Simonszand was een kleine zandplaat[1] tussen de Nederlandse Waddeneilanden Schiermonnikoog en Rottumerplaat. Simonszand hoorde bij de Groningse gemeente Het Hogeland en bestond uit een langgerekte zandplaat van ongeveer anderhalve kilometer lang en een paar honderd meter breed.
Net als andere zandplaten in het waddengebied - zoals Noorderhaaks (bij Texel) en Engelsmanplaat (bij Ameland) - was Simonszand bijna onbegroeid. De plaat was een belangrijke rustplaats voor vogels als steltlopers, kanoeten en eenden en voor zeehonden en hun jongen. Daarom werd in 1999 door het ministerie van Landbouw besloten dat watersporters niet meer mochten droogvallen op en rond Simonszand. Mede door de aanwezigheid van zeehonden was de plaat ook een geliefde bestemming voor wadlopers.
In maart 2012 werd bekend dat Simonszand door de omliggende geulen in tweeën was gedeeld. Daarbij verdwenen grote delen van de plaat, waaronder de aanwezige duintjes. Ook het wantij ging verloren, waardoor de zandplaat niet meer geschikt was als bestemming voor het wadlopen.[2][3] Uiteindelijk verdween de restanten van Simonszand in 2022.[4]
- ↑ Voor Waddeneilanden geldt dat om aan de definitie van een eiland te voldoen minimaal 160 hectare bij gemiddeld hoog water niet meer door de Noordzee worden overspoeld (conform definitie op Eiland en Waddeneilanden). Simonszand voldoet met een formaat van circa anderhalve kilometer lang en een paar honderd meter breed niet aan deze definitie.
- ↑ Trouw, 12-03-2012: Wadlopers verliezen favoriete bestemming.Gearchiveerd op 26-5-2022.Geraadpleegd op 16-4-2012.
- ↑ Deling van het eiland op www.wadgids.nl
- ↑ "Kom ons maar halen, het eiland is verdwenen.’ Vasco rouwt om het Groningse vogeleiland Simonszand", Dagblad van het Noorden. Gearchiveerd op 29 januari 2026.Geraadpleegd op 29 januari 2026.
