Karel Lismont (Borgloon, 8 maart 1949) is een Belgische voormalige atleet. Hij behoorde in de jaren zeventig van de 20e eeuw tot de wereldtoppers op de lange afstand. Hij werd zesmaal Belgisch kampioen, waarvan tweemaal bij het veldlopen, eenmaal op de 10 km en driemaal op de marathon. Hij nam viermaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde hierbij eenmaal een zilveren en eenmaal een bronzen medaille.

Zijn eerste grote prijs won Lismont in 1971, toen hij in Helsinki Europees kampioen werd op de marathon. Lismont was toen nog relatief onbekend en voor een marathonloper van dit kaliber ook uitzonderlijk jong. Vijf dagen eerder finishte hij als zestiende op de 10.000 m in 28.31,2, op dat moment zijn persoonlijk beste tijd. Bij de marathon, zijn derde ooit, liep hij verrassend weg van concurrenten als zijn landgenoot Gaston Roelants en de Britse favorieten Trevor Wright en Ron Hill. Na Roelants was hij de tweede Belgische Europese atletiekkampioen.

In latere jaren bewees Lismont, die als beambte op het belastingkantoor in Brussel een volledige baan vervulde, geen eendagsvlieg te zijn. Tweemaal won hij een medaille op de Olympische Spelen, in 1972 in München zilver en in 1976 in Montreal brons. Ook won hij tweemaal brons op EK's en op de WK veldlopen.

In 1978 haalde Karel Lismont een bronzen medaille op het Europese marathonkampioenschap in Praag. Op de wereldkampioenschappen van 1983 in Helsinki werd hij negende met een tijd van 2:11.24.

In 1985 won Lismont de Route du Vin in 1:04.39.

• Nationale trofee voor sportverdienste - 1972
• Gouden Spike - 1972