Forme de verbe
[modifier le wikicode]| Voir la conjugaison du verbe chromer | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| Imparfait | ||
| Passé simple | ||
| il/elle/on chroma | ||
| Futur simple | ||
chroma \kʁo.ma\
- Troisième personne du singulier du passé simple de chromer.
Étymologie
[modifier le wikicode]- Du grec ancien χρῶμα, khrôma.
Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | chroma | chromata |
| Vocatif | chroma | chromata |
| Accusatif | chroma | chromata |
| Génitif | chromatis | chromatum |
| Datif | chromatī | chromatibus |
| Ablatif | chromatĕ | chromatibus |
chroma \Prononciation?\ neutre
- Hâle, teint hâlé.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés
[modifier le wikicode]- chromatiarius («celui qui se hâle au soleil»)
- chromatice («théorie de la gamme chromatique»)
- chromaticus («chromatique»)
Références
[modifier le wikicode]- «chroma», dansFélix Gaffiot,Dictionnaire latin français, Hachette, 1934→ consulter cet ouvrage
