vezivnog tkiva unutar pupčane vrpce.

Različite vrste specijaliziranih tkiva i ćelija svrstavaju se također u spektar vezivnog tkiva, a raznoliki su poput.

• smeđeg masnog tkiva i
• bijelog masnog tkiva,
• krvi,
• hrskavice i
• kosti.

Ćelije imunološkog sistema, kao što su makrofagi, mastociti, plazma ćelije i eozinofili nalaze se rasuti u labavom vezivnom tkivu, pružajući potporu za pokretanje upalnih i imunskih odgovora u otkrivanju antigena.

Procjenjuje se da 1 od 10 ljudi ima poremećaj vezivnog tkiva.

Postoji nekoliko vezivnih tkiva tumora u nervnom tkivu, uključujući sarkoma, kao što su - hemangiopericitom, i maligni tumor plašta perifernih nerava.

Kongenitalna bolest, uključuju Marfan sindrom i Ehlers-Danlosov sindrom.

Miksomatozna degeneracija - patološko slabljenje vezivnog tkiva.

Mješovita bolest vezivnog tkiva - bolest autoimunog sistema i nediferencirana bolest vezivnog tkiva je uzrokovana nedostatkom vitamina C koji je neophodan za sintezu kolagena.

• Tkivo
• Histologija

• Vezivno tkivo na britannica.com