10 LIVRES EN POLONAIS EN RAPPORT AVEC «RZEKOT»
Découvrez l'usage de
rzekot dans la sélection bibliographique suivante. Des livres en rapport avec
rzekot et de courts extraits de ceux-ci pour replacer dans son contexte son utilisation littéraire.
1
Doktadny niemiecko-polski słownik: Ausführliches deutsch-polmisches ...
Gequake, n. das, skrzeczenie, skrzek oder rzekot ab. Gequälet strapiony, utrapiony, dreczony, ucinionyGequetscht ciskany, przycis ony, udreczony. Keišniony. Gerade, ad j' prosty, rooyny 3 gerade Zahl liezbarówna. 2) – a d v. prosto, rowno, ...
Christoph Cölestin Mrongovins, 1837
2
Piosnki wieśniacze z nad Niemna i Dźwiny, niektóre przysłowia i ...
Lepiej by już wprowadzano rzekot, albo rzekt, chociaż ten wyraz ma znaczenie: rzekotanie, odgłos chrapliwy. Każdy względnie do drugiego uważamy dialekt, zdaje się być istotnym dla nieumiejącego nim mówić, rzekotem, czy rzektem; i nicby ...
3
Słownik języka polskiego: R - T - Tom 5 - Strona 191
RZEKOT, RZEGOT, RZECHOT, "RZEKT, и, т., rzekota- nie, odgfos chrapliwy; Croat, rogotanie, kreketanye, krechànye, (cf. krzyezed); Dal. krakotanye, karkoehanye; Hung, regetés, ein ronceé ©etöne. Rzekotanie czyli gJos zab chrapliwy. Oiw.
Samuel Bogumił Linde, 1859
4
Niewiasta. Belletristisches Journal - Strona 333
Opera dla mnie jest kwiatem życia – potrzebą – a tutaj chyba tylko posłyszę świegot nieznośnego ptastwa, cierkanie świerszczów, rzekot żab... i odgłos rzępałów karczemnych! Rozpacz to, istna rozpacz, Zofijo!... Możnaby Aqua-Tophana ...
Kazimierz Jozef Turowski, 1862
5
Moie godziny szczęśliwe: Dwa Tomiki. Tomik I. - Strona 94
szawa, loskot, piacz, rzekot, przeklçctwa, Wszy-s stko tam razem 2da sie zamieszkalo. . . . . Tam iomy nedzy, i obok gmachy zbytku postrzegam. . . .l . Inz' ledWo ìywyikiedy z sobs]r biadam, W íakies' okropne wpa# diem znoWu chaos; ...
6
Slownik dokladny Jezyka Polskiego i Niemieckiego etc. (Vollständiges ...
Rzekot, m. baś f]uafen ber $röfde. Rzekotliwy, adj. . 1) quafenb. 2) $t: fi f: rafeltb anf eiue unangehebnie %rt. 3) plauber)aft. | Rzemień, m. g. nia, - 1) ein ${ientem. 2) baś Rientmerf, ?ebermerf ; alleć, maś du*_$ienfth.if. 3) bać telet, mele5e6 fid) ...
Jerzy Samuel Bandtkie, 1806
Rzekoci (tak była powiedziała, jakby od słowa Rzekot), pamięta się to wszystko. — Odliczmy nawet pośród wielu pokoleń kilka chociażby matek, które sobie brykały raz czy drugi na lewo. Strzęgorz chciał zatuszować, Rzekota nie pozwolił.
Juliusz Kaden-Bandrowski, 1965
8
Słownik języka polskiego: U - Z - Tom 3 - Strona 483
WYRZEDZIEC , WYRZEDNIEC niiak. dł., ftać się rzadszym, przerzedzonym, bünner, rarer n'erben. WYRZEGOTAĆ, WYRZEKOTAĆ cz. dł., rzekot wydać, quêträdt3en, berauêfråd,3em; fig. tr. Orzeł bał się przyiąć sroki w swą drużynę, aby tego ...
Samuel Bogumi·l Linde, 1814
9
Ausfůhrliches polnisch-deutsches handwo̊rterbuch zum gebrauche fůr ...
Rzępolić. räufd). babom Rzekotać, Rzegotać, qttaten. flapp.crn. – unriq., raub tönen. mit raußer Štimme fd)rricu (nie stråßen u. NgI.). – Rzekotanie. n., f. Rzekot. Rzekotka, Rzegotka, f. Grzechotka. Rzemień, m., 1) 3rbranntré $cbcr.
Jan Kajetan Trojański, 1835
10
Cały świat gra komedię: drobiazgi o teoriach i artystach - Strona 8
Stwierdzić raczej trzeba, że zwolenników teat konwulsyjnego i hiperemocjonalnego drażni u Kreczma zakorzenienie w zachodnioeuropejskiej kulturze, rzekot olimpijskość jego języka — natomiast Kreczmar czu niechęć do przesadnej ...
