Appellatio pronuntiatusque
[+/-]👁 Image API: /tuː/ (classice) - Syllabificatiophonetica: tu— morphologica: tu
Notatio
[+/-]- ← Protindeuropaee *tu-
Pronomen
[+/-]tū, tŭī (sing.; plur. vos)
- √ Pronomen secundae personae.
Declinatio
[+/-]| c. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | tū | vōs | I |
| gen. | tuī | vestrī vestrum |
II |
| dat. | tibi | vōbīs | III |
| acc. | tē | vōs | IV |
| abl. | tē | vōbīs | VI |
| voc. | tū | vōs | V |
Translationes
[+/-]Loci
[+/-]Latinitas Romana
[+/-]saec. VI. a.C.n.
Discretiva
| 👁 Image |
tu dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| tu | prima singularis | praesens | activa | indicativus | tun |
| tu | secunda singularis | praesens | activa | imperativus | tun |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Categoriae:
- Linguae Latinae index inversus
- Lingua Latina
- Pronomina
- Vocabulorum lemmata
- Paginae cum translationibus
- Paginae cum locis
- Formae affines
- Lingua Germanica
- Formae affines per coniugationem
- Formae affines Germanicae
- Formae affines Germanicae per coniugationem
- Exempla appellationis
- Index Verborum Latinorum Collegii Dickinsonii
Categoriae celatae: