VOOZH about

URL: https://el.wikipedia.org/wiki/MTV

⇱ MTV - Βικιπαίδεια


Μετάβαση στο περιεχόμενο
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 26/2/2009.
MTV
👁 Image
Λογότυπο σε ισχύ από τις 9 Σεπτεμβρίου 2021, αποτίοντας φόρο τιμής στο αρχικό λογότυπο του 1981
Έναρξη λειτουργίας1 Αυγούστου 1981
Εικόνα1080i (HDTV)
ΙδιοκτήτηςParamount Media Networks (Paramount Skydance)
Συνεργαζόμενα κανάλιαNickelodeon
Nick Jr.
Nicktoons
TeenNick
CBS
Comedy Central
ΙδρυτήςMark Booth
Tom Freston
Judy McGrath
Robert Pittman
Fred Seibert
John Sykes
ΧώραΗ.Π.Α.
ΓλώσσαΑγγλικά
Ισπανικά
Περιοχή εκπομπήςΗ.Π.Α.
Καναδάς
Κεντρικά γραφείαΠλατεία Τάιμς, Μανχάταν, Νέα Υόρκη
Πρώην ονομασίεςMTV: Music Television (1981-2010)[1]
ΙστοσελίδαMTV.com
(πσε )

Το MTV (αρχικά ως αρκτικόλεξο του Music Television) είναι αμερικανικό καλωδιακό τηλεοπτικό κανάλι και η ναυαρχίδα του ομότιτλου ομίλου (MTV Entertainment Group), μιας υποδιαίρεσης του τμήματος Paramount Media Networks της Paramount Skydance.

Ξεκίνησε την 1η Αυγούστου 1981 με μετάδοση μουσικών βιντεοκλίπ και συναφών μουσικοψυχαγωγικών προγραμμάτων, καθοδηγούμενα από τηλεοπτικές προσωπικότητες γνωστές ως βιντεοτζόκεϊ (VJs).[2]

Σύντομα εδραίωσε την παρουσία του στο εξωτερικό, και στην Ελλάδα, αποκτώντας ένα πρωτοφανές κοινό όντας ένας εκ των κύριων παραγόντων σε άνοδο προγράμματος, οδηγώντας τις αμερικανικές εταιρείες να κυριαρχήσουν στην τηλεοπτική οικονομία τη δεκαετία του 1990.[3][4]

Με την πάροδο των χρόνων, περιορίστηκε ως προς το μουσικό κομμάτι με τα πρωτότυπα εφηβικά και ενήλικα ριάλιτι προγράμματα να παίρνουν τη θέση τους στο πρόγραμμα. Από το Νοέμβριο του 2023, το βλέπουν 67 εκατομμύρια νοικοκυριά που έχουν συνδρομητική τηλεόραση στις ΗΠΑ, μειωμένο από τα 99 εκατομμύρια νοικοκυριά το 2011.[5]

Το MTV ξεκίνησε την 1η Αυγούστου 1981 στις 12:01 π.μ. Ανατολική Ζώνη Ώρας[6][7] υπό την ιδιοκτησία της Warner-Amex Satellite Entertainment,[4] ξεκινώντας με τις λέξεις Ladies and gentlemen, rock and roll που είπε ο Τζον Λακ παίζοντας σε πλάνα από την αντίστροφη μέτρηση της εκτόξευσης του πρώτου διαστημικού λεωφορείου Κολούμπια (έλαβε χώρα νωρίτερα εκείνη τη χρονιά) και την εκτόξευση του Απόλλων 11.

Τις λέξεις ακολούθησε το αρχικό τραγούδι τίτλων του MTV, μια ροκ μελωδία που συνέθεσαν οι Τζόναθαν Έλιας και Τζον Πίτερσεν, η οποία έπαιζε πάνω από τη σημαία των ΗΠΑ που άλλαξε για να δείξει το λογότυπο του MTV να αλλάζει σε διαφορετικές υφές και σχέδια.

Οι παραγωγοί του MTV, Άλαν Γκούντμαν και Φρεντ Ζάιμπερτ, χρησιμοποίησαν αυτό το υλικό ως ιδέα.[8] Ο Ζάιμπερτ είπε ότι αρχικά είχαν σχεδιάσει να χρησιμοποιήσουν το απόφθεγμα «Ένα μικρό βήμα» του Νηλ Άρμστρονγκ ο οποίος κατείχε νομικά τα δικαιώματα σε όνομα και απεικόνιση και ότι είχε αρνηθεί, οπότε το απόφθεγμα αντικαταστάθηκε με έναν ήχο μπιπ.[9]

Μια συντομευμένη εκδοχή του πρώτου σήματος του MTV εμφανιζόταν κάθε ώρα με διαφορετικές μορφές, από την πρώτη μέρα λειτουργίας του μέχρι την απόσυρσή του στις αρχές του 1986 με την τραγωδία του Τσάλεντζερ.[10]

Tο πρώτο βιντεοκλίπ που μετέδωσε το κανάλι, το οποίο εξέπεμπε αρχικά τοπικά στο Νιου Τζέρσεϊ[11] ήταν από το τραγούδι των Buggles με τον τίτλο Video killed the radio star, το οποίο κυκλοφόρησε το 1979.[12][13] Ακολούθησε το You Better Run της Pat Benatar, ενώ περισταστικά έπεφτε μαύρο στην οθόνη όταν εργαζόμενος του καναλιού έβαζε κασέτες στο μαγνητοσκόπιο.[14]

Για τα γραφικά του σταθμού στην αρχή και στο τέλος του κάθε βιντεοκλίπ χρησιμοποιήθηκε η γραμματοσειρά Κάμπελ για περίπου 25 χρόνια, σε σχέση με την πρώτη μέρα λειτουργίας, όπου υπήρχε διαφορετική γραμματοσειρά και λεπτομέρειες του βιντεοκλίπ όπως το έτος κυκλοφορίας του τραγουδιού αλλά και η δισκογραφική εταιρεία που το κυκλοφορεί.

Οι εκπομπές του MTV έβγαιναν αρχικά από τα στούντιο Teletronics στο Μανχάταν και συνδέονταν στη ροή μέσω δορυφόρου από οικισμό στο Λονγκ Άιλαντ, όπου συνδέονταν τα αδερφικά Nickelodeon και The Movie Channel (αρχικά, η τότε ιδιοκτήτρια Warner-Amex Satellite Entertainment είχε σχέδιο σύνδεσης του MTV από τα στούντιο του WIVB-TV (δίαυλος 4) στο Μπάφαλο από όπου εξέπεμπαν τα άλλα δύο κανάλια, με επέκταση για κάλυψη αναγκών του MTV το οποίο ναυάγησε καθώς δεν κατέληξαν σε συμφωνία μακροπρόθεσμης μίσθωσης του διαύλου).[15][16]

Το MTV μετακόμισε το 1987 στις εγκαταστάσεις της Unitel Video (απέναντι από το CBS Broadcast Center το οποίο ανήκε στη μετέπειτα αδερφή εταιρεία CBS) μέχρι το 1995 που αποφάσισε την παραγωγή περιεχομένου σε δικά της ιδιόκτητα στούντιο.[17]

Ως επικεφαλής προγράμματος, ο Robert W. Pittman προσέλαβε και διαχειρίστηκε μια ομάδα συνιδρυτών για το νεόφερτο κανάλι, στην οποία συμμετείχαν οι Tom Freston (διαδέχθηκε τον Pittman ως διευθύνων σύμβουλος της MTV Networks), Fred Seibert και John Sykes.[18] Μαζί τους ήταν η Carolyn Baker (αρχική επικεφαλής ταλέντων και προσλήψεων),[19] ο Marshall Cohen (αρχικός επικεφαλής έρευνας),[20] η Gail Sparrow (ταλέντων και προσλήψεων), η Sue Steinberg (εκτελεστική παραγωγός),[21] ο Julian Goldberg, ο Steve Lawrence, ο Geoff Bolton, οι παραγωγοί στούντιο και οι συντάκτες/συνεργάτες παραγωγοί του MTV News, Liz Nealon, Nancy LaPook και Robin Zorn, ο Steve Casey (δημιουργός του ονόματος "MTV" και η πρώτη διευθύντρια του προγράμματος),[22] η Marcy Brafman, ο Richard Schenkman, ο Ronald E. "Buzz" Brindle και ο Robert Morton. Ο Kenneth M. Miller είναι ο πρώτος τεχνικός διευθυντής του MTV στις εγκαταστάσεις λειτουργίας του δικτύου του στη Νέα Υόρκη.[22]

Μέσα σε δύο μήνες, τα δισκοπωλεία πουλούσαν μουσική από το MTV που δεν έπαιζαν οι τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί.[23] Το MTV πυροδότησε επίσης τη Δεύτερη Βρετανική Εισβολή, παρουσιάζοντας υπάρχοντα βίντεο από Βρετανούς καλλιτέχνες που είχαν χρησιμοποιήσει τη μορφή για αρκετά χρόνια (για παράδειγμα, στο Top of the Pops του BBC).[24][25]

Το MTV στόχευε στις ηλικίες 12 έως 34 ετών. Ωστόσο, η αυτοδιεξαγόμενη έρευνα έδειξε ότι πάνω από το 50% του κοινού του ήταν ηλικίας 12-24 ετών και ότι αυτή η ομάδα παρακολουθούσε κατά μέσο όρο 30 λεπτά έως δύο ώρες την ημέρα.[26] Βάσει έρευνας της εκπομπής Frontline του PBS,[27] το MTV ήταν η κινητήρια δύναμη που εκτόξευσε τα μουσικά βίντεο σε ένα mainstream κοινό, μετατρέποντάς τα σε μορφή τέχνης αλλά και σε μια μηχανή μάρκετινγκ που έγινε ωφέλιμη για τους καλλιτέχνες.[28]

Οι πρώτοι VJs και η μορφή του καναλιού

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παλαιότερη μορφή του MTV βασίστηκε στο ροκ ραδιόφωνο με επίκεντρο τα άλμπουμ (AOR). Το 1984, το MTV υπέστη μια μετάβαση για να μιμηθεί έναν πλήρη σταθμό του Top 40. Νέοι παρουσιαστές με φρέσκα πρόσωπα ανέλαβαν τα προγράμματα του καναλιού συστήνοντας στο κοινό διάφορα βίντεο κλιπ, ενώ πολλοί VJs έγιναν διάσημοι δίχως την επιρροή του MTV. Οι πέντε αρχικοί VJs του σταθμού το 1981 ήταν η Νίνα Μπλάκγουντ (σέξι αλεπού), ο Μαρκ Γκούντμαν (ευχάριστος καθημερινός), ο Άλαν Χάντερ (δημοφιλής αθλητής και DJ), ο Τζον Τζούλιαν Τζάκσον (φίνος βετεράνος του ραδιοφώνου) και η Μάρθα Κουίν (κορίτσι της διπλανής πόρτας), οι οποίοι προσλήφθηκαν για να ταιριάζουν σε συγκεκριμένες δημογραφικές ομάδες που προσπαθούσε να προσελκύσει το κανάλι όπου λόγω της αβεβαιότητας σχετικά με την επιτυχία, στους VJs ειπώθηκε να μην αγοράσουν μόνιμες κατοικίες και να διατηρήσουν τις δεύτερες δουλειές τους.[29]

Οι VJs προηχογράφησαν στα στούντιο του δικτύου, εισαγωγικές και ολοκληρωμένες εκφωνήσεις, μαζί με μουσικά νέα, συνεντεύξεις, ημερομηνίες και προωθήσεις συναυλιών, οι οποίες φάνηκαν στη ζωντανή ροή προγράμματος.[30] Η έναρξη της εκπομπής δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη, επειδή μόνο 800.000 νοικοκυριά μπορούσαν πραγματικά να παρακολουθήσουν το MTV και υπήρχαν μόνο 13 διαφημιστικοί συνεργάτες και 168 μουσικά βίντεο, και μάλιστα τα 30 από αυτά μόνο από τον Rod Stewart.

Οι πρώτες μέρες σημαδεύτηκαν από πολλές δυσλειτουργίες, όπως η εντελώς συγκεχυμένη σειρά μετάδοσης και ακόμα και περιστασιακές διακοπές ήχου ή και εικόνας. Παρ' όλα αυτά, το MTV σταδιακά έχτισε τη μονοπωλιακή του θέση στις ΗΠΑ και έφτασε σε νέα ρεκόρ κοινού κάθε χρόνο. Ο κύριος λόγος για αυτό ήταν η σύμπτωση με την ισχυρή επέκταση του εθνικού καλωδιακού δικτύου, το οποίο προσέφερε σημαντικά περισσότερα κανάλια από την κεραία του σπιτιού, και την ελεύθερη πρόσβαση στο MTV.

Από το 1984, το κανάλι παρήγαγε τα ομώνυμα μουσικά βραβεία (MTV Video Music Awards), που από τότε καθιερώθηκε ως ετήσια διοργάνωση. Στις 25 Ιουνίου του ίδιου έτους, η Warner Communications απόσχισε το Nickelodeon και το MTV σε νέα εταιρεία ονόματι MTV Networks (νυν Paramount Media Networks).[31][32] Το επόμενο έτος η Warner απέκτησε το 50% των μετοχών που κατείχε στην εταιρεία η American Express.[33] Από τις 27 Αυγούστου 1985 μέχρι τις 20 Μαΐου 1986, η Warner πούλησε αρχικά το 31%[34][35] και αργότερα το 69% της MTV Networks στη Viacom.[36][37]

👁 Image
Η έδρα του MTV στις ΗΠΑ στην Πλατεία Τάιμς (Times Square) της Νέας Υόρκης, Μάιος 2004.

Η πλειοψηφία από τα διαθέσιμα μουσικά βίντεο που παίχτηκαν το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1980 ήταν φτηνές παραγωγές που είχαν «γυριστεί στο πόδι» ή συλλογές από βίντεο συναυλιών και αρχειακού υλικού. Καθώς όμως η δημοτικότητα του σταθμού αυξανόταν, η μουσική βιομηχανία αναγνώρισε τις δυνατότητες του τηλεοπτικού μέσου ως διαφημιστική πλατφόρμα. Έτσι, τα μουσικά βίντεο γυρίζονταν όλο και περισσότερο μόνο για τους μουσικούς σταθμούς και με ολοένα και μεγαλύτερο κόστος παραγωγής και με εντονότερη προσοχή στην κάθε λεπτομέρεια. Μια ενδιαφέρουσα παρενέργεια ήταν η ανακάλυψη ταλαντούχων σκηνοθετών που αργότερα έγιναν επιτυχημένοι και σε άλλα είδη, όπως στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Συχνά όμως, συνέβαινε το αντίθετο, δηλαδή οι δισκογραφικές εταιρείες να προσλαμβάνουν ήδη επώνυμους σκηνοθέτες από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση για να σκηνοθετούν τα μουσικά βίντεο.

Πολλές καριέρες ξεκίνησαν με εμφανίσεις στο MTV, όπως αυτές των Duran Duran, Bon Jovi και Μάικλ Τζάκσον. Η Μαντόνα έγινε επίσης διάσημη τη δεκαετία του 1980 μέσω του MTV. Αρχικά, το πρόγραμμα περιείχε κυρίως ροκ μουσική από ανοιχτόχρωμους αστέρες (αν και όχι αποκλειστικά), γεγονός που οδήγησε σε κατηγορίες για φυλετικές διακρίσεις στη δεκαετία του 1990, γι' αυτό και στη συνέχεια παίχτηκε σημαντικά μεγαλύτερος αριθμός ραπ μουσικών βίντεο.

Στην Ευρώπη ξεκίνησε να μεταδίδεται την 1η Αυγούστου 1987. Σήμερα, έχει πολλές εκδοχές σε πολλές χώρες και μεταδίδει μία ποικιλία ψυχαγωγικών προγραμμάτων που απευθύνονται κυρίως σε εφήβους και σε νεαρούς ενήλικες.

Αλλαγή φυσιογνωμίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και το MTV ξεκίνησε με την 24ωρη μετάδοση μουσικών βίντεο, με την πάροδο του χρόνου το πρόγραμμα άλλαξε περισσότερο σε προγράμματα που είχαν μόνο οριακή σχέση με τη μουσική. Αυτά περιλαμβάνουν κινούμενα σχέδια όπως τα Beavis and Butt-Head και Daria, ριάλιτι σόου όπως τα The Real World και MTV The Trip, κωμικές εκπομπές (The Tom Green Show, Buzzkill, Jackass, The Zig &; Zag Show) και, επίσης, ολόκληρες τηλεοπτικές σειρές όπως τη σειρά ανθολογίας Undressed (προβολή: 26 Ιουλίου 1999 έως 5 Σεπτεμβρίου 2002). Συνοπτικά, από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και μετά, ο προγραμματισμός ουσιαστικά άλλαξε από καθαρά μουσικά βίντεο σε πιο ολοκληρωμένες «φιλικές προς τους νέους» παραγωγές.

Τον Νοέμβριο του 1988 ξεκίνησε να μεταδίδεται στην Ελλάδα αναλογικά μέσω της ΕΡΤ η Ευρωπαϊκή έκδοση του MTV, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της την 1η Αυγούστου 1987. Ωστόσο η ελεύθερη μετάδοσή του διεκόπη με την έλευση της συνδρομητικής τηλεόρασης, καθώς η MTV Networks στην οποία ανήκε το κανάλι υπέγραψε σύμβαση με την Alpha Digital για την ένταξη της ευρωπαϊκής έκδοσης του δικτύου αυτού και του αδελφικού VH1 στην πλατφόρμα ώσπου ξεκίνησαν να εκπέμπουν στην 1η Ιουλίου του 2002, με παράλληλη προβολή μέρους του προγράμματος του πρώτου από το Polis.[38] Εννιά μέρες αργότερα, ένα εορταστικό πάρτι για την ένταξη των καναλιών έλαβε χώρα στο New York Summer Club, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.[39]

Την περίοδο 2008-2016, το MTV λειτουργούσε στην Ελλάδα ως αυτόνομη τηλεοπτική παρουσία, αλλά σε περιφερειακή κλίμακα, μέσω ανάληψης των τοπικών καναλιών Smart TV της Αττικής και Βαλκάνια TV της Θεσσαλονίκης από τον όμιλο Ρέστη και αντικατάστασής τους στα MTV Greece και MTV Plus με το δεύτερο να αντικαθίσταται το 2011 από το Nickelodeon Plus και το 2026 από το Keedoo Plus.

Το ελληνικό MTV ήταν το 36o στην Ευρώπη και αποτέλεσε τμήμα ενός εκ των μεγαλύτερων εμπορικών σημάτων του κόσμου. Τα Διεθνή Δίκτυα του MTV (Networks International), έχουν παρουσία σε 160 χώρες, διαθέτουν πάνω από 141 κανάλια και μεταδίδονται σε 506.7 εκατομμύρια σπίτια στον κόσμο.

Τον Δεκέμβριο του 2015 ανακοινώθηκε η λύση συνεργασίας του ομίλου με τη Viacom σε σχέση με το MTV το οποίο ως επίγειο κανάλι αντικαταστάθηκε ένα μήνα μετά από το RISE TV που ήταν νεανική εκπομπή προτάσεων του προκατόχου του, ο οποίος επανήλθε μέσω NOVA και COSMOTE TV με τη διεθνή του ροή, μέχρι το 2025 που αποφασίστηκε η διακοπή από τις ίδιες πλατφόρμες του συνόλου των καναλιών και του μητρικού MTV λόγω της περικοπής δαπανών της νέας ιδιοκτήτριας Paramount Skydance έπειτα από συγχώνευση της Paramount Global με τη Skydance Media.[40][41]

  1. «MTV drops 'Music Television' from the network logo». Los Angeles Times. 8 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2012.
  2. «CNN– MTV changed the music industry on August 1, 1981– July 31, 1998». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2010.
  3. Jennings, Peter· Brewster, Todd (1998). The Century (1st έκδοση). New York: Doubleday. σελίδες551. ISBN0-385-48327-9.
  4. 1 2 Behr, Adam (14 Αυγούστου 2021). «40 Years of MTV: the channel that shaped popular culture as we know it». Salon. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2023.
  5. «U.S. cable network households (universe), 1990 – 2023». Wrestlenomics. 14 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2019.
  6. D'Angelo, Joe. «Mariah, Jane's Addiction, TLC Slated For MTV Birthday Bash». MTV. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2024.
  7. Devora, Abby. «Need To Know: Sam Smith Drops 'I'm Not The Only One' Video». MTV. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2024.
  8. «The 100 Greatest Moments in Rock Music: The '80s».Entertainment Weekly.1999-05-28.https://ew.com/article/1999/05/28/100-greatest-moments-rock-music-80s/.Ανακτήθηκε στις 2022-02-15.
  9. Robert Sam Anson (4 Ιουνίου 2008). «Birth of an MTV Nation». Vanity Fair. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2022.
  10. «More than 75,000 times!». Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2011.
  11. «MTV launches - Aug 01, 1981». History. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2016.
  12. «Video: MTV First Four Hours Remastered». That Eric Alper. 26 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2025.
  13. Britton, James (16 Ιανουαρίου 2013). «MTV Revolution». Purdue Convocations. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2025.
  14. «MTV won't say how old it is (but it's 25): A list of Music Television's notable moments». CNN. 30 Απριλίου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2006. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2006.
  15. Cichon, Steve (25 Ιουνίου 2019). «Buffalo in the '70s: The home of Nickelodeon (and almost MTV)». Buffalo News. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2022.
  16. «That Time Billy Squier Made An MTV Singalong A Hit Christmas Song | 100.7 WZLX». Chuck Nowlin. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2022.
  17. «Memory Lane...Inside MTV Studios During Their First Month On Air». Eyes Of A Generation...Television's Living History. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2022.
  18. «MTV - 2019 Cable Hall of Fame Honoree». Syndeo Institute at The Cable Center. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2024.
  19. Serge Denisoff, R (1 Ιανουαρίου 1988). Inside MTV, p. 97. Transaction Publishers. ISBN978-0-88738-864-4.
  20. Serge Denisoff, R (1 Ιανουαρίου 1988). Inside MTV, p. 43. Transaction Publishers. ISBN978-0-88738-864-4.
  21. Serge Denisoff, R· Schurk, William L (1 Ιανουαρίου 1986). Tarnished gold: the record industry revisited, p. 367. Transaction Publishers. ISBN978-0-88738-618-3.
  22. 1 2 Pittman, Robert (28 Ιουλίου 1991). «Cover Story – The Man Behind the Monster». Los Angeles Times. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2022.
  23. Serge Denisoff, R. (1 Ιανουαρίου 1988). Inside MTV. Transaction Publishers. ISBN978-0-88738-864-4. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2010 μέσω Google Books.
  24. Simon Reynolds, Rip It Up and Start Again Postpunk 1978–1984, pp. 340, 342–3.
  25. Molanphy, Chris (29 Ιουλίου 2011). «100 & Single: The Dawning Of The MTV Era And How It Rocket-Fueled The Hot 100». The Village Voice. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2022.
  26. Englis,Basil G.(1991).«Music Television and Its Influences on Consumer Culture, and the Transmission of Consumption Messages».ACR North American AdvancesNA-18.http://acrwebsite.org/volumes/7147/volumes/v18/NA-18.Ανακτήθηκε στις 2018-05-08.
  27. Frontline (2004). "The Way The Music Died"
  28. «The MTV Effect». Frontline. PBS. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2010.
  29. «Sirius Satellite Radio: Big '80s». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  30. Bernstein, Fred (17 Οκτωβρίου 1983). «A Hard Day's Night with MTV's Video Jocks». People. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2022.
  31. «Warner takes MTV, Nickelodeon public» (PDF). Broadcasting. Broadcasting Publications, Inc. 25 Ιουνίου 1984. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2022 μέσω World Radio History.
  32. «BUSINESS PEOPLE; A Chief Is Named By MTV Networks». The New York Times. 19 Ιουλίου 1985. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2014.
  33. «Warner to buy out American Express; MTV to go private (page 29)» (PDF). Broadcasting. Broadcasting Publications, Inc. 12 Αυγούστου 1985. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2022 μέσω World Radio History.
  34. «Viacom to Buy Warner Stake In Cable Units». The Washington Post. 27 Αυγούστου 1985.
  35. «Viacom gets its MTV (page 50)» (PDF). Broadcasting. Broadcasting Publications, Inc. 2 Σεπτεμβρίου 1985. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2022 μέσω World Radio History.
  36. Fabrikant, Geraldine (17 Σεπτεμβρίου 1986). «VIACOM CHIEF LEADS GROUP'S BUYOUT BID (Published 1986)». The New York Times. ISSN0362-4331. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2021. In November 1985, Viacom acquired MTV Networks for $326 million in cash and warrants. One-third of MTV was publicly owned; the rest was owned by Warner Communications and the American Express Company. At the same time, Viacom bought 50 percent of Showtime, the pay television service, that it did not already own for $184 million.
  37. «Viacom has bought MTV and Showtime/TMC» (PDF). Broadcasting. Broadcasting Publications, Inc. 20 Μαΐου 1986. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2022 μέσω World Radio History.
  38. «News». Alpha Ψηφιακή Σύνθεσις. 27 Ιουνίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019.
  39. «News». Alpha Ψηφιακή Σύνθεσις. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2002. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019.
  40. «Τέλος εποχής μετά από 40 χρόνια για το MTV: Το μουσικό κανάλι που έγινε παγκόσμιο φαινόμενο και ποπ κουλτούρα». ΕΡΤnews. 15 Οκτωβρίου 2025.
  41. «Σταματούν από τις συνδρομητικές πλατφόρμες το Nickelodeon και τα κανάλια του MTV». E-tetradio. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2025.
  • Blackwood, Nina; Goodman, Mark; Hunter, Alan; Quinn, Martha; Edwards, Gavin (2013). VJ: The Unplugged Adventures of MTV's First Wave. Atria.
  • Denisoff, R. Serge (1988). Inside MTV. Transaction.
  • McGrath, Tom (1996). MTV: The Making of a Revolution. Running Pr.
  • MTV Uncensored. MTV, 2001.
  • Prato, Greg (2011). MTV Ruled the World: The Early Years of Music Video. Createspace.
  • Tannenbaum, Rob/Marks, Craig (2012). I Want My MTV: The Uncensored Story of the Music Video Revolution. Plume.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
👁 Wikiquote logo
Wikiquote logo
Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα:
   MTV