VOOZH about

URL: https://nl.wikipedia.org/wiki/Robbie_Fowler

⇱ Robbie Fowler - Wikipedia


Naar inhoud springen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Robbie Fowler
👁 Robbie Fowler in 2011
Robbie Fowler in 2011
Persoonlijke informatie
Volledige naam Robert Bernard Fowler
Geboortedatum 9 april 1975
Geboorteplaats Liverpool, 👁 Vlag van Engeland
Engeland
Lengte 173 cm
Positie Aanvaller
Jeugd
1984–1993 👁 Vlag van Engeland
Liverpool
Senioren
Seizoen Club W (G)
1993–2001
2001–2003
2003–2006
2006–2007
2007–2008
2008
2009–2010
2010–2011
2011–2012
👁 Vlag van Engeland
Liverpool
👁 Vlag van Engeland
Leeds United
👁 Vlag van Engeland
Manchester City
👁 Vlag van Engeland
Liverpool
👁 Vlag van Wales
Cardiff City
👁 Vlag van Engeland
Blackburn Rovers
👁 Vlag van Australië
North Queensland

👁 Vlag van Australië
Perth Glory
👁 Vlag van Thailand
Muangthong United
236(120)
30 (14)
80 (20)
30 (8)
13 (4)
3 (0)
26 (9)
28 (9)
13 (2)
Interlands
1993–1995
1994
1996–2002
👁 Vlag van Engeland
Engeland –21
👁 Vlag van Engeland
Engeland B
👁 Vlag van Engeland
Engeland
8 (3)
1 (1)
26 (7)
Getrainde teams
2011–2012
2019–2020
2020–2021
👁 Vlag van Thailand
Muangthong United
👁 Vlag van Australië
Brisbane Roar
👁 Vlag van India
East Bengal
Portaal 👁 Portaalicoon
Voetbal

Robert ("Robbie") Bernard Fowler (Liverpool, 9 april 1975) is een voormalig Engels voetballer en huidig voetbaltrainer.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Hij begon zijn profcarrière bij Liverpool, waar hij de eerste twee seizoenen geen enkele competitiewedstrijd speelde. Fowler maakte zijn debuut in het eerste elftal in 1993. Drie seizoenen achter elkaar scoorde hij meer dan dertig doelpunten. Hoogtepunt was het jaar 2001, toen Liverpool de FA Cup, League Cup, UEFA Cup en UEFA Super Cup won. Fowler werd aanvoerder van 'The Reds', maar onder de Franse trainer Gérard Houllier was de spits geen eerste keus meer.

Fowler, zijn vriend Steve McManaman en een paar andere spelers van Liverpool werden samen wel 'The Spice Boys' genoemd, omdat ze de naam hadden zich als playboys te gedragen en meer hadden kunnen bereiken als ze serieuzer met hun sport waren omgegaan. Fowler kwam een aantal keren in opspraak, vooral in 1999, toen hij een doelpunt tegen Everton vierde door de doellijn 'op te snuiven', alsof het cocaïne was. Dit kwam hem op een boete en een schorsing te staan.

Na elf seizoenen bij Liverpool vertrok Fowler naar Leeds United. In het eerste seizoen speelde hij tweeëntwintig wedstrijden, het tweede seizoen speelde hij acht wedstrijden en maakte hij drie doelpunten.

Na twee en een half seizoen bij Manchester City te hebben gespeeld ging hij terug naar Liverpool. Bij zijn rentree in februari 2006 werd hij onthaald met een ovatie vanaf de tribune. Na een seizoen hield hij het weer voor gezien in Liverpool en stapte hij over naar de Championship-club Cardiff City. Door blessures kwam Fowler daar zelden aan spelen toe en in de zomer van 2008 begon hij mee te trainen bij Blackburn Rovers. In september contracteerde de club hem op prestatiebasis. Na drie maanden en evenveel wedstrijden voor de club te hebben gespeeld vertrok hij er. In de zomer van 2009 vertrok hij naar Australië waar hij tekende voor North Queensland Fury. Bij deze club kreeg hij wel een basisplaats. Hij scoorde negen keer voor de club in zesentwintig wedstrijden. Vanaf juni 2010 kwam Fowler uit voor Perth Glory. Daar vertrok hij na een jaar om in juli 2011 bij Muang Thong United in Thailand te tekenen. Bij deze club werd hij naast speler ook hoofdtrainer, na het ontslag van hoofdtrainer Henrique Calisto. Hij beëindigde in 2012 zijn voetbalcarrière.

Fowler is een van de rijkste sporters van Groot-Brittannië. Naast zijn inkomsten uit het voetbal heeft hij fortuin gemaakt in de paardensport en het onroerend goed.

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Fowler kwam in totaal zesentwintig keer (zeven doelpunten) uit voor de nationale ploeg van Engeland in de periode 1996–2002. Onder leiding van bondscoach Terry Venables maakte hij zijn debuut op 27 maart 1996 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Bulgarije (1–0). Hij viel in dat duel na zesenzeventig minuten in voor Les Ferdinand.

#DatumLocatieWedstrijdGoal(s)ScoreUitslagWedstrijd
129/03/1997Londen👁 Vlag van Engeland
EngelandMexico👁 Vlag van Mexico
👁 Goal
55'
2 – 02 – 0Oefenduel
215/11/1997Londen👁 Vlag van Engeland
EngelandKameroen👁 Vlag van Kameroen
👁 Goal
44'
1 – 02 – 0Oefenduel
331/05/2000Londen👁 Vlag van Engeland
EngelandOekraïne👁 Vlag van Oekraïne
👁 Goal
44'
1 – 02 – 0Oefenduel
424/05/2001Derby👁 Vlag van Engeland
EngelandMexico👁 Vlag van Mexico
👁 Goal
14'
2 – 04 – 0Oefenduel
505/09/2001Newcastle👁 Vlag van Engeland
EngelandAlbanië👁 Vlag van Albanië
👁 Goal
88'
2 – 02 – 0WK-kwalificatie
627/03/2002Leeds👁 Vlag van Engeland
EngelandItalië👁 Vlag van Italië
👁 Goal
63'
1 – 01 – 2Oefenduel
724/05/2001Kobe👁 Vlag van Kameroen
KameroenEngeland👁 Vlag van Engeland
👁 Goal
90'
2 – 22 – 2Oefenduel

Trainerscarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn vertrek bij Muangthong United werd Fowler een jaar jeugdtrainer bij zijn voormalige club Liverpool. In april 2019 werd Fowler aangesteld als trainer van de Australische eersteklasser Brisbane Roar, waar hij in juni 2020 vertrok vanwege de coronapandemie.[1]

Competitie
Aantal Jaren
Internationaal
UEFA Cup1x2000/01
UEFA Super Cup1x2001
Nationaal
FA Cup1x2000/01
Football League Cup2x1994/95, 2000/01
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Europees kampioenschap voetbal onder 181x1 👁 Goud
1993
Commons heeft media­bestanden in de categorie Robbie Fowler.
Bronnen, noten en/of referenties