10 LIVRES EN POLONAIS EN RAPPORT AVEC «HANBIC»
Découvrez l'usage de
hanbic dans la sélection bibliographique suivante. Des livres en rapport avec
hanbic et de courts extraits de ceux-ci pour replacer dans son contexte son utilisation littéraire.
1
Słownik Jana Cervusa z Tucholi - Strona 38
Hańba F40 290, id. F42, Hańba (!) F46, id. F58, - Hańba F607; Nota ... Hańba F40 302, tylko łac. F42, Hańba F46 i wyd. nast.; Pro- brum ... Hańba F40 313, id. F42, Hańba (!) F46, Hańba F58, — id. F607. hańbić: Vitupero ortilegium hanbię ortyl ...
2
Popularny słownik języka polskiego PWN - Strona 257
«ciężarki do ćwiczenia mięśni rąk* hańba i IV «wstyd, ujma. niesława, sro- rnota* hańbić ndk Via, -ony «przynosić hańbę, okrywać hańbą; bezcześcić* hańbić się for. zwr. czas. hańbić A iron. Pracą się nie hańbił. happening [czyt. hepeningl m ...
3
Statuty Kapituły Norbertańskiej z r. 1340: w tłumaczeniu ... - Strona 518
A habit 29 (2 r.), 119. L habicie 33, 65v (2 r.), 67 HANDEL zob. ANDEL HAŃBA — A sg hańbę 67 HAŃBIĆ — inf hańbić 57v, 62v HAŃBIENIE— L sg hańbienie 53 v HEBDOMADARKA — sg N hebdoma- darka 19v (2 r.), 20, 40v (2 r.), 52v, 102.
Premonstratensian Nuns, Mieczysław Karaś, Zbigniew Perzanowski, 1970
4
Semantyka i słownik: praca zbiorowa - Strona 218
czasownik hańbić nie ma nieprzechodnich odpowiedników klasy II ani III (opozycja hańbić || hańbić się jest innego typu ; obydwa czasowniki realizują ten sam schemat semantyczny i reprezentują typ I); podstawy oznaczające cechę i jej ...
5
Etymologiczny słownik języka polskiego: A-K - Strona 518
Gdyby nie gwałtowna ekspansja adi. haniebny (p.), gańba pewnie by przetrwało do dziś i w języku literackim, nie tylko w gwarach. HAŃBIĆ 1535. od hańba (p.). za (st.) czes. hańbili. Dość wcześnie wypiera synonimiczne stp. gańbić XV (od ...
6
Nowy słownik języka polskiego - Strona 253
«ciężarki do ćwiczenia mięśni rąk* hańba i IV, blm -bardzo zła opinia ciążąca na kimś; wstyd, ujma, niesława, sromota*: Okryć się hańbą. Sprowadzić na kogoś hańbę. hańbić ndk Via, —biony "przynosić hańbę, ujmę, wstyd; zniesławiać*: H.
7
Bohemizmy w języku pism Marcina Krowickiego - Strona 41
W upowszechnieniu tej formy istotną rolę odegrali drukarze: o ile w Słstp zaledwie spotykamy hańbić z EWF XXV 181, to już w pierwszej połowie XVI w. postaci z h- są powszechne. Według indeksów IBL gańbę mamy w XVI w. jeszcze tylko u ...
8
Bohemizmy fonetyczne w języku polskim - Tomy 1-2 - Strona 126
80v/5— G, wyjątkowo też w PatKaz „sromoczy y hanbyy" 13/8—9 i BierEzop „Kto się sobie dobry widzi, hańbić śię drugich nie wstydzi" X3vb/20 (ale tu h- mogło być wprowadzone dopiero w 2 wyd.). W tym okresie formy rodzime są nadal ...
9
Inny słownik języka polskiego: A-Ó - Tom 1 - Strona 501
Hańba zdrajcom! hań bić, bi, bię. 1 Jeśli ktoś lub coś hańbi jakąś osobę, jej nazwisko, dobre imię itp., to okrywa je hańbą. Słowo książkowe. Niestety jeden z nich przystał na hańbiącą propozycję-. Twoi synowie hańbią dobre imię rodziny.
10
Pamiętnik - Tomy 9-10 - Strona 254
6v Hańbić vb. — hanybycz inf. BK 56/14 w. 1 Hańbienie sb. — hańbienie Nl BK 194/178 Harnasz sb. - hamasch N1 BK 801/117 • kol. 1 w. 23 Hetman sb. — haythmanyowe N"m. BK 1122/204v w. 31 Hołd sb. - hołd N»m. BK 801/119 kol. 2. w.
Józef Grycz, Stanisław Bodniak, 1968
